Οἰδίπους Τύραννος

Episode 5

ΚΡΕΩΝ

513ἄνδρες πολῖται, δείνʼ ἔπη πεπυσμένος

514κατηγορεῖν μου τὸν τύραννον Οἰδίπουν,

515πάρειμʼ ἀτλητῶν. εἰ γὰρ ἐν ταῖς ξυμφοραῖς

516ταῖς νῦν νομίζει πρός γʼ ἐμοῦ πεπονθέναι

517λόγοισιν εἴτʼ ἔργοισιν εἰς βλάβην φέρον,

518οὔτοι βίου μοι τοῦ μακραίωνος πόθος,

519φέροντι τήνδε βάξιν. οὐ γὰρ εἰς ἁπλοῦν

520ἡ ζημία μοι τοῦ λόγου τούτου φέρει,

521ἀλλʼ ἐς μέγιστον, εἰ κακὸς μὲν ἐν πόλει,

522κακὸς δὲ πρὸς σοῦ καὶ φίλων κεκλήσομαι.

ΧΟΡΟΣ

523ἀλλʼ ἦλθε μὲν δὴ τοῦτο τοὔνειδος τάχʼ ἂν

524ὀργῇ βιασθὲν μᾶλλον ἢ γνώμῃ φρενῶν.

ΚΡΕΩΝ

525τοὔπος δʼ ἐφάνθη, ταῖς ἐμαῖς γνώμαις ὅτι

526πεισθεὶς ὁ μάντις τοὺς λόγους ψευδεῖς λέγοι;

ΧΟΡΟΣ

527ηὐδᾶτο μὲν τάδʼ, οἶδα δʼ οὐ γνώμῃ τίνι.

ΚΡΕΩΝ

528ἐξ ὀμμάτων δʼ ὀρθῶν τε κἀξ ὀρθῆς φρενὸς

529κατηγορεῖτο τοὐπίκλημα τοῦτό μου;

ΧΟΡΟΣ

530οὐκ οἶδʼ· ἃ γὰρ δρῶσʼ, οἱ κρατοῦντες οὐχ ὁρῶ.

531αὐτὸς δʼ ὅδʼ ἤδη δωμάτων ἔξω περᾷ.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

532οὗτος σύ, πῶς δεῦρʼ ἦλθες; ἦ τοσόνδʼ ἔχεις

533τόλμης πρόσωπον ὥστε τὰς ἐμὰς στέγας

534ἵκου, φονεὺς ὢν τοῦδε τἀνδρὸς ἐμφανῶς

535λῃστής τʼ ἐναργὴς τῆς ἐμῆς τυραννίδος;

536φέρʼ εἰπὲ πρὸς θεῶν, δειλίαν ἢ μωρίαν

537ἰδών τινʼ ἔν μοι ταῦτʼ ἐβουλεύσω ποεῖν;

538ἢ τοὔργον ὡς οὐ γνωριοῖμί σου τόδε

539δόλῳ προσέρπον ἢ οὐκ ἀλεξοίμην μαθών;

540ἆρʼ οὐχὶ μῶρόν ἐστι τοὐγχείρημά σου,

541ἄνευ τε πλήθους καὶ φίλων τυραννίδα

542θηρᾶν, ὃ πλήθει χρήμασίν θʼ ἁλίσκεται;

ΚΡΕΩΝ

543οἶσθʼ ὡς πόησον; ἀντὶ τῶν εἰρημένων

544ἴσʼ ἀντάκουσον, κᾆτα κρῖνʼ αὐτὸς μαθών.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

545λέγειν σὺ δεινός, μανθάνειν δʼ ἐγὼ κακὸς

546σοῦ· δυσμενῆ γὰρ καὶ βαρύν σʼ ηὕρηκʼ ἐμοί.

ΚΡΕΩΝ

547τοῦτʼ αὐτὸ νῦν μου πρῶτʼ ἄκουσον ὡς ἐρῶ.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

548τοῦτʼ αὐτὸ μή μοι φράζʼ, ὅπως οὐκ εἶ κακός.

ΚΡΕΩΝ

549εἴ τοι νομίζεις κτῆμα τὴν αὐθαδίαν

550εἶναί τι τοῦ νοῦ χωρίς, οὐκ ὀρθῶς φρονεῖς.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

551εἴ τοι νομίζεις ἄνδρα συγγενῆ κακῶς

552δρῶν οὐχ ὑφέξειν τὴν δίκην, οὐκ εὖ φρονεῖς.

ΚΡΕΩΝ

553ξύμφημί σοι ταῦτʼ ἔνδικʼ εἰρῆσθαι· τὸ δὲ

554πάθημʼ ὁποῖον φὴς παθεῖν, δίδασκέ με.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

555ἔπειθες ἢ οὐκ ἔπειθες, ὡς χρείη μʼ ἐπὶ

556τὸν σεμνόμαντιν ἄνδρα πέμψασθαί τινα;

ΚΡΕΩΝ

557καὶ νῦν ἔθʼ αὑτός εἰμι τῷ βουλεύματι.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

558πόσον τινʼ ἤδη δῆθʼ ὁ Λάϊος χρόνον

ΚΡΕΩΝ

559δέδρακε ποῖον ἔργον; οὐ γὰρ ἐννοῶ.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

560ἄφαντος ἔρρει θανασίμῳ χειρώματι;

ΚΡΕΩΝ

561μακροὶ παλαιοί τʼ ἂν μετρηθεῖεν χρόνοι.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

562τότʼ οὖν ὁ μάντις οὗτος ἦν ἐν τῇ τέχνῃ;

