Ἱππόλυτος

Anapests 1

ΧΟΡΟΣ

170— ἀλλ’ ἥδε τροφὸς γεραιὰ πρὸ θυρῶν

171τήνδε κομίζουσ’ ἔξω μελάθρων·

173τί ποτ’ ἔστι μαθεῖν ἔραται ψυχή,

174τί δεδήληται

175δέμας ἀλλόχροον βασιλείας.

ΤΡΟΦΟΣ

176ὦ κακὰ θνητῶν στυγεραί τε νόσοι.

177τί σ’ ἐγὼ δράσω; τί δὲ μὴ δράσω;

178τόδε σοι φέγγος λαμπρόν, ὅδ’ αἰθήρ·

179ἔξω δὲ δόμων ἤδη νοσερᾶς

180δέμνια κοίτης.

181δεῦρο γὰρ ἐλθεῖν πᾶν ἔπος ἦν σοι·

182τάχα δ’ ἐς θαλάμους σπεύσεις τὸ πάλιν.

183ταχὺ γὰρ σφάλλῃ κοὐδενὶ χαίρεις,

184οὐδέ σ’ ἀρέσκει τὸ παρόν, τὸ δ’ ἀπὸν

185φίλτερον ἡγῇ.

186κρεῖσσον δὲ νοσεῖν ἢ θεραπεύειν·

187τὸ μέν ἐστιν ἁπλοῦν, τῷ δὲ συνάπτει

188λύπη τε φρενῶν χερσίν τε πόνος.

189πᾶς δ’ ὀδυνηρὸς βίος ἀνθρώπων,

190κοὐκ ἔστι πόνων ἀνάπαυσις.

191ἀλλ’ ὅ τι τοῦ ζῆν φίλτερον ἄλλο

192σκότος ἀμπίσχων κρύπτει νεφέλαις.

194τοῦ δ’ ὅ τι τοῦτο στίλβει κατὰ γῆν

193δυσέρωτες δὴ φαινόμεθ’ ὄντες,

195δι’ ἀπειροσύνην ἄλλου βιότου

196κοὐκ ἀπόδειξιν τῶν ὑπὸ γαίας·

197μύθοις δ’ ἄλλως φερόμεσθα.

ΦΑΙΔΡΑ

198ἄρατέ μου δέμας, ὀρθοῦτε κάρα·

199λέλυμαι μελέων σύνδεσμα φίλων.

200λάβετ’ εὐπήχεις χεῖρας, πρόπολοι.

201βαρύ μοι κεφαλᾶς ἐπίκρανον ἔχειν·

202ἄφελ’, ἀμπέτασον βόστρυχον ὤμοις.

ΤΡΟΦΟΣ

203θάρσει, τέκνον, καὶ μὴ χαλεπῶς

204μετάβαλλε δέμας.

205ῥᾷον δὲ νόσον μετά θ’ ἡσυχίας

206καὶ γενναίου λήματος οἴσεις·

207μοχθεῖν δὲ βροτοῖσιν ἀνάγκη.

ΦΑΙΔΡΑ

208αἰαῖ·

208aπῶς ἂν δροσερᾶς ἀπὸ κρηνῖδος

209καθαρῶν ὑδάτων πῶμ’ ἀρυσαίμαν,

210ὑπό τ’ αἰγείροις ἔν τε κομήτῃ

211λειμῶνι κλιθεῖσ’ ἀναπαυσαίμαν;

ΤΡΟΦΟΣ

212ὦ παῖ, τί θροεῖς;

213οὐ μὴ παρ’ ὄχλῳ τάδε γηρύσῃ

214μανίας ἔποχον ῥίπτουσα λόγον;

ΦΑΙΔΡΑ

215πέμπετέ μ’ εἰς ὄρος· εἶμι πρὸς ὕλαν

216καὶ παρὰ πεύκας, ἵνα θηροφόνοι

217στείβουσι κύνες

218βαλιαῖς ἐλάφοις ἐγχριμπτόμεναι·

219πρὸς θεῶν, ἔραμαι κυσὶ θωΰξαι

220καὶ παρὰ χαίταν ξανθὰν ῥῖψαι

221Θεσσαλὸν ὅρπακ’, ἐπίλογχον ἔχουσ’

222ἐν χειρὶ βέλος.

ΤΡΟΦΟΣ

223τί ποτ’, ὦ τέκνον, τάδε κηραίνεις;

224τί κυνηγεσίων καὶ σοὶ μελέτη;

225τί δὲ κρηναίων νασμῶν ἔρασαι;

226πάρα γὰρ δροσερὰ πύργοις συνεχὴς

227κλιτύς, ὅθεν σοι πῶμα γένοιτ’ ἄν.

ΦΑΙΔΡΑ

228δέσποιν’ ἁλίας Ἄρτεμι Λίμνας

229καὶ γυμνασίων τῶν ἱπποκρότων,

230εἴθε γενοίμαν ἐν σοῖς δαπέδοις,

231πώλους Ἐνέτας δαμαλιζομένα.

ΤΡΟΦΟΣ

232τί τόδ’ αὖ παράφρων ἔρριψας ἔπος;

233νῦν δὴ μὲν ὄρος βᾶσ’ ἐπὶ θήρας

234πόθον ἐστέλλου, νῦν δ’ αὖ ψαμάθοις

235ἐπ’ ἀκυμάντοις πώλων ἔρασαι.

236τάδε μαντείας ἄξια πολλῆς,

237ὅστις σε θεῶν ἀνασειράζει

238καὶ παρακόπτει φρένας, ὦ παῖ.

