Ἰλιάς

Book 22

1ὣς οἳ μὲν κατὰ ἄστυ πεφυζότες ἠΰτε νεβροὶ

2ἱδρῶ ἀπεψύχοντο πίον τʼ ἀκέοντό τε δίψαν

3κεκλιμένοι καλῇσιν ἐπάλξεσιν· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ

4τείχεος ἆσσον ἴσαν σάκεʼ ὤμοισι κλίναντες.

5Ἕκτορα δʼ αὐτοῦ μεῖναι ὀλοιὴ μοῖρα πέδησεν

6Ἰλίου προπάροιθε πυλάων τε Σκαιάων.

7αὐτὰρ Πηλείωνα προσηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·

8τίπτέ με Πηλέος υἱὲ ποσὶν ταχέεσσι διώκεις

9αὐτὸς θνητὸς ἐὼν θεὸν ἄμβροτον; οὐδέ νύ πώ με

10ἔγνως ὡς θεός εἰμι, σὺ δʼ ἀσπερχὲς μενεαίνεις.

11ἦ νύ τοι οὔ τι μέλει Τρώων πόνος, οὓς ἐφόβησας,

12οἳ δή τοι εἰς ἄστυ ἄλεν, σὺ δὲ δεῦρο λιάσθης.

13οὐ μέν με κτενέεις, ἐπεὶ οὔ τοι μόρσιμός εἰμι.

14τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

15ἔβλαψάς μʼ ἑκάεργε θεῶν ὀλοώτατε πάντων

16ἐνθάδε νῦν τρέψας ἀπὸ τείχεος· ἦ κʼ ἔτι πολλοὶ

17γαῖαν ὀδὰξ εἷλον πρὶν Ἴλιον εἰσαφικέσθαι.

18νῦν δʼ ἐμὲ μὲν μέγα κῦδος ἀφείλεο, τοὺς δὲ σάωσας

19ῥηϊδίως, ἐπεὶ οὔ τι τίσιν γʼ ἔδεισας ὀπίσσω.

20ἦ σʼ ἂν τισαίμην, εἴ μοι δύναμίς γε παρείη.

21ὣς εἰπὼν προτὶ ἄστυ μέγα φρονέων ἐβεβήκει,

22σευάμενος ὥς θʼ ἵππος ἀεθλοφόρος σὺν ὄχεσφιν,

23ὅς ῥά τε ῥεῖα θέῃσι τιταινόμενος πεδίοιο·

24ὣς Ἀχιλεὺς λαιψηρὰ πόδας καὶ γούνατʼ ἐνώμα.

25τὸν δʼ ὃ γέρων Πρίαμος πρῶτος ἴδεν ὀφθαλμοῖσι

26παμφαίνονθʼ ὥς τʼ ἀστέρʼ ἐπεσσύμενον πεδίοιο,

27ὅς ῥά τʼ ὀπώρης εἶσιν, ἀρίζηλοι δέ οἱ αὐγαὶ

28φαίνονται πολλοῖσι μετʼ ἀστράσι νυκτὸς ἀμολγῷ,

29ὅν τε κύνʼ Ὠρίωνος ἐπίκλησιν καλέουσι.

30λαμπρότατος μὲν ὅ γʼ ἐστί, κακὸν δέ τε σῆμα τέτυκται,

31καί τε φέρει πολλὸν πυρετὸν δειλοῖσι βροτοῖσιν·

32ὣς τοῦ χαλκὸς ἔλαμπε περὶ στήθεσσι θέοντος.

33ᾤμωξεν δʼ ὃ γέρων, κεφαλὴν δʼ ὅ γε κόψατο χερσὶν

34ὑψόσʼ ἀνασχόμενος, μέγα δʼ οἰμώξας ἐγεγώνει

35λισσόμενος φίλον υἱόν· ὃ δὲ προπάροιθε πυλάων

36ἑστήκει ἄμοτον μεμαὼς Ἀχιλῆϊ μάχεσθαι·

37τὸν δʼ ὃ γέρων ἐλεεινὰ προσηύδα χεῖρας ὀρεγνύς·

38Ἕκτορ μή μοι μίμνε φίλον τέκος ἀνέρα τοῦτον

39οἶος ἄνευθʼ ἄλλων, ἵνα μὴ τάχα πότμον ἐπίσπῃς

40Πηλεΐωνι δαμείς, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι

41σχέτλιος· αἴθε θεοῖσι φίλος τοσσόνδε γένοιτο

42ὅσσον ἐμοί· τάχα κέν ἑ κύνες καὶ γῦπες ἔδοιεν

43κείμενον· ἦ κέ μοι αἰνὸν ἀπὸ πραπίδων ἄχος ἔλθοι·

44ὅς μʼ υἱῶν πολλῶν τε καὶ ἐσθλῶν εὖνιν ἔθηκε

45κτείνων καὶ περνὰς νήσων ἔπι τηλεδαπάων.

