Ἰλιάς

Book 15

1αὐτὰρ ἐπεὶ διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν

2φεύγοντες, πολλοὶ δὲ δάμεν Δαναῶν ὑπὸ χερσίν,

3οἳ μὲν δὴ παρʼ ὄχεσφιν ἐρητύοντο μένοντες

4χλωροὶ ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι· ἔγρετο δὲ Ζεὺς

5Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης,

6στῆ δʼ ἄρʼ ἀναΐξας, ἴδε δὲ Τρῶας καὶ Ἀχαιοὺς

7τοὺς μὲν ὀρινομένους, τοὺς δὲ κλονέοντας ὄπισθεν

8Ἀργείους, μετὰ δέ σφι Ποσειδάωνα ἄνακτα·

9Ἕκτορα δʼ ἐν πεδίῳ ἴδε κείμενον, ἀμφὶ δʼ ἑταῖροι

10εἵαθʼ, ὃ δʼ ἀργαλέῳ ἔχετʼ ἄσθματι κῆρ ἀπινύσσων

11αἷμʼ ἐμέων, ἐπεὶ οὔ μιν ἀφαυρότατος βάλʼ Ἀχαιῶν.

12τὸν δὲ ἰδὼν ἐλέησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε,

13δεινὰ δʼ ὑπόδρα ἰδὼν Ἥρην πρὸς μῦθον ἔειπεν·

14ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη

15Ἕκτορα δῖον ἔπαυσε μάχης, ἐφόβησε δὲ λαούς.

16οὐ μὰν οἶδʼ εἰ αὖτε κακορραφίης ἀλεγεινῆς

17πρώτη ἐπαύρηαι καί σε πληγῇσιν ἱμάσσω.

18ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε τʼ ἐκρέμω ὑψόθεν, ἐκ δὲ ποδοῖιν

19ἄκμονας ἧκα δύω, περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα

20χρύσεον ἄρρηκτον; σὺ δʼ ἐν αἰθέρι καὶ νεφέλῃσιν

21ἐκρέμω· ἠλάστεον δὲ θεοὶ κατὰ μακρὸν Ὄλυμπον,

22λῦσαι δʼ οὐκ ἐδύναντο παρασταδόν· ὃν δὲ λάβοιμι

23ῥίπτασκον τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ ὄφρʼ ἂν ἵκηται

24γῆν ὀλιγηπελέων· ἐμὲ δʼ οὐδʼ ὧς θυμὸν ἀνίει

25ἀζηχὴς ὀδύνη Ἡρακλῆος θείοιο,

26τὸν σὺ ξὺν Βορέῃ ἀνέμῳ πεπιθοῦσα θυέλλας

27πέμψας ἐπʼ ἀτρύγετον πόντον κακὰ μητιόωσα,

28καί μιν ἔπειτα Κόων δʼ εὖ ναιομένην ἀπένεικας.

29τὸν μὲν ἐγὼν ἔνθεν ῥυσάμην καὶ ἀνήγαγον αὖτις

30Ἄργος ἐς ἱππόβοτον καὶ πολλά περ ἀθλήσαντα.

31τῶν σʼ αὖτις μνήσω ἵνʼ ἀπολλήξῃς ἀπατάων,

32ὄφρα ἴδῃ ἤν τοι χραίσμῃ φιλότης τε καὶ εὐνή,

33ἣν ἐμίγης ἐλθοῦσα θεῶν ἄπο καί μʼ ἀπάτησας.

34ὣς φάτο, ῥίγησεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη,

35καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

36ἴστω νῦν τόδε Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε

37καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος

38ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι,

39σή θʼ ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωΐτερον λέχος αὐτῶν

40κουρίδιον, τὸ μὲν οὐκ ἂν ἐγώ ποτε μὰψ ὀμόσαιμι·

41μὴ διʼ ἐμὴν ἰότητα Ποσειδάων ἐνοσίχθων

42πημαίνει Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα, τοῖσι δʼ ἀρήγει,

43ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει,

44τειρομένους δʼ ἐπὶ νηυσὶν ἰδὼν ἐλέησεν Ἀχαιούς.

45αὐτάρ τοι καὶ κείνῳ ἐγὼ παραμυθησαίμην

46τῇ ἴμεν ᾗ κεν δὴ σὺ κελαινεφὲς ἡγεμονεύῃς.