ΦΑΙΔΡΑ

239δύστηνος ἐγώ, τί ποτ’ εἰργασάμην;

240ποῖ παρεπλάγχθην γνώμης ἀγαθῆς;

241ἐμάνην, ἔπεσον δαίμονος ἄτῃ.

242φεῦ φεῦ, τλήμων.

243μαῖα, πάλιν μου κρύψον κεφαλήν,

244αἰδούμεθα γὰρ τὰ λελεγμένα μοι.

245κρύπτε· κατ’ ὄσσων δάκρυ μοι βαίνει,

246καὶ ἐπ’ αἰσχύνην ὄμμα τέτραπται.

247τὸ γὰρ ὀρθοῦσθαι γνώμην ὀδυνᾷ·

248τὸ δὲ μαινόμενον κακόν· ἀλλὰ κρατεῖ

249μὴ γιγνώσκοντ’ ἀπολέσθαι.

ΤΡΟΦΟΣ

250κρύπτω· τὸ δ’ ἐμὸν πότε δὴ θάνατος

251σῶμα καλύψει;

252πολλὰ διδάσκει μ’ ὁ πολὺς βίοτος.

253χρῆν γὰρ μετρίας εἰς ἀλλήλους

254φιλίας θνητοὺς ἀνακίρνασθαι

255καὶ μὴ πρὸς ἄκρον μυελὸν ψυχῆς,

256εὔλυτα δ’ εἶναι στέργηθρα φρενῶν

257ἀπό τ’ ὤσασθαι καὶ ξυντεῖναι.

258τὸ δ’ ὑπὲρ δισσῶν μίαν ὠδίνειν

259ψυχὴν χαλεπὸν βάρος, ὡς κἀγὼ

260τῆσδ’ ὑπεραλγῶ.

261βιότου δ’ ἀτρεκεῖς ἐπιτηδεύσεις

262φασὶ σφάλλειν πλέον ἢ τέρπειν

263τῇ θ’ ὑγιείᾳ μᾶλλον πολεμεῖν.

264οὕτω τὸ λίαν ἧσσον ἐπαινῶ

265τοῦ μηδὲν ἄγαν·

266καὶ ξυμφήσουσι σοφοί μοι.

Dialogue 2

ΧΟΡΟΣ

267γύναι γεραιά, βασιλίδος πιστὴ τροφὲ

268Φαίδρας, ὁρῶμεν τάσδε δυστήνους τύχας,

269ἄσημα δ’ ἡμῖν ἥτις ἐστὶν ἡ νόσος·

270σοῦ δ’ ἂν πυθέσθαι καὶ κλύειν βουλοίμεθ’ ἄν.

ΤΡΟΦΟΣ

271οὐκ οἶδ’ ἐλέγχους· οὐ γὰρ ἐννέπειν θέλει.

ΧΟΡΟΣ

272οὐδ’ ἥτις ἀρχὴ τῶνδε πημάτων ἔφυ;

ΤΡΟΦΟΣ

273ἐς ταὐτὸν ἥκεις· πάντα γὰρ σιγᾷ τάδε.

ΧΟΡΟΣ

274ὡς ἀσθενεῖ τε καὶ κατέξανται δέμας.

ΤΡΟΦΟΣ

275πῶς δ’ οὔ, τριταίαν γ’ οὖσ’ ἄσιτος ἡμέραν;

ΧΟΡΟΣ

276πότερον ὑπ’ ἄτης ἢ θανεῖν πειρωμένη;

ΤΡΟΦΟΣ

277θανεῖν; ἀσιτεῖ γ’ εἰς ἀπόστασιν βίου.

ΧΟΡΟΣ

278θαυμαστὸν εἶπας, εἰ τάδ’ ἐξαρκεῖ πόσει.

ΤΡΟΦΟΣ

279κρύπτει γὰρ ἥδε πῆμα κοὔ φησιν νοσεῖν.

ΧΟΡΟΣ

280ὃ δ’ ἐς πρόσωπον οὐ τεκμαίρεται βλέπων;

ΤΡΟΦΟΣ

281ἔκδημος ὢν γὰρ τῆσδε τυγχάνει χθονός.

ΧΟΡΟΣ

282σὺ δ’ οὐκ ἀνάγκην προσφέρεις, πειρωμένη

283νόσον πυθέσθαι τῆσδε καὶ πλάνον φρενῶν;

ΤΡΟΦΟΣ

284ἐς πάντ’ ἀφῖγμαι κοὐδὲν εἴργασμαι πλέον·

285οὐ μὴν ἀνήσω γ’ οὐδὲ νῦν προθυμίας,

286ὡς ἂν παροῦσα καὶ σύ μοι ξυμμαρτυρῇς

287οἵα πέφυκα δυστυχοῦσι δεσπόταις.

288ἄγ’, ὦ φίλη παῖ, τῶν πάροιθε μὲν λόγων

289λαθώμεθ’ ἄμφω, καὶ σύ θ’ ἡδίων γενοῦ

290στυγνὴν ὀφρὺν λύσασα καὶ γνώμης ὁδόν,

291ἐγώ θ’ ὅπῃ σοι μὴ καλῶς τόθ’ εἱπόμην

292μεθεῖσ’ ἐπ’ ἄλλον εἶμι βελτίω λόγον.

293κεἰ μὲν νοσεῖς τι τῶν ἀπορρήτων κακῶν,

294γυναῖκες αἵδε συγκαθιστάναι νόσον·

295εἰ δ’ ἔκφορός σοι συμφορὰ πρὸς ἄρσενας,

296λέγ’, ὡς ἰατροῖς πρᾶγμα…

297ε…