Οἰδίπους Τύραννος

Episode 7

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

700ἐρῶ· σὲ γὰρ τῶνδʼ ἐς πλέον, γύναι, σέβω·

701Κρέοντος, οἷά μοι βεβουλευκὼς ἔχει.

ἸΟΚΑΣΤΗ

702λέγʼ, εἰ σαφῶς τὸ νεῖκος ἐγκαλῶν ἐρεῖς.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

703φονέα με φησὶ Λαΐου καθεστάναι.

ἸΟΚΑΣΤΗ

704αὐτὸς ξυνειδὼς ἢ μαθὼν ἄλλου πάρα;

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

705μάντιν μὲν οὖν κακοῦργον εἰσπέμψας, ἐπεὶ

706τό γʼ εἰς ἑαυτὸν πᾶν ἐλευθεροῖ στόμα.

ἸΟΚΑΣΤΗ

707σύ νυν ἀφεὶς σεαυτὸν ὧν λέγεις πέρι

708ἐμοῦ ʼπάκουσον, καὶ μάθʼ οὕνεκʼ ἐστί σοι

709βρότειον οὐδὲν μαντικῆς ἔχον τέχνης.

710φανῶ δέ σοι σημεῖα τῶνδε σύντομα.

711χρησμὸς γὰρ ἦλθε Λαΐῳ ποτʼ, οὐκ ἐρῶ

712Φοίβου γʼ ἄπʼ αὐτοῦ, τῶν δʼ ὑπηρετῶν ἄπο,

713ὡς αὐτὸν ἕξοι μοῖρα πρὸς παιδὸς θανεῖν,

714ὅστις γένοιτʼ ἐμοῦ τε κἀκείνου πάρα.

715καὶ τὸν μέν, ὥσπερ γʼ ἡ φάτις, ξένοι ποτὲ

716λῃσταὶ φονεύουσʼ ἐν τριπλαῖς ἁμαξιτοῖς·

717παιδὸς δὲ βλάστας οὐ διέσχον ἡμέραι

718τρεῖς, καί νιν ἄρθρα κεῖνος ἐνζεύξας ποδοῖν

719ἔρριψεν ἄλλων χερσὶν ἄβατον εἰς ὄρος.

720κἀνταῦθʼ Ἀπόλλων οὔτʼ ἐκεῖνον ἤνυσεν

721φονέα γενέσθαι πατρὸς οὔτε Λάϊον

722τὸ δεινὸν οὑφοβεῖτο πρὸς παιδὸς θανεῖν.

723τοιαῦτα φῆμαι μαντικαὶ διώρισαν,

724ὧν ἐντρέπου σὺ μηδέν· ὧν γὰρ ἂν θεὸς

725χρείαν ἐρευνᾷ, ῥᾳδίως αὐτὸς φανεῖ.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

726οἷόν μʼ ἀκούσαντʼ ἀρτίως ἔχει, γύναι,

727ψυχῆς πλάνημα κἀνακίνησις φρενῶν.

ἸΟΚΑΣΤΗ

728ποίας μερίμνης τοῦθʼ ὑποστραφεὶς λέγεις;

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

729ἔδοξʼ ἀκοῦσαι σοῦ τόδʼ, ὡς ὁ Λάϊος

730κατασφαγείη πρὸς τριπλαῖς ἁμαξιτοῖς.

ἸΟΚΑΣΤΗ

731ηὐδᾶτο γὰρ ταῦτʼ οὐδέ πω λήξαντʼ ἔχει.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

732καὶ ποῦ ʼσθʼ ὁ χῶρος οὗτος οὗ τόδʼ ἦν πάθος;

ἸΟΚΑΣΤΗ

733Φωκὶς μὲν ἡ γῆ κλῄζεται, σχιστὴ δʼ ὁδὸς

734ἐς ταὐτὸ Δελφῶν κἀπὸ Δαυλίας ἄγει.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

735καὶ τίς χρόνος τοῖσδʼ ἐστὶν οὑξεληλυθώς;

ἸΟΚΑΣΤΗ

736σχεδόν τι πρόσθεν ἢ σὺ τῆσδʼ ἔχων χθονὸς

737ἀρχὴν ἐφαίνου, τοῦτʼ ἐκηρύχθη πόλει.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

738ὦ Ζεῦ, τί μου δρᾶσαι βεβούλευσαι πέρι;

ἸΟΚΑΣΤΗ

739τί δʼ ἐστί σοι τοῦτʼ, Οἰδίπους, ἐνθύμιον;

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

740μήπω μʼ ἐρώτα· τὸν δὲ Λάϊον φύσιν

741τίνʼ ἦλθε φράζε, τίνα δʼ ἀκμὴν ἥβης ἔχων.

ἸΟΚΑΣΤΗ

742μέγας, χνοάζων ἄρτι λευκανθὲς κάρα,

743μορφῆς δὲ τῆς σῆς οὐκ ἀπεστάτει πολύ.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

744οἴμοι τάλας· ἔοικʼ ἐμαυτὸν εἰς ἀρὰς

745δεινὰς προβάλλων ἀρτίως οὐκ εἰδέναι.

ἸΟΚΑΣΤΗ

746πῶς φῄς; ὀκνῶ τοι πρός σʼ ἀποσκοποῦσʼ, ἄναξ.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

747δεινῶς ἀθυμῶ μὴ βλέπων ὁ μάντις ᾖ·

748δείξεις δὲ μᾶλλον, ἢν ἓν ἐξείπῃς ἔτι.

