Ἰλιάς

Book 7

1ὣς εἰπὼν πυλέων ἐξέσσυτο φαίδιμος Ἕκτωρ,

2τῷ δʼ ἅμʼ Ἀλέξανδρος κίʼ ἀδελφεός· ἐν δʼ ἄρα θυμῷ

3ἀμφότεροι μέμασαν πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.

4ὡς δὲ θεὸς ναύτῃσιν ἐελδομένοισιν ἔδωκεν

5οὖρον, ἐπεί κε κάμωσιν ἐϋξέστῃς ἐλάτῃσι

6πόντον ἐλαύνοντες, καμάτῳ δʼ ὑπὸ γυῖα λέλυνται,

7ὣς ἄρα τὼ Τρώεσσιν ἐελδομένοισι φανήτην.

8ἔνθʼ ἑλέτην ὃ μὲν υἱὸν Ἀρηϊθόοιο ἄνακτος

9Ἄρνῃ ναιετάοντα Μενέσθιον, ὃν κορυνήτης

10γείνατʼ Ἀρηΐθοος καὶ Φυλομέδουσα βοῶπις·

11Ἕκτωρ δʼ Ἠϊονῆα βάλʼ ἔγχεϊ ὀξυόεντι

12αὐχένʼ ὑπὸ στεφάνης εὐχάλκου, λύντο δὲ γυῖα.

13Γλαῦκος δʼ Ἱππολόχοιο πάϊς Λυκίων ἀγὸς ἀνδρῶν

14Ἰφίνοον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην

15Δεξιάδην ἵππων ἐπιάλμενον ὠκειάων

16ὦμον· ὃ δʼ ἐξ ἵππων χαμάδις πέσε, λύντο δὲ γυῖα.

17τοὺς δʼ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη

18Ἀργείους ὀλέκοντας ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ,

19βῆ ῥα κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα

20Ἴλιον εἰς ἱερήν· τῇ δʼ ἀντίος ὄρνυτʼ Ἀπόλλων

21Περγάμου ἐκκατιδών, Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην·

22ἀλλήλοισι δὲ τώ γε συναντέσθην παρὰ φηγῷ.

23τὴν πρότερος προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

24τίπτε σὺ δʼ αὖ μεμαυῖα Διὸς θύγατερ μεγάλοιο

25ἦλθες ἀπʼ Οὐλύμποιο, μέγας δέ σε θυμὸς ἀνῆκεν;

26ἦ ἵνα δὴ Δαναοῖσι μάχης ἑτεραλκέα νίκην

27δῷς; ἐπεὶ οὔ τι Τρῶας ἀπολλυμένους ἐλεαίρεις.

28ἀλλʼ εἴ μοί τι πίθοιο τό κεν πολὺ κέρδιον εἴη·

29νῦν μὲν παύσωμεν πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα

30σήμερον· ὕστερον αὖτε μαχήσοντʼ εἰς ὅ κε τέκμωρ

31Ἰλίου εὕρωσιν, ἐπεὶ ὣς φίλον ἔπλετο θυμῷ

32ὑμῖν ἀθανάτῃσι, διαπραθέειν τόδε ἄστυ.

33τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

34ὧδʼ ἔστω ἑκάεργε· τὰ γὰρ φρονέουσα καὶ αὐτὴ

35ἦλθον ἀπʼ Οὐλύμποιο μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.

36ἀλλʼ ἄγε πῶς μέμονας πόλεμον καταπαυσέμεν ἀνδρῶν;

37τὴν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων·

38Ἕκτορος ὄρσωμεν κρατερὸν μένος ἱπποδάμοιο,

39ἤν τινά που Δαναῶν προκαλέσσεται οἰόθεν οἶος

40ἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι,

41οἳ δέ κʼ ἀγασσάμενοι χαλκοκνήμιδες Ἀχαιοὶ

42οἶον ἐπόρσειαν πολεμίζειν Ἕκτορι δίῳ.

43ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη.

44τῶν δʼ Ἕλενος Πριάμοιο φίλος παῖς σύνθετο θυμῷ

45βουλήν, ἥ ῥα θεοῖσιν ἐφήνδανε μητιόωσι·

46στῆ δὲ παρʼ Ἕκτορʼ ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·

47Ἕκτορ υἱὲ Πριάμοιο Διὶ μῆτιν ἀτάλαντε

48ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο, κασίγνητος δέ τοί εἰμι·

49ἄλλους μὲν κάθισον Τρῶας καὶ πάντας Ἀχαιούς,

50αὐτὸς δὲ προκάλεσσαι Ἀχαιῶν ὅς τις ἄριστος

51ἀντίβιον μαχέσασθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι·

52οὐ γάρ πώ τοι μοῖρα θανεῖν καὶ πότμον ἐπισπεῖν·

53ὣς γὰρ ἐγὼ ὄπʼ ἄκουσα θεῶν αἰειγενετάων.