ΚΡΕΩΝ

563σοφός γʼ ὁμοίως κἀξ ἴσου τιμώμενος.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

564ἐμνήσατʼ οὖν ἐμοῦ τι τῷ τότʼ ἐν χρόνῳ;

ΚΡΕΩΝ

565οὔκουν ἐμοῦ γʼ ἑστῶτος οὐδαμοῦ πέλας.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

566ἀλλʼ οὐκ ἔρευναν τοῦ κτανόντος ἔσχετε;

ΚΡΕΩΝ

567παρέσχομεν, πῶς δʼ οὐχί; κοὐκ ἠκούσαμεν.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

568πῶς οὖν τόθʼ οὗτος ὁ σοφὸς οὐκ ηὔδα τάδε;

ΚΡΕΩΝ

569οὐκ οἶδʼ· ἐφʼ οἷς γὰρ μὴ φρονῶ σιγᾶν φιλῶ.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

570τοσόνδε γʼ οἶσθα καὶ λέγοις ἂν εὖ φρονῶν.

ΚΡΕΩΝ

571ποῖον τόδʼ; εἰ γὰρ οἶδά γʼ, οὐκ ἀρνήσομαι.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

572ὁθούνεκʼ, εἰ μὴ σοὶ ξυνῆλθε, τάσδʼ ἐμὰς

573οὐκ ἄν ποτʼ εἶπε Λαΐου διαφθοράς.

ΚΡΕΩΝ

574εἰ μὲν λέγει τάδʼ, αὐτὸς οἶσθʼ· ἐγὼ δὲ σοῦ

575μαθεῖν δικαιῶ ταὔθʼ ἅπερ κἀμοῦ σὺ νῦν.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

576ἐκμάνθανʼ· οὐ γὰρ δὴ φονεὺς ἁλώσομαι.

ΚΡΕΩΝ

577τί δῆτʼ; ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν γήμας ἔχεις;

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

578ἄρνησις οὐκ ἔνεστιν ὧν ἀνιστορεῖς.

ΚΡΕΩΝ

579ἄρχεις δʼ ἐκείνῃ ταὐτὰ γῆς ἴσον νέμων;

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

580ἃν ᾖ θέλουσα πάντʼ ἐμοῦ κομίζεται.

ΚΡΕΩΝ

581οὔκουν ἰσοῦμαι σφῷν ἐγὼ δυοῖν τρίτος;

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

582ἐνταῦθα γὰρ δὴ καὶ κακὸς φαίνει φίλος.

ΚΡΕΩΝ

583οὔκ, εἰ διδοίης γʼ ὡς ἐγὼ σαυτῷ λόγον.

584σκέψαι δὲ τοῦτο πρῶτον, εἴ τινʼ ἂν δοκεῖς

585ἄρχειν ἑλέσθαι ξὺν φόβοισι μᾶλλον ἢ

586ἄτρεστον εὕδοντʼ, εἰ τά γʼ αὔθʼ ἕξει κράτη.

587ἐγὼ μὲν οὖν οὔτʼ αὐτὸς ἱμείρων ἔφυν

588τύραννος εἶναι μᾶλλον ἢ τύραννα δρᾶν,

589οὔτʼ ἄλλος ὅστις σωφρονεῖν ἐπίσταται.

590νῦν μὲν γὰρ ἐκ σοῦ πάντʼ ἄνευ φόβου φέρω,

591εἰ δʼ αὐτὸς ἦρχον, πολλὰ κἂν ἄκων ἔδρων.

592πῶς δῆτʼ ἐμοὶ τυραννὶς ἡδίων ἔχειν

593ἀρχῆς ἀλύπου καὶ δυναστείας ἔφυ;

594οὔπω τοσοῦτον ἠπατημένος κυρῶ

595ὥστʼ ἄλλα χρῄζειν ἢ τὰ σὺν κέρδει καλά.

596νῦν πᾶσι χαίρω, νῦν με πᾶς ἀσπάζεται,

597νῦν οἱ σέθεν χρῄζοντες ἐκκαλοῦσί με·

598τὸ γὰρ τυχεῖν αὐτοῖσι πᾶν ἐνταῦθʼ ἔνι.

599πῶς δῆτʼ ἐγὼ κεῖνʼ ἂν λάβοιμʼ ἀφεὶς τάδε;

600οὐκ ἂν γένοιτο νοῦς κακὸς καλῶς φρονῶν.

601ἀλλʼ οὔτʼ ἐραστὴς τῆσδε τῆς γνώμης ἔφυν

602οὔτʼ ἂν μετʼ ἄλλου δρῶντος ἂν τλαίην ποτέ.

603καὶ τῶνδʼ ἔλεγχον τοῦτο μὲν Πυθώδʼ ἰὼν

604πεύθου τὰ χρησθέντʼ εἰ σαφῶς ἤγγειλά σοι·

605τοῦτʼ ἄλλʼ, ἐάν με τῷ τερασκόπῳ λάβῃς

606κοινῇ τι βουλεύσαντα, μή μʼ ἁπλῇ κτάνῃς

607ψήφῳ, διπλῇ δέ, τῇ τʼ ἐμῇ καὶ σῇ, λαβών·

608γνώμῃ δʼ ἀδήλῳ μή με χωρὶς αἰτιῶ.

609οὐ γὰρ δίκαιον οὔτε τοὺς κακοὺς μάτην

610χρηστοὺς νομίζειν οὔτε τοὺς χρηστοὺς κακούς.

611φίλον γὰρ ἐσθλὸν…

612καὶ…

613ἀλ…