46καὶ γὰρ νῦν δύο παῖδε Λυκάονα καὶ Πολύδωρον

47οὐ δύναμαι ἰδέειν Τρώων εἰς ἄστυ ἀλέντων,

48τούς μοι Λαοθόη τέκετο κρείουσα γυναικῶν.

49ἀλλʼ εἰ μὲν ζώουσι μετὰ στρατῷ, ἦ τʼ ἂν ἔπειτα

50χαλκοῦ τε χρυσοῦ τʼ ἀπολυσόμεθʼ, ἔστι γὰρ ἔνδον·

51πολλὰ γὰρ ὤπασε παιδὶ γέρων ὀνομάκλυτος Ἄλτης.

52εἰ δʼ ἤδη τεθνᾶσι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισιν,

53ἄλγος ἐμῷ θυμῷ καὶ μητέρι τοὶ τεκόμεσθα·

54λαοῖσιν δʼ ἄλλοισι μινυνθαδιώτερον ἄλγος

55ἔσσεται, ἢν μὴ καὶ σὺ θάνῃς Ἀχιλῆϊ δαμασθείς.

56ἀλλʼ εἰσέρχεο τεῖχος ἐμὸν τέκος, ὄφρα σαώσῃς

57Τρῶας καὶ Τρῳάς, μὴ δὲ μέγα κῦδος ὀρέξῃς

58Πηλεΐδῃ, αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς.

59πρὸς δʼ ἐμὲ τὸν δύστηνον ἔτι φρονέοντʼ ἐλέησον

60δύσμορον, ὅν ῥα πατὴρ Κρονίδης ἐπὶ γήραος οὐδῷ

61αἴσῃ ἐν ἀργαλέῃ φθίσει κακὰ πόλλʼ ἐπιδόντα

62υἷάς τʼ ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας,

63καὶ θαλάμους κεραϊζομένους, καὶ νήπια τέκνα

64βαλλόμενα προτὶ γαίῃ ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι,

65ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν.

66αὐτὸν δʼ ἂν πύματόν με κύνες πρώτῃσι θύρῃσιν

67ὠμησταὶ ἐρύουσιν, ἐπεί κέ τις ὀξέϊ χαλκῷ

68τύψας ἠὲ βαλὼν ῥεθέων ἐκ θυμὸν ἕληται,

69οὓς τρέφον ἐν μεγάροισι τραπεζῆας θυραωρούς,

70οἵ κʼ ἐμὸν αἷμα πιόντες ἀλύσσοντες περὶ θυμῷ

71κείσοντʼ ἐν προθύροισι. νέῳ δέ τε πάντʼ ἐπέοικεν

72ἄρηϊ κταμένῳ δεδαϊγμένῳ ὀξέϊ χαλκῷ

73κεῖσθαι· πάντα δὲ καλὰ θανόντι περ ὅττι φανήῃ·

74ἀλλʼ ὅτε δὴ πολιόν τε κάρη πολιόν τε γένειον

75αἰδῶ τʼ αἰσχύνωσι κύνες κταμένοιο γέροντος,

76τοῦτο δὴ οἴκτιστον πέλεται δειλοῖσι βροτοῖσιν.

77ἦ ῥʼ ὃ γέρων, πολιὰς δʼ ἄρʼ ἀνὰ τρίχας ἕλκετο χερσὶ

78τίλλων ἐκ κεφαλῆς· οὐδʼ Ἕκτορι θυμὸν ἔπειθε.

79μήτηρ δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυ χέουσα

80κόλπον ἀνιεμένη, ἑτέρηφι δὲ μαζὸν ἀνέσχε·

81καί μιν δάκρυ χέουσʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

82Ἕκτορ τέκνον ἐμὸν τάδε τʼ αἴδεο καί μʼ ἐλέησον

83αὐτήν, εἴ ποτέ τοι λαθικηδέα μαζὸν ἐπέσχον·

84τῶν μνῆσαι φίλε τέκνον ἄμυνε δὲ δήϊον ἄνδρα

85τείχεος ἐντὸς ἐών, μὴ δὲ πρόμος ἵστασο τούτῳ

86σχέτλιος· εἴ περ γάρ σε κατακτάνῃ, οὔ σʼ ἔτʼ ἔγωγε

87κλαύσομαι ἐν λεχέεσσι φίλον θάλος, ὃν τέκον αὐτή,

88οὐδʼ ἄλοχος πολύδωρος· ἄνευθε δέ σε μέγα νῶϊν

89Ἀργείων παρὰ νηυσὶ κύνες ταχέες κατέδονται.

90ὣς τώ γε κλαίοντε προσαυδήτην φίλον υἱὸν

91πολλὰ λισσομένω· οὐδʼ Ἕκτορι θυμὸν ἔπειθον,

92ἀλλʼ ὅ γε μίμνʼ Ἀχιλῆα πελώριον ἆσσον…

93ὡ…