Βάκχαι

Episode 13

ΧΟΡΟΣ

1200δεῖξόν νυν, ὦ τάλαινα, σὴν νικηφόρον

1201ἀστοῖσιν ἄγραν ἣν φέρουσʼ ἐλήλυθας.

ἈΓΑΥΗ

1202ὦ καλλίπυργον ἄστυ Θηβαίας χθονὸς

1203ναίοντες, ἔλθεθʼ ὡς ἴδητε τήνδʼ ἄγραν,

1204Κάδμου θυγατέρες θηρὸς ἣν ἠγρεύσαμεν,

1205οὐκ ἀγκυλητοῖς Θεσσαλῶν στοχάσμασιν,

1206οὐ δικτύοισιν, ἀλλὰ λευκοπήχεσι

1207χειρῶν ἀκμαῖσιν. κᾆτα κομπάζειν χρεὼν

1208καὶ λογχοποιῶν ὄργανα κτᾶσθαι μάτην;

1209ἡμεῖς δέ γʼ αὐτῇ χειρὶ τόνδε θʼ εἵλομεν,

1210χωρίς τε θηρὸς ἄρθρα διεφορήσαμεν.

1211ποῦ μοι πατὴρ ὁ πρέσβυς; ἐλθέτω πέλας.

1212Πενθεύς τʼ ἐμὸς παῖς ποῦ ʼστιν; αἰρέσθω λαβὼν

1213πηκτῶν πρὸς οἴκους κλιμάκων προσαμβάσεις,

1214ὡς πασσαλεύσῃ κρᾶτα τριγλύφοις τόδε

1215λέοντος ὃν πάρειμι θηράσασʼ ἐγώ.

ΚΑΔΜΟΣ

1216ἕπεσθέ μοι φέροντες ἄθλιον βάρος

1217Πενθέως, ἕπεσθε, πρόσπολοι, δόμων πάρος,

1218οὗ σῶμα μοχθῶν μυρίοις ζητήμασιν

1219φέρω τόδʼ, εὑρὼν ἐν Κιθαιρῶνος πτυχαῖς

1220διασπαρακτόν, κοὐδὲν ἐν ταὐτῷ πέδῳ

1221λαβών, ἐν ὕλῃ κείμενον δυσευρέτῳ.

1222ἤκουσα γάρ του θυγατέρων τολμήματα,

1223ἤδη κατʼ ἄστυ τειχέων ἔσω βεβὼς

1224σὺν τῷ γέροντι Τειρεσίᾳ Βακχῶν πάρα·

1225πάλιν δὲ κάμψας εἰς ὄρος κομίζομαι

1226τὸν κατθανόντα παῖδα Μαινάδων ὕπο.

1227καὶ τὴν μὲν Ἀκτέωνʼ Ἀρισταίῳ ποτὲ

1228τεκοῦσαν εἶδον Αὐτονόην Ἰνώ θʼ ἅμα

1229ἔτʼ ἀμφὶ δρυμοὺς οἰστροπλῆγας ἀθλίας,

1230τὴν δʼ εἶπέ τίς μοι δεῦρο βακχείῳ ποδὶ

1231στείχειν Ἀγαύην, οὐδʼ ἄκραντʼ ἠκούσαμεν·

1232λεύσσω γὰρ αὐτήν, ὄψιν οὐκ εὐδαίμονα.

ἈΓΑΥΗ

1233πάτερ, μέγιστον κομπάσαι πάρεστί σοι,

1234πάντων ἀρίστας θυγατέρας σπεῖραι μακρῷ

1235θνητῶν· ἁπάσας εἶπον, ἐξόχως δʼ ἐμέ,

1236ἣ τὰς παρʼ ἱστοῖς ἐκλιποῦσα κερκίδας

1237ἐς μείζονʼ ἥκω, θῆρας ἀγρεύειν χεροῖν.