54ὣς ἔφαθʼ, Ἕκτωρ δʼ αὖτε χάρη μέγα μῦθον ἀκούσας,

55καί ῥʼ ἐς μέσσον ἰὼν Τρώων ἀνέεργε φάλαγγας,

56μέσσου δουρὸς ἑλών· οἳ δʼ ἱδρύνθησαν ἅπαντες.

57κὰδ δʼ Ἀγαμέμνων εἷσεν ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς·

58κὰδ δʼ ἄρʼ Ἀθηναίη τε καὶ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων

59ἑζέσθην ὄρνισιν ἐοικότες αἰγυπιοῖσι

60φηγῷ ἐφʼ ὑψηλῇ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο

61ἀνδράσι τερπόμενοι· τῶν δὲ στίχες εἵατο πυκναὶ

62ἀσπίσι καὶ κορύθεσσι καὶ ἔγχεσι πεφρικυῖαι.

63οἵη δὲ Ζεφύροιο ἐχεύατο πόντον ἔπι φρὶξ

64ὀρνυμένοιο νέον, μελάνει δέ τε πόντος ὑπʼ αὐτῆς,

65τοῖαι ἄρα στίχες εἵατʼ Ἀχαιῶν τε Τρώων τε

66ἐν πεδίῳ· Ἕκτωρ δὲ μετʼ ἀμφοτέροισιν ἔειπε·

67κέκλυτέ μευ Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

68ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.

69ὅρκια μὲν Κρονίδης ὑψίζυγος οὐκ ἐτέλεσσεν,

70ἀλλὰ κακὰ φρονέων τεκμαίρεται ἀμφοτέροισιν

71εἰς ὅ κεν ἢ ὑμεῖς Τροίην εὔπυργον ἕλητε

72ἢ αὐτοὶ παρὰ νηυσὶ δαμείετε ποντοπόροισιν.

73ὑμῖν δʼ ἐν γὰρ ἔασιν ἀριστῆες Παναχαιῶν·

74τῶν νῦν ὅν τινα θυμὸς ἐμοὶ μαχέσασθαι ἀνώγει

75δεῦρʼ ἴτω ἐκ πάντων πρόμος ἔμμεναι Ἕκτορι δίῳ.

76ὧδε δὲ μυθέομαι, Ζεὺς δʼ ἄμμʼ ἐπιμάρτυρος ἔστω·

77εἰ μέν κεν ἐμὲ κεῖνος ἕλῃ ταναήκεϊ χαλκῷ,

78τεύχεα συλήσας φερέτω κοίλας ἐπὶ νῆας,

79σῶμα δὲ οἴκαδʼ ἐμὸν δόμεναι πάλιν, ὄφρα πυρός με

80Τρῶες καὶ Τρώων ἄλοχοι λελάχωσι θανόντα.

81εἰ δέ κʼ ἐγὼ τὸν ἕλω, δώῃ δέ μοι εὖχος Ἀπόλλων,

82τεύχεα σύλησας οἴσω προτὶ Ἴλιον ἱρήν,

83καὶ κρεμόω προτὶ νηὸν Ἀπόλλωνος ἑκάτοιο,

84τὸν δὲ νέκυν ἐπὶ νῆας ἐϋσσέλμους ἀποδώσω,

85ὄφρά ἑ ταρχύσωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοί,

86σῆμά τέ οἱ χεύωσιν ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ.

87καί ποτέ τις εἴπῃσι καὶ ὀψιγόνων ἀνθρώπων

88νηῒ πολυκλήϊδι πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον·

89ἀνδρὸς μὲν τόδε σῆμα πάλαι κατατεθνηῶτος,

90ὅν ποτʼ ἀριστεύοντα κατέκτανε φαίδιμος Ἕκτωρ.

91ὥς ποτέ τις ἐρέει· τὸ δʼ ἐμὸν κλέος οὔ ποτʼ ὀλεῖται.

92ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ·

93αἴδεσθεν μὲν ἀνήνασθαι, δεῖσαν δʼ ὑποδέχθαι·

94ὀψὲ δὲ δὴ Μενέλαος ἀνίστατο καὶ μετέειπε

95νείκει ὀνειδίζων, μέγα δὲ…

96ὤ…

97ἦ…

98ε…