ἸΟΚΑΣΤΗ

749καὶ μὴν ὀκνῶ μέν, ἃ δʼ ἂν ἔρῃ μαθοῦσʼ ἐρῶ.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

750πότερον ἐχώρει βαιὸς ἢ πολλοὺς ἔχων

751ἄνδρας λοχίτας, οἷʼ ἀνὴρ ἀρχηγέτης;

ἸΟΚΑΣΤΗ

752πέντʼ ἦσαν οἱ ξύμπαντες, ἐν δʼ αὐτοῖσιν ἦν .

753κῆρυξ· ἀπήνη δʼ ἦγε Λάϊον μία.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

754αἰαῖ, τάδʼ ἤδη διαφανῆ. τίς ἦν ποτε

755ὁ τούσδε λέξας τοὺς λόγους ὑμῖν, γύναι;

ἸΟΚΑΣΤΗ

756οἰκεύς τις, ὅσπερ ἵκετʼ ἐκσωθεὶς μόνος.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

757ἦ κἀν δόμοισι τυγχάνει τανῦν παρών;

ἸΟΚΑΣΤΗ

758οὐ δῆτʼ· ἀφʼ οὗ γὰρ κεῖθεν ἦλθε καὶ κράτη

759σέ τʼ εἶδʼ ἔχοντα Λάϊόν τʼ ὀλωλότα,

760ἐξικέτευσε τῆς ἐμῆς χειρὸς θιγὼν

761ἀγρούς σφε πέμψαι κἀπὶ ποιμνίων νομάς,

762ὡς πλεῖστον εἴη τοῦδʼ ἄποπτος ἄστεως.

763κἄπεμψʼ ἐγώ νιν· ἄξιος γὰρ οἷʼ ἀνὴρ

764δοῦλος φέρειν ἦν τῆσδε καὶ μείζω χάριν.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

765πῶς ἂν μόλοι δῆθʼ ἡμὶν ἐν τάχει πάλιν;

ἸΟΚΑΣΤΗ

766πάρεστιν· ἀλλὰ πρὸς τί τοῦτʼ ἐφίεσαι;

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

767δέδοικʼ ἐμαυτόν, ὦ γύναι, μὴ πόλλʼ ἄγαν

768εἰρημένʼ ᾖ μοι διʼ ἅ νιν εἰσιδεῖν θέλω.

ἸΟΚΑΣΤΗ

769ἀλλʼ ἵξεται μέν· ἀξία δέ που μαθεῖν

770κἀγὼ τά γʼ ἐν σοὶ δυσφόρως ἔχοντʼ, ἄναξ.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

771κοὐ μὴ στερηθῇς γʼ, ἐς τοσοῦτον ἐλπίδων

772ἐμοῦ βεβῶτος. τῷ γὰρ ἂν καὶ μείζονι

773λέξαιμʼ ἂν ἢ σοί, διὰ τύχης τοιᾶσδʼ ἰών;

774ἐμοὶ πατὴρ μὲν Πόλυβος ἦν Κορίνθιος,

775μήτηρ δὲ Μερόπη Δωρίς. ἠγόμην δʼ ἀνὴρ

776ἀστῶν μέγιστος τῶν ἐκεῖ, πρίν μοι τύχη

777τοιάδʼ ἐπέστη, θαυμάσαι μὲν ἀξία,

778σπουδῆς γε μέντοι τῆς ἐμῆς οὐκ ἀξία.

779ἀνὴρ γὰρ ἐν δείπνοις μʼ ὑπερπλησθεὶς μέθῃ

780καλεῖ παρʼ οἴνῳ, πλαστὸς ὡς εἴην πατρί.

781κἀγὼ βαρυνθεὶς τὴν μὲν οὖσαν ἡμέραν

782μόλις κατέσχον, θἀτέρᾳ δʼ ἰὼν πέλας

783μητρὸς πατρός τʼ ἤλεγχον· οἱ δὲ δυσφόρως

784τοὔνειδος ἦγον τῷ μεθέντι τὸν λόγον.

785κἀγὼ τὰ μὲν κείνοιν ἐτερπόμην, ὅμως δʼ

786ἔκνιζέ μʼ ἀεὶ τοῦθʼ· ὑφεῖρπε γὰρ πολύ.

787λάθρᾳ δὲ μητρὸς καὶ πατρὸς πορεύομαι

788Πυθώδε, καί μʼ ὁ Φοῖβος ὧν μὲν ἱκόμην

789ἄτιμον ἐξέπεμψεν, ἄλλα δʼ ἄθλια

790καὶ δεινὰ καὶ δύστηνα προύφηνεν λέγων,

791ὡς μητρὶ μὲν χρείη με μιχθῆναι, γένος δʼ

792ἄτλητον ἀνθρώποισι δηλώσοιμʼ ὁρᾶν,

793φονεὺς δʼ ἐσοίμην τοῦ φυτεύσαντος πατρός.

794κἀγὼ ʼπακούσας ταῦτα τὴν Κορινθίαν,

795ἄστροις τὸ λοιπὸν ἐκμετρούμενος, χθόνα

796ἔφευγον, ἔνθα μήποτʼ ὀψοίμην κακῶν

797χρησμῶν ὀνείδη τῶν ἐμῶν τελούμενα.

798στείχων δʼ ἱκνοῦμαι τούσδε τοὺς χώρους, ἐν οἷς

799σὺ τὸν τύραννον τοῦτον ὄλλυσθαι λέγεις.

ΟἸΔΙΠΟΥΣ

800καί σοι, γύναι, τἀληθὲς…

801ὅτʼ…

802…