Χοηφóρoι

Anapests 1

ΧΟΡΟΣ

855Ζεῦ Ζεῦ, τί λέγω, πόθεν ἄρξωμαι

856τάδʼ ἐπευχομένη κἀπιθεάζουσʼ,

857ὑπὸ δʼ εὐνοίας

858πῶς ἴσον εἰποῦσʼ ἀνύσωμαι;

859νῦν γὰρ μέλλουσι μιανθεῖσαι

860πειραὶ κοπάνων ἀνδροδαΐκτων

861ἢ πάνυ θήσειν Ἀγαμεμνονίων

862οἴκων ὄλεθρον διὰ παντός,

863ἢ πῦρ καὶ φῶς ἐπʼ ἐλευθερίᾳ

864δαίων ἀρχάς τε πολισσονόμους

865πατέρων θʼ ἕξει μέγαν ὄλβον.

866τοιάνδε πάλην μόνος ὢν ἔφεδρος

867δισσοῖς μέλλει θεῖος Ὀρέστης

868ἅψειν. εἴη δʼ ἐπὶ νίκῃ.

ΑἸΓΙΣΘΟΣ

869ἒ ἔ, ὀτοτοτοῖ.

ΧΟΡΟΣ

870ἔα ἔα μάλα·

871πῶς ἔχει; πῶς κέκρανται δόμοις;

872ἀποσταθῶμεν πράγματος τελουμένου,

873ὅπως δοκῶμεν τῶνδʼ ἀναίτιαι κακῶν

874εἶναι· μάχης γὰρ δὴ κεκύρωται τέλος.

ΟἸΚΕΤΗΣ

875οἴμοι, πανοίμοι δεσπότου πεπληγμένου·

876οἴμοι μάλʼ αὖθις ἐν τρίτοις προσφθέγμασιν.

877Αἴγισθος οὐκέτʼ ἔστιν. ἀλλʼ ἀνοίξατε

878ὅπως τάχιστα, καὶ γυναικείους πύλας

879μοχλοῖς χαλᾶτε· καὶ μάλʼ ἡβῶντος δὲ δεῖ,

880οὐχ ὡς δʼ ἀρῆξαι διαπεπραγμένῳ· τί γάρ;

881ἰοὺ ἰού.

882κωφοῖς ἀυτῶ καὶ καθεύδουσιν μάτην

883ἄκραντα βάζω; ποῖ Κλυταιμήστρα; τί δρᾷ;

884ἔοικε νῦν αὐτῆς ἐπὶ ξυροῦ πέλας

884bαὐχὴν πεσεῖσθαι πρὸς δίκην πεπληγμένος.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

885τί δʼ ἐστὶ χρῆμα; τίνα βοὴν ἵστης δόμοις;

ΟἸΚΕΤΗΣ

886τὸν ζῶντα καίνειν τοὺς τεθνηκότας λέγω.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

887οἲ ʼγώ. ξυνῆκα τοὔπος ἐξ αἰνιγμάτων.

888δόλοις ὀλούμεθʼ, ὥσπερ οὖν ἐκτείναμεν.

889δοίη τις ἀνδροκμῆτα πέλεκυν ὡς τάχος·

890εἰδῶμεν εἰ νικῶμεν, ἢ νικώμεθα·

891ἐνταῦθα γὰρ δὴ τοῦδʼ ἀφικόμην κακοῦ.

ὈΡΕΣΤΗΣ

892σὲ καὶ ματεύω· τῷδε δʼ ἀρκούντως ἔχει.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

893οἲ ʼγώ. τέθνηκας, φίλτατʼ Αἰγίσθου βία.

ὈΡΕΣΤΗΣ

894φιλεῖς τὸν ἄνδρα; τοιγὰρ ἐν ταὐτῷ τάφῳ

895κείσῃ· θανόντα δʼ οὔτι μὴ προδῷς ποτε.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

896ἐπίσχες, ὦ παῖ, τόνδε δʼ αἴδεσαι, τέκνον,

897μαστόν, πρὸς ᾧ σὺ πολλὰ δὴ βρίζων ἅμα

898οὔλοισιν ἐξήμελξας εὐτραφὲς γάλα.

ὈΡΕΣΤΗΣ

899Πυλάδη τί δράσω; μητέρʼ αἰδεσθῶ κτανεῖν;

ΠΥΛΑΔΗΣ

900ποῦ δὴ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα

901τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δʼ εὐορκώματα;

902ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.

ὈΡΕΣΤΗΣ

903κρίνω σὲ νικᾶν, καὶ παραινεῖς μοι καλῶς.

904ἕπου, πρὸς αὐτὸν τόνδε σὲ σφάξαι θέλω.

905καὶ ζῶντα γάρ νιν κρείσσονʼ ἡγήσω πατρός·

906τούτῳ θανοῦσα ξυγκάθευδʼ, ἐπεὶ φιλεῖς

907τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὃν δʼ ἐχρῆν φιλεῖν στυγεῖς.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

908ἐγώ σʼ ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.

ὈΡΕΣΤΗΣ

909πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

910ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.

ὈΡΕΣΤΗΣ

911καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρʼ ἐπόρσυνεν μόρον.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

912οὐδὲν σεβίζῃ γενεθλίους ἀράς, τέκνον;

ὈΡΕΣΤΗΣ

913τεκοῦσα γάρ μʼ ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

914οὔτοι σʼ ἀπέρριψʼ εἰς δόμους δορυξένους.

ὈΡΕΣΤΗΣ

915αἰκῶς ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

916ποῦ δῆθʼ ὁ τῖμος, ὅντινʼ ἀντεδεξάμην;

ὈΡΕΣΤΗΣ

917αἰσχύνομαί σοι τοῦτʼ ὀνειδίσαι σαφῶς.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

918μὴ ἀλλʼ εἴφʼ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.

ὈΡΕΣΤΗΣ

919μὴ ʼλεγχε τὸν πονοῦντʼ ἔσω καθημένη.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

920ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.

ὈΡΕΣΤΗΣ

921τρέφει δέ γʼ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

922κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.

ὈΡΕΣΤΗΣ

923σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

924ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.

ὈΡΕΣΤΗΣ

925τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε;

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

926ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.

ὈΡΕΣΤΗΣ

927πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει μόρον.

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ

928οἲ ʼγὼ τεκοῦσα τόνδʼ ὄφιν ἐθρεψάμην.

ὈΡΕΣΤΗΣ

929ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος.

930ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.

ΧΟΡΟΣ

931στένω μὲν οὖν καὶ τῶνδε συμφορὰν διπλῆν.

932ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήκρισε

933τλήμων Ὀρέστης, τοῦθʼ ὅμως αἱρούμεθα,

934ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν.