Ἰλιάς

Book 1

1μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος

2οὐλομένην, ἣ μυρίʼ Ἀχαιοῖς ἄλγεʼ ἔθηκε,

3πολλὰς δʼ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν

4ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν

5οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διὸς δʼ ἐτελείετο βουλή,

6ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε

7Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.

8τίς τʼ ἄρ σφωε θεῶν ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι;

9Λητοῦς καὶ Διὸς υἱός· ὃ γὰρ βασιλῆϊ χολωθεὶς

10νοῦσον ἀνὰ στρατὸν ὄρσε κακήν, ὀλέκοντο δὲ λαοί,

11οὕνεκα τὸν Χρύσην ἠτίμασεν ἀρητῆρα

12Ἀτρεΐδης· ὃ γὰρ ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν

13λυσόμενός τε θύγατρα φέρων τʼ ἀπερείσιʼ ἄποινα,

14στέμματʼ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος

15χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς,

16Ἀτρεΐδα δὲ μάλιστα δύω, κοσμήτορε λαῶν·

17Ἀτρεΐδαι τε καὶ ἄλλοι ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί,

18ὑμῖν μὲν θεοὶ δοῖεν Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντες

19ἐκπέρσαι Πριάμοιο πόλιν, εὖ δʼ οἴκαδʼ ἱκέσθαι·

20παῖδα δʼ ἐμοὶ λύσαιτε φίλην, τὰ δʼ ἄποινα δέχεσθαι,

21ἁζόμενοι Διὸς υἱὸν ἑκηβόλον Ἀπόλλωνα.

22ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἐπευφήμησαν Ἀχαιοὶ

23αἰδεῖσθαί θʼ ἱερῆα καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα·

24ἀλλʼ οὐκ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἥνδανε θυμῷ,

25ἀλλὰ κακῶς ἀφίει, κρατερὸν δʼ ἐπὶ μῦθον ἔτελλε·

26μή σε γέρον κοίλῃσιν ἐγὼ παρὰ νηυσὶ κιχείω

27ἢ νῦν δηθύνοντʼ ἢ ὕστερον αὖτις ἰόντα,

28μή νύ τοι οὐ χραίσμῃ σκῆπτρον καὶ στέμμα θεοῖο·

29τὴν δʼ ἐγὼ οὐ λύσω· πρίν μιν καὶ γῆρας ἔπεισιν

30ἡμετέρῳ ἐνὶ οἴκῳ ἐν Ἄργεϊ τηλόθι πάτρης

31ἱστὸν ἐποιχομένην καὶ ἐμὸν λέχος ἀντιόωσαν·

32ἀλλʼ ἴθι μή μʼ ἐρέθιζε σαώτερος ὥς κε νέηαι.

33ὣς ἔφατʼ, ἔδεισεν δʼ ὃ γέρων καὶ ἐπείθετο μύθῳ·

34βῆ δʼ ἀκέων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης·

35πολλὰ δʼ ἔπειτʼ ἀπάνευθε κιὼν ἠρᾶθʼ ὁ γεραιὸς

36Ἀπόλλωνι ἄνακτι, τὸν ἠΰκομος τέκε Λητώ·

37κλῦθί μευ ἀργυρότοξʼ, ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας

38Κίλλαν τε ζαθέην Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις,

39Σμινθεῦ εἴ ποτέ τοι χαρίεντʼ ἐπὶ νηὸν ἔρεψα,

40ἢ εἰ δή ποτέ τοι κατὰ πίονα μηρίʼ ἔκηα

41ταύρων ἠδʼ αἰγῶν, τὸ δέ μοι κρήηνον ἐέλδωρ·

42τίσειαν Δαναοὶ ἐμὰ δάκρυα σοῖσι βέλεσσιν.

43ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων,

44βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ,

45τόξʼ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην·

46ἔκλαγξαν δʼ ἄρʼ ὀϊστοὶ ἐπʼ ὤμων χωομένοιο,

47αὐτοῦ κινηθέντος· ὃ δʼ ἤϊε νυκτὶ ἐοικώς.

