Βάκχαι

Episode 3

ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ

170τίς ἐν πύλαισι; Κάδμον ἐκκάλει δόμων,

171Ἀγήνορος παῖδʼ, ὃς πόλιν Σιδωνίαν

172λιπὼν ἐπύργωσʼ ἄστυ Θηβαίων τόδε.

173ἴτω τις, εἰσάγγελλε Τειρεσίας ὅτι

174ζητεῖ νιν· οἶδε δʼ αὐτὸς ὧν ἥκω πέρι

175ἅ τε ξυνεθέμην πρέσβυς ὢν γεραιτέρῳ,

176θύρσους ἀνάπτειν καὶ νεβρῶν δορὰς ἔχειν

177στεφανοῦν τε κρᾶτα κισσίνοις βλαστήμασιν.

ΚΑΔΜΟΣ

178ὦ φίλταθʼ, ὡς σὴν γῆρυν ᾐσθόμην κλύων

179σοφὴν σοφοῦ παρʼ ἀνδρός, ἐν δόμοισιν ὤν·

180ἥκω δʼ ἕτοιμος τήνδʼ ἔχων σκευὴν θεοῦ·

181δεῖ γάρ νιν ὄντα παῖδα θυγατρὸς ἐξ ἐμῆς

183ὅσον καθʼ ἡμᾶς δυνατὸν αὔξεσθαι μέγαν.

184ποῖ δεῖ χορεύειν, ποῖ καθιστάναι πόδα

185καὶ κρᾶτα σεῖσαι πολιόν; ἐξηγοῦ σύ μοι

186γέρων γέροντι, Τειρεσία· σὺ γὰρ σοφός.

187ὡς οὐ κάμοιμʼ ἂν οὔτε νύκτʼ οὔθʼ ἡμέραν

188θύρσῳ κροτῶν γῆν· ἐπιλελήσμεθʼ ἡδέως

189γέροντες ὄντες.

ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ

189bταὔτʼ ἐμοὶ πάσχεις ἄρα·

190κἀγὼ γὰρ ἡβῶ κἀπιχειρήσω χοροῖς.

ΚΑΔΜΟΣ

191οὐκοῦν ὄχοισιν εἰς ὄρος περάσομεν;

ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ

192ἀλλʼ οὐχ ὁμοίως ἂν ὁ θεὸς τιμὴν ἔχοι.

ΚΑΔΜΟΣ

193γέρων γέροντα παιδαγωγήσω σʼ ἐγώ.

ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ

194ὁ θεὸς ἀμοχθὶ κεῖσε νῷν ἡγήσεται.

ΚΑΔΜΟΣ

195μόνοι δὲ πόλεως Βακχίῳ χορεύσομεν;

ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ

196μόνοι γὰρ εὖ φρονοῦμεν, οἱ δʼ ἄλλοι κακῶς.

ΚΑΔΜΟΣ

197μακρὸν τὸ μέλλειν· ἀλλʼ ἐμῆς ἔχου χερός.

ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ

198ἰδού, ξύναπτε καὶ ξυνωρίζου χέρα.

ΚΑΔΜΟΣ

199οὐ καταφρονῶ ʼγὼ τῶν θεῶν θνητὸς γεγώς.

ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ

200οὐδὲν σοφιζόμεσθα τοῖσι δαίμοσιν.

201πατρίους παραδοχάς, ἅς θʼ ὁμήλικας χρόνῳ

202κεκτήμεθʼ, οὐδεὶς αὐτὰ καταβαλεῖ λόγος,

203οὐδʼ εἰ διʼ ἄκρων τὸ σοφὸν ηὕρηται φρενῶν.

204ἐρεῖ τις ὡς τὸ γῆρας οὐκ αἰσχύνομαι,

205μέλλων χορεύειν κρᾶτα κισσώσας ἐμόν;

206οὐ γὰρ διῄρηχʼ ὁ θεός, οὔτε τὸν νέον

207εἰ χρὴ χορεύειν οὔτε τὸν γεραίτερον,

208ἀλλʼ ἐξ ἁπάντων βούλεται τιμὰς ἔχειν

209κοινάς, διαριθμῶν δʼ οὐδένʼ αὔξεσθαι θέλει.

ΚΑΔΜΟΣ

210ἐπεὶ σὺ φέγγος, Τειρεσία, τόδʼ οὐχ ὁρᾷς,

211ἐγὼ προφήτης σοι λόγων γενήσομαι.

212Πενθεὺς πρὸς οἴκους ὅδε διὰ σπουδῆς περᾷ,

213Ἐχίονος παῖς, ᾧ κράτος δίδωμι γῆς.

214ὡς ἐπτόηται· τί ποτʼ ἐρεῖ νεώτερον;

ΠΕΝΘΕΥΣ

215ἔκδημος ὢν μὲν τῆσδʼ ἐτύγχανον χθονός,

216κλύω δὲ νεοχμὰ τήνδʼ ἀνὰ πτόλιν κακά,

217γυναῖκας ἡμῖν δώματʼ ἐκλελοιπέναι

218πλασταῖσι βακχείαισιν, ἐν δὲ δασκίοις

219ὄρεσι θοάζειν, τὸν νεωστὶ δαίμονα

220Διόνυσον, ὅστις ἔστι, τιμώσας χοροῖς·

221πλήρεις δὲ θιάσοις ἐν μέσοισιν ἑστάναι

222κρατῆρας, ἄλλην δʼ ἄλλοσʼ εἰς ἐρημίαν

223πτώσσουσαν εὐναῖς ἀρσένων ὑπηρετεῖν,

224πρόφασιν μὲν ὡς δὴ μαινάδας θυοσκόους,

225τὴν δʼ Ἀφροδίτην πρόσθʼ ἄγειν τοῦ Βακχίου.