1238φέρω δʼ ἐν ὠλέναισιν, ὡς ὁρᾷς, τάδε

1239λαβοῦσα τἀριστεῖα, σοῖσι πρὸς δόμοις

1240ὡς ἀγκρεμασθῇ· σὺ δέ, πάτερ, δέξαι χεροῖν·

1241γαυρούμενος δὲ τοῖς ἐμοῖς ἀγρεύμασιν

1242κάλει φίλους ἐς δαῖτα· μακάριος γὰρ εἶ,

1243μακάριος, ἡμῶν τοιάδʼ ἐξειργασμένων.

ΚΑΔΜΟΣ

1244ὦ πένθος οὐ μετρητὸν οὐδʼ οἷόν τʼ ἰδεῖν,

1245φόνον ταλαίναις χερσὶν ἐξειργασμένων.

1246καλὸν τὸ θῦμα καταβαλοῦσα δαίμοσιν

1247ἐπὶ δαῖτα Θήβας τάσδε κἀμὲ παρακαλεῖς.

1248οἴμοι κακῶν μὲν πρῶτα σῶν, ἔπειτʼ ἐμῶν·

1249ὡς ὁ θεὸς ἡμᾶς ἐνδίκως μέν, ἀλλʼ ἄγαν,

1250Βρόμιος ἄναξ ἀπώλεσʼ οἰκεῖος γεγώς.

ἈΓΑΥΗ

1251ὡς δύσκολον τὸ γῆρας ἀνθρώποις ἔφυ

1252ἔν τʼ ὄμμασι σκυθρωπόν. εἴθε παῖς ἐμὸς

1253εὔθηρος εἴη, μητρὸς εἰκασθεὶς τρόποις,

1254ὅτʼ ἐν νεανίαισι Θηβαίοις ἅμα

1255θηρῶν ὀριγνῷτʼ· ἀλλὰ θεομαχεῖν μόνον

1256οἷός τʼ ἐκεῖνος. νουθετητέος, πάτερ,

1257σοὐστίν. τίς αὐτὸν δεῦρʼ ἂν ὄψιν εἰς ἐμὴν

1258καλέσειεν, ὡς ἴδῃ με τὴν εὐδαίμονα;

ΚΑΔΜΟΣ

1259φεῦ φεῦ· φρονήσασαι μὲν οἷʼ ἐδράσατε

1260ἀλγήσετʼ ἄλγος δεινόν· εἰ δὲ διὰ τέλους

1261ἐν τῷδʼ ἀεὶ μενεῖτʼ ἐν ᾧ καθέστατε,

1262οὐκ εὐτυχοῦσαι δόξετʼ οὐχὶ δυστυχεῖν.

ἈΓΑΥΗ

1263τί δʼ οὐ καλῶς τῶνδʼ ἢ τί λυπηρῶς ἔχει;

ΚΑΔΜΟΣ

1264πρῶτον μὲν ἐς τόνδʼ αἰθέρʼ ὄμμα σὸν μέθες.

ἈΓΑΥΗ

1265ἰδού· τί μοι τόνδʼ ἐξυπεῖπας εἰσορᾶν;

ΚΑΔΜΟΣ

1266ἔθʼ αὑτὸς ἤ σοι μεταβολὰς ἔχειν δοκεῖ;

ἈΓΑΥΗ

1267λαμπρότερος ἢ πρὶν καὶ διειπετέστερος.

ΚΑΔΜΟΣ

1268τὸ δὲ πτοηθὲν τόδʼ ἔτι σῇ ψυχῇ πάρα;

ἈΓΑΥΗ

1269οὐκ οἶδα τοὔπος τοῦτο. γίγνομαι δέ πως

1270ἔννους, μετασταθεῖσα τῶν πάρος φρενῶν.

ΚΑΔΜΟΣ

1271κλύοις ἂν οὖν τι κἀποκρίναιʼ ἂν σαφῶς;

ἈΓΑΥΗ

1272ὡς ἐκλέλησμαί γʼ ἃ πάρος εἴπομεν, πάτερ.

