Ἀντιγόνη

Episode 3

ΚΡΕΩΝ

162ἄνδρες, τὰ μὲν δὴ πόλεος ἀσφαλῶς θεοὶ

163πολλῷ σάλῳ σείσαντες ὤρθωσαν πάλιν.

164ὑμᾶς δʼ ἐγὼ πομποῖσιν ἐκ πάντων δίχα

165ἔστειλʼ ἱκέσθαι τοῦτο μὲν τὰ Λαΐου

166σέβοντας εἰδὼς εὖ θρόνων ἀεὶ κράτη,

167τοῦτʼ αὖθις, ἡνίκʼ Οἰδίπους ὤρθου πόλιν,

168κἀπεὶ διώλετʼ, ἀμφὶ τοὺς κείνων ἔτι

169παῖδας μένοντας ἐμπέδοις φρονήμασιν.

170ὅτʼ οὖν ἐκεῖνοι πρὸς διπλῆς μοίρας μίαν

171καθʼ ἡμέραν ὤλοντο παίσαντές τε καὶ

172πληγέντες αὐτόχειρι σὺν μιάσματι,

173ἐγὼ κράτη δὴ πάντα καὶ θρόνους ἔχω

174γένους κατʼ ἀγχιστεῖα τῶν ὀλωλότων.

175ἀμήχανον δὲ παντὸς ἀνδρὸς ἐκμαθεῖν

176ψυχήν τε καὶ φρόνημα καὶ γνώμην, πρὶν ἂν

177ἀρχαῖς τε καὶ νόμοισιν ἐντριβὴς φανῇ.

178ἐμοὶ γὰρ ὅστις πᾶσαν εὐθύνων πόλιν

179μὴ τῶν ἀρίστων ἅπτεται βουλευμάτων,

180ἀλλʼ ἐκ φόβου του γλῶσσαν ἐγκλῄσας ἔχει,

181κάκιστος εἶναι νῦν τε καὶ πάλαι δοκεῖ·

182καὶ μεῖζον ὅστις ἀντὶ τῆς αὑτοῦ πάτρας

183φίλον νομίζει, τοῦτον οὐδαμοῦ λέγω.

184ἐγὼ γάρ, ἴστω Ζεὺς ὁ πάνθʼ ὁρῶν ἀεί,

185οὔτʼ ἂν σιωπήσαιμι τὴν ἄτην ὁρῶν

186στείχουσαν ἀστοῖς ἀντὶ τῆς σωτηρίας,

187οὔτʼ ἂν φίλον ποτʼ ἄνδρα δυσμενῆ χθονὸς

188θείμην ἐμαυτῷ, τοῦτο γιγνώσκων ὅτι

189ἥδʼ ἐστὶν ἡ σῴζουσα καὶ ταύτης ἔπι

190πλέοντες ὀρθῆς τοὺς φίλους ποιούμεθα.

191τοιοῖσδʼ ἐγὼ νόμοισι τήνδʼ αὔξω πόλιν,

192καὶ νῦν ἀδελφὰ τῶνδε κηρύξας ἔχω

193ἀστοῖσι παίδων τῶν ἀπʼ Οἰδίπου πέρι·

194Ἐτεοκλέα μέν, ὃς πόλεως ὑπερμαχῶν

195ὄλωλε τῆσδε, πάντʼ ἀριστεύσας δόρει,

196τάφῳ τε κρύψαι καὶ τὰ πάντʼ ἀφαγνίσαι

197ἃ τοῖς ἀρίστοις ἔρχεται κάτω νεκροῖς.

198τὸν δʼ αὖ ξύναιμον τοῦδε, Πολυνείκη λέγω,

199ὃς γῆν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς

200φυγὰς κατελθὼν ἠθέλησε μὲν πυρὶ

201πρῆσαι κατʼ ἄκρας, ἠθέλησε δʼ αἵματος

202κοινοῦ πάσασθαι, τοὺς δὲ δουλώσας ἄγειν,

203τοῦτον πόλει τῇδʼ ἐκκεκήρυκται τάφῳ

204μήτε κτερίζειν μήτε κωκῦσαί τινα,

205ἐᾶν δʼ ἄθαπτον καὶ πρὸς οἰωνῶν δέμας

206καὶ πρὸς κυνῶν ἐδεστὸν αἰκισθέν τʼ ἰδεῖν.

207τοιόνδʼ ἐμὸν φρόνημα, κοὔποτʼ ἔκ γʼ ἐμοῦ

208τιμὴν προέξουσʼ οἱ κακοὶ τῶν ἐνδίκων·

209ἀλλʼ ὅστις εὔνους τῇδε τῇ πόλει, θανὼν

210καὶ ζῶν ὁμοίως ἐξ ἐμοῦ τιμήσεται.

ΧΟΡΟΣ

211σοὶ ταῦτʼ ἀρέσκει, παῖ Μενοικέως Κρέον,

212τὸν τῇδε δύσνουν κἀς τὸν εὐμενῆ πόλει·

213νόμῳ δὲ χρῆσθαι παντί που πάρεστί σοι

214καὶ τῶν θανόντων χὠπόσοι ζῶμεν πέρι.

ΚΡΕΩΝ

215ὡς ἂν σκοποὶ νῦν εἶτε τῶν εἰρημένων.

ΧΟΡΟΣ

216νεωτέρῳ τῳ τοῦτο βαστάζειν πρόθες.

ΚΡΕΩΝ

217ἀλλʼ εἴσʼ ἕτοιμοι τοῦ νεκροῦ γʼ ἐπίσκοποι.