226ὅσας μὲν οὖν εἴληφα, δεσμίους χέρας

227σῴζουσι πανδήμοισι πρόσπολοι στέγαις·

228ὅσαι δʼ ἄπεισιν, ἐξ ὄρους θηράσομαι,

231καὶ σφᾶς σιδηραῖς ἁρμόσας ἐν ἄρκυσιν

232παύσω κακούργου τῆσδε βακχείας τάχα.

233λέγουσι δʼ ὥς τις εἰσελήλυθε ξένος,

234γόης ἐπῳδὸς Λυδίας ἀπὸ χθονός,

235ξανθοῖσι βοστρύχοισιν εὐοσμῶν κόμην,

236οἰνῶπας ὄσσοις χάριτας Ἀφροδίτης ἔχων,

237ὃς ἡμέρας τε κεὐφρόνας συγγίγνεται

238τελετὰς προτείνων εὐίους νεάνισιν.

239εἰ δʼ αὐτὸν εἴσω τῆσδε λήψομαι στέγης,

240παύσω κτυποῦντα θύρσον ἀνασείοντά τε

241κόμας, τράχηλον σώματος χωρὶς τεμών.

242ἐκεῖνος εἶναί φησι Διόνυσον θεόν,

243ἐκεῖνος ἐν μηρῷ ποτʼ ἐρράφθαι Διός,

244ὃς ἐκπυροῦται λαμπάσιν κεραυνίαις

245σὺν μητρί, Δίους ὅτι γάμους ἐψεύσατο.

246ταῦτʼ οὐχὶ δεινῆς ἀγχόνης ἔστʼ ἄξια,

247ὕβρεις ὑβρίζειν, ὅστις ἔστιν ὁ ξένος;

248ἀτὰρ τόδʼ ἄλλο θαῦμα, τὸν τερασκόπον

249ἐν ποικίλαισι νεβρίσι Τειρεσίαν ὁρῶ

250πατέρα τε μητρὸς τῆς ἐμῆσ—πολὺν γέλων—

251νάρθηκι βακχεύοντʼ· ἀναίνομαι, πάτερ,

252τὸ γῆρας ὑμῶν εἰσορῶν νοῦν οὐκ ἔχον.

253οὐκ ἀποτινάξεις κισσόν; οὐκ ἐλευθέραν

254θύρσου μεθήσεις χεῖρʼ, ἐμῆς μητρὸς πάτερ;

255σὺ ταῦτʼ ἔπεισας, Τειρεσία· τόνδʼ αὖ θέλεις

256τὸν δαίμονʼ ἀνθρώποισιν ἐσφέρων νέον

257σκοπεῖν πτερωτοὺς κἀμπύρων μισθοὺς φέρειν.

258εἰ μή σε γῆρας πολιὸν ἐξερρύετο,

259καθῆσʼ ἂν ἐν βάκχαισι δέσμιος μέσαις,

260τελετὰς πονηρὰς εἰσάγων· γυναιξὶ γὰρ

261ὅπου βότρυος ἐν δαιτὶ γίγνεται γάνος,

262οὐχ ὑγιὲς οὐδὲν ἔτι λέγω τῶν ὀργίων.

ΧΟΡΟΣ

263τῆς δυσσεβείας. ὦ ξένʼ, οὐκ αἰδῇ θεοὺς

264Κάδμον τε τὸν σπείραντα γηγενῆ στάχυν,

265Ἐχίονος δʼ ὢν παῖς καταισχύνεις γένος;

ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ

266ὅταν λάβῃ τις τῶν λόγων ἀνὴρ σοφὸς

267καλὰς ἀφορμάς, οὐ μέγʼ ἔργον εὖ λέγειν·

268σὺ δʼ εὔτροχον μὲν γλῶσσαν ὡς φρονῶν ἔχεις,

269ἐν τοῖς λόγοισι δʼ οὐκ ἔνεισί σοι φρένες.

270θράσει δὲ δυνατὸς καὶ λέγειν οἷός τʼ ἀνὴρ

271κακὸς πολίτης γίγνεται νοῦν οὐκ ἔχων.

272οὗτος δʼ ὁ δαίμων ὁ νέος, ὃν σὺ διαγελᾷς,

273οὐκ ἂν δυναίμην μέγεθος ἐξειπεῖν ὅσος

274καθʼ Ἑλλάδʼ ἔσται. δύο γάρ, ὦ νεανία,

275τὰ πρῶτʼ ἐν ἀνθρώποισι· Δημήτηρ θεά—

276γῆ δʼ ἐστίν, ὄνομα δʼ ὁπότερον βούλῃ κάλει·

277αὕτη μὲν ἐν ξηροῖσιν ἐκτρέφει…

278ὃς…

279β…