Ἰλιάς

Book 19

1Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἀπʼ Ὠκεανοῖο ῥοάων

2ὄρνυθʼ, ἵνʼ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν·

3ἣ δʼ ἐς νῆας ἵκανε θεοῦ πάρα δῶρα φέρουσα.

4εὗρε δὲ Πατρόκλῳ περικείμενον ὃν φίλον υἱὸν

5κλαίοντα λιγέως· πολέες δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἑταῖροι

6μύρονθʼ· ἣ δʼ ἐν τοῖσι παρίστατο δῖα θεάων,

7ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·

8τέκνον ἐμὸν τοῦτον μὲν ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ

9κεῖσθαι, ἐπεὶ δὴ πρῶτα θεῶν ἰότητι δαμάσθη·

10τύνη δʼ Ἡφαίστοιο πάρα κλυτὰ τεύχεα δέξο

11καλὰ μάλʼ, οἷʼ οὔ πώ τις ἀνὴρ ὤμοισι φόρησεν.

12ὡς ἄρα φωνήσασα θεὰ κατὰ τεύχεʼ ἔθηκε

13πρόσθεν Ἀχιλλῆος· τὰ δʼ ἀνέβραχε δαίδαλα πάντα.

14Μυρμιδόνας δʼ ἄρα πάντας ἕλε τρόμος, οὐδέ τις ἔτλη

15ἄντην εἰσιδέειν, ἀλλʼ ἔτρεσαν. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

16ὡς εἶδʼ, ὥς μιν μᾶλλον ἔδυ χόλος, ἐν δέ οἱ ὄσσε

17δεινὸν ὑπὸ βλεφάρων ὡς εἰ σέλας ἐξεφάανθεν·

18τέρπετο δʼ ἐν χείρεσσιν ἔχων θεοῦ ἀγλαὰ δῶρα.

19αὐτὰρ ἐπεὶ φρεσὶν ᾗσι τετάρπετο δαίδαλα λεύσσων

20αὐτίκα μητέρα ἣν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

21μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷʼ ἐπιεικὲς

22ἔργʼ ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.

23νῦν δʼ ἤτοι μὲν ἐγὼ θωρήξομαι· ἀλλὰ μάλʼ αἰνῶς

24δείδω μή μοι τόφρα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸν

25μυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰς

26εὐλὰς ἐγγείνωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν,

27ἐκ δʼ αἰὼν πέφαται, κατὰ δὲ χρόα πάντα σαπήῃ.

28τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·

29τέκνον μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.

30τῷ μὲν ἐγὼ πειρήσω ἀλαλκεῖν ἄγρια φῦλα

31μυίας, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν·

32ἤν περ γὰρ κεῖταί γε τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν,

33αἰεὶ τῷ γʼ ἔσται χρὼς ἔμπεδος, ἢ καὶ ἀρείων.

34ἀλλὰ σύ γʼ εἰς ἀγορὴν καλέσας ἥρωας Ἀχαιοὺς

35μῆνιν ἀποειπὼν Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶν

36αἶψα μάλʼ ἐς πόλεμον θωρήσσεο, δύσεο δʼ ἀλκήν.

37ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε,

38Πατρόκλῳ δʼ αὖτʼ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸν

39στάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.

40αὐτὰρ ὃ βῆ παρὰ θῖνα θαλάσσης δῖος Ἀχιλλεὺς

41σμερδαλέα ἰάχων, ὦρσεν δʼ ἥρωας Ἀχαιούς.

42καί ῥʼ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκον

43οἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶν

44καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες,

45καὶ μὴν οἳ τότε γʼ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκʼ Ἀχιλλεὺς

46ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτʼ ἀλεγεινῆς.

47τὼ δὲ δύω σκάζοντε βάτην Ἄρεος θεράποντε

48Τυδεΐδης τε μενεπτόλεμος καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς

49ἔγχει ἐρειδομένω· ἔτι γὰρ ἔχον ἕλκεα λυγρά·

50κὰδ δὲ μετὰ πρώτῃ ἀγορῇ ἵζοντο κιόντες.

51αὐτὰρ ὃ δεύτατος ἦλθεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

52ἕλκος ἔχων· καὶ γὰρ τὸν ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ

53οὖτα Κόων Ἀντηνορίδης χαλκήρεϊ δουρί.

54αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἀολλίσθησαν Ἀχαιοί,

55τοῖσι δʼ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

56Ἀτρεΐδη ἦ ἄρ τι τόδʼ ἀμφοτέροισιν ἄρειον

57ἔπλετο σοὶ καὶ ἐμοί, ὅ τε νῶΐ περ ἀχνυμένω κῆρ

58θυμοβόρῳ ἔριδι μενεήναμεν εἵνεκα κούρης;

59τὴν ὄφελʼ ἐν νήεσσι κατακτάμεν Ἄρτεμις ἰῷ

60ἤματι τῷ ὅτʼ ἐγὼν ἑλόμην Λυρνησσὸν ὀλέσσας·

61τώ κʼ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας

62δυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.

63Ἕκτορι μὲν καὶ Τρωσὶ τὸ κέρδιον· αὐτὰρ Ἀχαιοὺς

64δηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.

65ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ

66θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·

67νῦν δʼ ἤτοι μὲν ἐγὼ παύω χόλον, οὐδέ τί με χρὴ

68ἀσκελέως αἰεὶ μενεαινέμεν· ἀλλʼ ἄγε θᾶσσον

69ὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς,

70ὄφρʼ ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼν

71αἴ κʼ ἐθέλωσʼ ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν· ἀλλά τινʼ οἴω

72ἀσπασίως αὐτῶν γόνυ κάμψειν, ὅς κε φύγῃσι

73δηΐου ἐκ πολέμοιο ὑπʼ ἔγχεος ἡμετέροιο.

74ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

75μῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.

76τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων

77αὐτόθεν ἐξ ἕδρης, οὐδʼ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς·

78ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηος

79ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐδὲ ἔοικεν

80ὑββάλλειν· χαλεπὸν γὰρ ἐπισταμένῳ περ ἐόντι.

81ἀνδρῶν δʼ ἐν πολλῷ ὁμάδῳ πῶς κέν τις ἀκούσαι

82ἢ εἴποι; βλάβεται δὲ λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής.

83Πηλεΐδῃ μὲν ἐγὼν ἐνδείξομαι· αὐτὰρ οἱ ἄλλοι

84σύνθεσθʼ Ἀργεῖοι, μῦθόν τʼ εὖ γνῶτε ἕκαστος.

85πολλάκι δή μοι τοῦτον Ἀχαιοὶ μῦθον ἔειπον

86καί τέ με νεικείεσκον· ἐγὼ δʼ οὐκ αἴτιός εἰμι,

87ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς,

88οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην,

89ἤματι τῷ ὅτʼ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.

90ἀλλὰ τί κεν ῥέξαιμι; θεὸς διὰ πάντα τελευτᾷ.

91πρέσβα Διὸς θυγάτηρ Ἄτη, ἣ πάντας ἀᾶται,

92οὐλομένη· τῇ μέν θʼ ἁπαλοὶ πόδες· οὐ γὰρ ἐπʼ οὔδει

93πίλναται, ἀλλʼ ἄρα ἥ γε κατʼ ἀνδρῶν…

94βλ…