ΧΟΡΟΣ

218τί δῆτʼ ἂν ἄλλο τοῦτʼ ἐπεντέλλοις ἔτι;

ΚΡΕΩΝ

219τὸ μὴ ʼπιχωρεῖν τοῖς ἀπιστοῦσιν τάδε.

ΧΟΡΟΣ

220οὔκ ἔστιν οὕτω μῶρος ὃς θανεῖν ἐρᾷ.

ΚΡΕΩΝ

221καὶ μὴν ὁ μισθός γʼ, οὗτος· ἀλλʼ ὑπʼ ἐλπίδων

222ἄνδρας τὸ κέρδος πολλάκις διώλεσεν.

ΦΥΛΑΞ

223ἄναξ, ἐρῶ μὲν οὐχ ὅπως τάχους ὕπο

224δύσπνους ἱκάνω κοῦφον ἐξάρας πόδα.

225πολλὰς γὰρ ἔσχον φροντίδων ἐπιστάσεις,

226ὁδοῖς κυκλῶν ἐμαυτὸν εἰς ἀναστροφήν·

227ψυχὴ γὰρ ηὔδα πολλά μοι μυθουμένη·

228τάλας, τί χωρεῖς οἷ μολὼν δώσεις δίκην;

229τλήμων, μενεῖς αὖ; κεἰ τάδʼ εἴσεται Κρέων

230ἄλλου παρʼ ἀνδρός; πῶς σὺ δῆτʼ οὐκ ἀλγύνει;

231τοιαῦθʼ ἑλίσσων ἤνυτον σχολῇ βραδύς.

232χοὔτως ὁδὸς βραχεῖα γίγνεται μακρά.

233τέλος γε μέντοι δεῦρʼ ἐνίκησεν μολεῖν

234σοί. κεἰ τὸ μηδὲν ἐξερῶ, φράσω δʼ ὅμως·

235τῆς ἐλπίδος γὰρ ἔρχομαι δεδραγμένος,

236τὸ μὴ παθεῖν ἂν ἄλλο πλὴν τὸ μόρσιμον.

ΚΡΕΩΝ

237τί δʼ ἐστὶν ἀνθʼ οὗ τήνδʼ ἔχεις ἀθυμίαν;

ΦΥΛΑΞ

238φράσαι θέλω σοι πρῶτα τἀμαυτοῦ· τὸ γὰρ

239πρᾶγμʼ οὔτʼ ἔδρασʼ οὔτʼ εἶδον ὅστις ἦν ὁ δρῶν,

240οὐδʼ ἂν δικαίως ἐς κακὸν πέσοιμί τι.

ΚΡΕΩΝ

241εὖ γε στοχάζει κἀποφάργνυσαι κύκλῳ

242τὸ πρᾶγμα· δηλοῖς δʼ ὥς τι σημανῶν νέον.

ΦΥΛΑΞ

243τὰ δεινὰ γάρ τοι προστίθησʼ ὄκνον πολύν.

ΚΡΕΩΝ

244οὔκουν ἐρεῖς ποτʼ, εἶτʼ ἀπαλλαχθεὶς ἄπει;

ΦΥΛΑΞ

245καὶ δὴ λέγω σοι. τὸν νεκρόν τις ἀρτίως

246θάψας βέβηκε κἀπὶ χρωτὶ διψίαν

247κόνιν παλύνας κἀφαγιστεύσας ἃ χρή·

ΚΡΕΩΝ

248τί φής; τίς ἀνδρῶν ἦν ὁ τολμήσας τάδε;

ΦΥΛΑΞ

249οὐκ οἶδʼ· ἐκεῖ γὰρ οὔτε του γενῇδος ἦν

250πλῆγμʼ, οὐ δικέλλης ἐκβολή. στύφλος δὲ γῆ

251καὶ χέρσος, ἀρρὼξ οὐδʼ ἐπημαξευμένη

252τροχοῖσιν, ἀλλʼ ἄσημος οὑργάτης τις ἦν.

253ὅπως δʼ ὁ πρῶτος ἡμὶν ἡμεροσκόπος

254δείκνυσι, πᾶσι θαῦμα δυσχερὲς παρῆν.

255ὁ μὲν γὰρ ἠφάνιστο, τυμβήρης μὲν οὔ,

256λεπτὴ δʼ, ἄγος φεύγοντος ὥς, ἐπῆν κόνις·

257σημεῖα δʼ οὔτε θηρὸς οὔτε του κυνῶν

258ἐλθόντος, οὐ σπάσαντος ἐξεφαίνετο.

259λόγοι δʼ ἐν ἀλλήλοισιν ἐρρόθουν κακοί,

260φύλαξ ἐλέγχων φύλακα, κἂν ἐγίγνετο

261πληγὴ τελευτῶσʼ, οὐδʼ ὁ κωλύσων παρῆν.

262εἷς γάρ τις ἦν ἕκαστος οὑξειργασμένος,

263κοὐδεὶς ἐναργής, ἀλλʼ ἔφευγε μὴ εἰδέναι.

264ἦμεν δʼ ἕτοιμοι καὶ μύδρους αἴρειν χεροῖν

265καὶ πῦρ διέρπειν καὶ θεοὺς ὁρκωμοτεῖν,

266τὸ μήτε δρᾶσαι μήτε τῳ ξυνειδέναι

267τὸ πρᾶγμα βουλεύσαντι μηδʼ εἰργασμένῳ.

268τέλος…

269λ…