ΚΑΔΜΟΣ

1273ἐς ποῖον ἦλθες οἶκον ὑμεναίων μέτα;

ἈΓΑΥΗ

1274Σπαρτῷ μʼ ἔδωκας, ὡς λέγουσʼ, Ἐχίονι.

ΚΑΔΜΟΣ

1275τίς οὖν ἐν οἴκοις παῖς ἐγένετο σῷ πόσει;

ἈΓΑΥΗ

1276Πενθεύς, ἐμῇ τε καὶ πατρὸς κοινωνίᾳ.

ΚΑΔΜΟΣ

1277τίνος πρόσωπον δῆτʼ ἐν ἀγκάλαις ἔχεις;

ἈΓΑΥΗ

1278λέοντος, ὥς γʼ ἔφασκον αἱ θηρώμεναι.

ΚΑΔΜΟΣ

1279σκέψαι νυν ὀρθῶς· βραχὺς ὁ μόχθος εἰσιδεῖν.

ἈΓΑΥΗ

1280ἔα, τί λεύσσω; τί φέρομαι τόδʼ ἐν χεροῖν;

ΚΑΔΜΟΣ

1281ἄθρησον αὐτὸ καὶ σαφέστερον μάθε.

ἈΓΑΥΗ

1282ὁρῶ μέγιστον ἄλγος ἡ τάλαινʼ ἐγώ.

ΚΑΔΜΟΣ

1283μῶν σοι λέοντι φαίνεται προσεικέναι;

ἈΓΑΥΗ

1284οὔκ, ἀλλὰ Πενθέως ἡ τάλαινʼ ἔχω κάρα.

ΚΑΔΜΟΣ

1285ᾠμωγμένον γε πρόσθεν ἢ σὲ γνωρίσαι.

ἈΓΑΥΗ

1286τίς ἔκτανέν νιν;—πῶς ἐμὰς ἦλθεν χέρας;

ΚΑΔΜΟΣ

1287δύστηνʼ ἀλήθειʼ, ὡς ἐν οὐ καιρῷ πάρει.

ἈΓΑΥΗ

1288λέγʼ, ὡς τὸ μέλλον καρδία πήδημʼ ἔχει.

ΚΑΔΜΟΣ

1289σύ νιν κατέκτας καὶ κασίγνηται σέθεν.

ἈΓΑΥΗ

1290ποῦ δʼ ὤλετʼ; ἦ κατʼ οἶκον; ἢ ποίοις τόποις;

ΚΑΔΜΟΣ

1291οὗπερ πρὶν Ἀκτέωνα διέλαχον κύνες.

ἈΓΑΥΗ

1292τί δʼ ἐς Κιθαιρῶνʼ ἦλθε δυσδαίμων ὅδε;

ΚΑΔΜΟΣ

1293ἐκερτόμει θεὸν σάς τε βακχείας μολών.

ἈΓΑΥΗ

1294ἡμεῖς δʼ ἐκεῖσε τίνι τρόπῳ κατήραμεν;

ΚΑΔΜΟΣ

1295ἐμάνητε, πᾶσά τʼ ἐξεβακχεύθη πόλις.

ἈΓΑΥΗ

1296Διόνυσος ἡμᾶς ὤλεσʼ, ἄρτι μανθάνω.

ΚΑΔΜΟΣ

1297ὕβριν γʼ ὑβρισθείς· θεὸν γὰρ οὐχ ἡγεῖσθέ νιν.

ἈΓΑΥΗ

1298τὸ φίλτατον δὲ σῶμα ποῦ παιδός, πάτερ;

ΚΑΔΜΟΣ

1299ἐγὼ μόλις τόδʼ ἐξερευνήσας φέρω.

ἈΓΑΥΗ

1300ἦ πᾶν ἐν ἄρθροις συγκεκλῃμένον καλῶς;

ΚΑΔΜΟΣ

ἈΓΑΥΗ

1301Πενθεῖ δὲ τί μέρος ἀφροσύνης…

ΚΑΔΜΟΣ

1302…