48ἕζετʼ ἔπειτʼ ἀπάνευθε νεῶν, μετὰ δʼ ἰὸν ἕηκε·

49δεινὴ δὲ κλαγγὴ γένετʼ ἀργυρέοιο βιοῖο·

50οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο καὶ κύνας ἀργούς,

51αὐτὰρ ἔπειτʼ αὐτοῖσι βέλος ἐχεπευκὲς ἐφιεὶς

52βάλλʼ· αἰεὶ δὲ πυραὶ νεκύων καίοντο θαμειαί.

53ἐννῆμαρ μὲν ἀνὰ στρατὸν ᾤχετο κῆλα θεοῖο,

54τῇ δεκάτῃ δʼ ἀγορὴν δὲ καλέσσατο λαὸν Ἀχιλλεύς·

55τῷ γὰρ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

56κήδετο γὰρ Δαναῶν, ὅτι ῥα θνήσκοντας ὁρᾶτο.

57οἳ δʼ ἐπεὶ οὖν ἤγερθεν ὁμηγερέες τε γένοντο,

58τοῖσι δʼ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

59Ἀτρεΐδη νῦν ἄμμε παλιμπλαγχθέντας ὀΐω

60ἂψ ἀπονοστήσειν, εἴ κεν θάνατόν γε φύγοιμεν,

61εἰ δὴ ὁμοῦ πόλεμός τε δαμᾷ καὶ λοιμὸς Ἀχαιούς·

62ἀλλʼ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα

63ἢ καὶ ὀνειροπόλον, καὶ γάρ τʼ ὄναρ ἐκ Διός ἐστιν,

64ὅς κʼ εἴποι ὅ τι τόσσον ἐχώσατο Φοῖβος Ἀπόλλων,

65εἴτʼ ἄρʼ ὅ γʼ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται ἠδʼ ἑκατόμβης,

66αἴ κέν πως ἀρνῶν κνίσης αἰγῶν τε τελείων

67βούλεται ἀντιάσας ἡμῖν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι.

68ἤτοι ὅ γʼ ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο· τοῖσι δʼ ἀνέστη

69Κάλχας Θεστορίδης οἰωνοπόλων ὄχʼ ἄριστος,

70ὃς ᾔδη τά τʼ ἐόντα τά τʼ ἐσσόμενα πρό τʼ ἐόντα,

71καὶ νήεσσʼ ἡγήσατʼ Ἀχαιῶν Ἴλιον εἴσω

72ἣν διὰ μαντοσύνην, τήν οἱ πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων·

73ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·

74ὦ Ἀχιλεῦ κέλεαί με Διῒ φίλε μυθήσασθαι

75μῆνιν Ἀπόλλωνος ἑκατηβελέταο ἄνακτος·

76τοὶ γὰρ ἐγὼν ἐρέω· σὺ δὲ σύνθεο καί μοι ὄμοσσον

77ἦ μέν μοι πρόφρων ἔπεσιν καὶ χερσὶν ἀρήξειν·

78ἦ γὰρ ὀΐομαι ἄνδρα χολωσέμεν, ὃς μέγα πάντων

79Ἀργείων κρατέει καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί·

80κρείσσων γὰρ βασιλεὺς ὅτε χώσεται ἀνδρὶ χέρηϊ·

81εἴ περ γάρ τε χόλον γε καὶ αὐτῆμαρ καταπέψῃ,

82ἀλλά τε καὶ μετόπισθεν ἔχει κότον, ὄφρα τελέσσῃ,

83ἐν στήθεσσιν ἑοῖσι· σὺ δὲ φράσαι εἴ με σαώσεις.

84τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

85θαρσήσας μάλα εἰπὲ θεοπρόπιον ὅ τι οἶσθα·

86οὐ μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα Διῒ φίλον, ᾧ τε σὺ Κάλχαν

87εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις,

88οὔ τις ἐμεῦ ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο

89σοὶ κοίλῃς παρὰ νηυσί βαρείας χεῖρας ἐποίσει

90συμπάντων Δαναῶν, οὐδʼ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς,

91ὃς νῦν πολλὸν ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι.

92καὶ τότε δὴ θάρσησε καὶ ηὔδα μάντις ἀμύμων·

93οὔ τʼ ἄρ ὅ γʼ εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὐδʼ ἑκατόμβης,

94ἀλλʼ ἕνεκʼ…

95οὐδ…