Χοηφóρoι

Strophe 1

ΧΟΡΟΣ

935ἔμολε μὲν δίκα Πριαμίδαις χρόνῳ,

936βαρύδικος ποινά:

937ἔμολε δ᾽ ἐς δόμον τὸν Ἀγαμέμνονος

938διπλοῦς λέων, διπλοῦς Ἄρης.

939ἔλασε δ᾽ ἐς τὸ πᾶν

940ὁ πυθόχρηστος φυγὰς

941θεόθεν εὖ φραδαῖσιν ὡρμημένος.

Ephymnion 1

ΧΟΡΟΣ

942ἐπολολύξατ᾽ ὦ δεσποσύνων δόμων

943ἀναφυγὰς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς

944ὑπαὶ δυοῖν μιαστόροιν,

945δυσοίμου τύχας.

Antistrophe 1

ΧΟΡΟΣ

946ἔμολε δ᾽ ᾧ μέλει κρυπταδίου μάχας

947δολιόφρων ποινά:

948ἔθιγε δ᾽ ἐν μάχᾳ χερὸς ἐτήτυμος

949Διὸς κόρα—Δίκαν δέ νιν

950προσαγορεύομεν βροτοὶ τυχόντες καλῶσ—

951ὀλέθριον πνέουσ᾽ ἐν ἐχθροῖς κότον:

Strophe 2

ΧΟΡΟΣ

953τάνπερ ὁ Λοξίας ὁ Παρνασίας

954μέγαν ἔχων μυχὸν χθονὸς ἐπορθιά-

955ζων ἀδόλοις δόλοις

956βλαπτομέναν χρονισθεῖσαν ἐποίχεται.

957κρατεῖται <δέ> πως τὸ θεῖον [παρὰ] τὸ μὴ

958ὑπουργεῖν κακοῖς.

960ἄξια δ᾽ οὐρανοῦχον ἀρχὰν σέβειν:

Ephymnion 2

ΧΟΡΟΣ

961πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν.

962μέγα τ᾽ ἀφῃρέθη ψάλιον οἰκέων,

963ἄναγε μὰν δόμοι: πολὺν ἄγαν χρόνον

964χαμαιπετεῖς ἔκεισθ᾽ ἀεί.

Antistrophe 2

ΧΟΡΟΣ

965τάχα δὲ παντελὴς χρόνος ἀμείψεται

966πρόθυρα δωμάτων, ὅταν ἀφ᾽ ἑστίας

967μύσος πᾶν κλύσῃ

968καθαρμοῖσιν ἀτᾶν ἐλατηρίοις.

969†τύχαι δ᾽ εὐπροσωποκοῖται τὸ πᾶν

970ἰδεῖν [ἀκοῦσαι] πρευμενεῖς

971μετοίκοις δόμων πεσοῦνται πάλιν†.

Ephymnion 2

ΧΟΡΟΣ???

972πάρα τὸ φῶς ἰδεῖν.