Ἰλιάς

Book 24

1λῦτο δʼ ἀγών, λαοὶ δὲ θοὰς ἐπὶ νῆας ἕκαστοι

2ἐσκίδναντʼ ἰέναι. τοὶ μὲν δόρποιο μέδοντο

3ὕπνου τε γλυκεροῦ ταρπήμεναι· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς

4κλαῖε φίλου ἑτάρου μεμνημένος, οὐδέ μιν ὕπνος

5ᾕρει πανδαμάτωρ, ἀλλʼ ἐστρέφετʼ ἔνθα καὶ ἔνθα

6Πατρόκλου ποθέων ἀνδροτῆτά τε καὶ μένος ἠΰ,

7ἠδʼ ὁπόσα τολύπευσε σὺν αὐτῷ καὶ πάθεν ἄλγεα

8ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων·

9τῶν μιμνησκόμενος θαλερὸν κατὰ δάκρυον εἶβεν,

10ἄλλοτʼ ἐπὶ πλευρὰς κατακείμενος, ἄλλοτε δʼ αὖτε

11ὕπτιος, ἄλλοτε δὲ πρηνής· τοτὲ δʼ ὀρθὸς ἀναστὰς

12δινεύεσκʼ ἀλύων παρὰ θῖνʼ ἁλός· οὐδέ μιν ἠὼς

13φαινομένη λήθεσκεν ὑπεὶρ ἅλα τʼ ἠϊόνας τε.

14ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπεὶ ζεύξειεν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,

15Ἕκτορα δʼ ἕλκεσθαι δησάσκετο δίφρου ὄπισθεν,

16τρὶς δʼ ἐρύσας περὶ σῆμα Μενοιτιάδαο θανόντος

17αὖτις ἐνὶ κλισίῃ παυέσκετο, τὸν δέ τʼ ἔασκεν

18ἐν κόνι ἐκτανύσας προπρηνέα· τοῖο δʼ Ἀπόλλων

19πᾶσαν ἀεικείην ἄπεχε χροῒ φῶτʼ ἐλεαίρων

20καὶ τεθνηότα περ· περὶ δʼ αἰγίδι πάντα κάλυπτε

21χρυσείῃ, ἵνα μή μιν ἀποδρύφοι ἑλκυστάζων.

22ὣς ὃ μὲν Ἕκτορα δῖον ἀείκιζεν μενεαίνων·

23τὸν δʼ ἐλεαίρεσκον μάκαρες θεοὶ εἰσορόωντες,

24κλέψαι δʼ ὀτρύνεσκον ἐΰσκοπον ἀργεϊφόντην.

25ἔνθʼ ἄλλοις μὲν πᾶσιν ἑήνδανεν, οὐδέ ποθʼ Ἥρῃ

26οὐδὲ Ποσειδάωνʼ οὐδὲ γλαυκώπιδι κούρῃ,

27ἀλλʼ ἔχον ὥς σφιν πρῶτον ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρὴ

28καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς Ἀλεξάνδρου ἕνεκʼ ἄτης,

29ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο,

30τὴν δʼ ᾔνησʼ ἥ οἱ πόρε μαχλοσύνην ἀλεγεινήν.

31ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐκ τοῖο δυωδεκάτη γένετʼ ἠώς,

32καὶ τότʼ ἄρʼ ἀθανάτοισι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων·

33σχέτλιοί ἐστε θεοί, δηλήμονες· οὔ νύ ποθʼ ὑμῖν

34Ἕκτωρ μηρίʼ ἔκηε βοῶν αἰγῶν τε τελείων;

35τὸν νῦν οὐκ ἔτλητε νέκυν περ ἐόντα σαῶσαι

36ᾗ τʼ ἀλόχῳ ἰδέειν καὶ μητέρι καὶ τέκεϊ ᾧ

37καὶ πατέρι Πριάμῳ λαοῖσί τε, τοί κέ μιν ὦκα

38ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσαιεν.

39ἀλλʼ ὀλοῷ Ἀχιλῆϊ θεοὶ βούλεσθʼ ἐπαρήγειν,

40ᾧ οὔτʼ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔτε νόημα

41γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι, λέων δʼ ὣς ἄγρια οἶδεν,

42ὅς τʼ ἐπεὶ ἂρ μεγάλῃ τε βίῃ καὶ ἀγήνορι θυμῷ

43εἴξας εἶσʼ ἐπὶ μῆλα βροτῶν ἵνα δαῖτα λάβῃσιν·

44ὣς Ἀχιλεὺς ἔλεον μὲν ἀπώλεσεν, οὐδέ οἱ αἰδὼς

45γίγνεται, ἥ τʼ ἄνδρας μέγα σίνεται ἠδʼ ὀνίνησι.

46μέλλει μέν πού τις καὶ φίλτερον ἄλλον ὀλέσσαι

47ἠὲ κασίγνητον ὁμογάστριον ἠὲ καὶ υἱόν·

48ἀλλʼ ἤτοι κλαύσας καὶ ὀδυράμενος μεθέηκε·

49τλητὸν γὰρ Μοῖραι θυμὸν θέσαν ἀνθρώποισιν.

50αὐτὰρ ὅ γʼ Ἕκτορα δῖον, ἐπεὶ φίλον ἦτορ ἀπηύρα,

51ἵππων ἐξάπτων περὶ σῆμʼ ἑτάροιο φίλοιο

52ἕλκει· οὐ μήν οἱ τό γε κάλλιον οὐδέ τʼ ἄμεινον.

53μὴ ἀγαθῷ περ ἐόντι νεμεσσηθέωμέν οἱ ἡμεῖς·

54κωφὴν γὰρ δὴ γαῖαν ἀεικίζει μενεαίνων.

55τὸν δὲ χολωσαμένη προσέφη λευκώλενος Ἥρη·

56εἴη κεν καὶ τοῦτο τεὸν ἔπος ἀργυρότοξε

57εἰ δὴ ὁμὴν Ἀχιλῆϊ καὶ Ἕκτορι θήσετε τιμήν.

58Ἕκτωρ μὲν θνητός τε γυναῖκά τε θήσατο μαζόν·

59αὐτὰρ Ἀχιλλεύς ἐστι θεᾶς γόνος, ἣν ἐγὼ αὐτὴ

60θρέψά τε καὶ ἀτίτηλα καὶ ἀνδρὶ πόρον παράκοιτιν

61Πηλέϊ, ὃς περὶ κῆρι φίλος γένετʼ ἀθανάτοισι.

62πάντες δʼ ἀντιάασθε θεοὶ γάμου· ἐν δὲ σὺ τοῖσι

63δαίνυʼ ἔχων φόρμιγγα κακῶν ἕταρʼ, αἰὲν ἄπιστε.

64τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

65Ἥρη μὴ δὴ πάμπαν ἀποσκύδμαινε θεοῖσιν·

66οὐ μὲν γὰρ τιμή γε μίʼ ἔσσεται· ἀλλὰ καὶ Ἕκτωρ

67φίλτατος ἔσκε θεοῖσι βροτῶν οἳ ἐν Ἰλίῳ εἰσίν·

68ὣς γὰρ ἔμοιγʼ, ἐπεὶ οὔ τι φίλων ἡμάρτανε δώρων.

69οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης

70λοιβῆς τε κνίσης τε· τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς.

71ἀλλʼ ἤτοι κλέψαι μὲν ἐάσομεν, οὐδέ πῃ ἔστι,

72λάθρῃ Ἀχιλλῆος θρασὺν Ἕκτορα· ἦ γάρ οἱ αἰεὶ

73μήτηρ παρμέμβλωκεν ὁμῶς νύκτάς τε καὶ ἦμαρ.

74ἀλλʼ εἴ τις καλέσειε θεῶν Θέτιν ἆσσον ἐμεῖο,

75ὄφρά τί οἱ εἴπω πυκινὸν ἔπος, ὥς κεν Ἀχιλλεὺς

76δώρων ἐκ Πριάμοιο λάχῃ ἀπό θʼ Ἕκτορα λύσῃ.

77ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα,

78μεσσηγὺς δὲ Σάμου τε καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης

79ἔνθορε μείλανι πόντῳ· ἐπεστονάχησε δὲ λίμνη.

80ἣ δὲ μολυβδαίνῃ ἰκέλη ἐς βυσσὸν ὄρουσεν,

81ἥ τε κατʼ ἀγραύλοιο βοὸς κέρας ἐμβεβαυῖα

82ἔρχεται ὠμηστῇσιν ἐπʼ ἰχθύσι κῆρα φέρουσα.

83εὗρε δʼ ἐνὶ σπῆϊ γλαφυρῷ Θέτιν, ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἄλλαι

84εἵαθʼ ὁμηγερέες ἅλιαι θεαί· ἣ δʼ ἐνὶ μέσσῃς

85κλαῖε μόρον οὗ παιδὸς ἀμύμονος, ὅς οἱ ἔμελλε

86φθίσεσθʼ ἐν Τροίῃ ἐριβώλακι τηλόθι πάτρης.

87ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·

88ὄρσο Θέτι· καλέει Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς.

89τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·

90τίπτέ με κεῖνος ἄνωγε μέγας θεός; αἰδέομαι δὲ

91μίσγεσθʼ ἀθανάτοισιν, ἔχω δʼ ἄχεʼ ἄκριτα θυμῷ.

92εἶμι μέν, οὐδʼ ἅλιον ἔπος ἔσσεται ὅττί κεν εἴπῃ.

93…