47ὣς φάτο, μείδησεν δὲ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε,

48καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

49εἰ μὲν δὴ σύ γʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη

50ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα μετʼ ἀθανάτοισι καθίζοις,

51τώ κε Ποσειδάων γε, καὶ εἰ μάλα βούλεται ἄλλῃ,

52αἶψα μεταστρέψειε νόον μετὰ σὸν καὶ ἐμὸν κῆρ.

53ἀλλʼ εἰ δή ῥʼ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις,

54ἔρχεο νῦν μετὰ φῦλα θεῶν, καὶ δεῦρο κάλεσσον

55Ἶρίν τʼ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον,

56ὄφρʼ ἣ μὲν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων

57ἔλθῃ, καὶ εἴπῃσι Ποσειδάωνι ἄνακτι

58παυσάμενον πολέμοιο τὰ ἃ πρὸς δώμαθʼ ἱκέσθαι,

59Ἕκτορα δʼ ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων,

60αὖτις δʼ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δʼ ὀδυνάων

61αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας, αὐτὰρ Ἀχαιοὺς

62αὖτις ἀποστρέψῃσιν ἀνάλκιδα φύζαν ἐνόρσας,

63φεύγοντες δʼ ἐν νηυσὶ πολυκλήϊσι πέσωσι

64Πηλεΐδεω Ἀχιλῆος· ὃ δʼ ἀνστήσει ὃν ἑταῖρον

65Πάτροκλον· τὸν δὲ κτενεῖ ἔγχεϊ φαίδιμος Ἕκτωρ

66Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντʼ αἰζηοὺς

67τοὺς ἄλλους, μετὰ δʼ υἱὸν ἐμὸν Σαρπηδόνα δῖον.

68τοῦ δὲ χολωσάμενος κτενεῖ Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς.

69ἐκ τοῦ δʼ ἄν τοι ἔπειτα παλίωξιν παρὰ νηῶν

70αἰὲν ἐγὼ τεύχοιμι διαμπερὲς εἰς ὅ κʼ Ἀχαιοὶ

71Ἴλιον αἰπὺ ἕλοιεν Ἀθηναίης διὰ βουλάς.

72τὸ πρὶν δʼ οὔτʼ ἄρʼ ἐγὼ παύω χόλον οὔτέ τινʼ ἄλλον

73ἀθανάτων Δαναοῖσιν ἀμυνέμεν ἐνθάδʼ ἐάσω

74πρίν γε τὸ Πηλεΐδαο τελευτηθῆναι ἐέλδωρ,

75ὥς οἱ ὑπέστην πρῶτον, ἐμῷ δʼ ἐπένευσα κάρητι,

76ἤματι τῷ ὅτʼ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων,

77λισσομένη τιμῆσαι Ἀχιλλῆα πτολίπορθον.

78ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,

79βῆ δʼ ἐξ Ἰδαίων ὀρέων ἐς μακρὸν Ὄλυμπον.

80ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἀΐξῃ νόος ἀνέρος, ὅς τʼ ἐπὶ πολλὴν

81γαῖαν ἐληλουθὼς φρεσὶ πευκαλίμῃσι νοήσῃ

82ἔνθʼ εἴην ἢ ἔνθα, μενοινήῃσί τε πολλά,

83ὣς κραιπνῶς μεμαυῖα διέπτατο πότνια Ἥρη·

84ἵκετο δʼ αἰπὺν Ὄλυμπον, ὁμηγερέεσσι δʼ ἐπῆλθεν

85ἀθανάτοισι θεοῖσι Διὸς δόμῳ· οἳ δὲ ἰδόντες

86πάντες ἀνήϊξαν καὶ δεικανόωντο δέπασσιν.

87ἣ δʼ ἄλλους μὲν ἔασε, Θέμιστι δὲ καλλιπαρῄῳ

88δέκτο δέπας· πρώτη γὰρ ἐναντίη ἦλθε θέουσα,

89καί μιν φωνήσασʼ ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

90Ἥρη τίπτε βέβηκας; ἀτυζομένῃ δὲ ἔοικας·

91ἦ μάλα δή σʼ ἐφόβησε Κρόνου πάϊς, ὅς τοι ἀκοίτης.

92τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ λευκώλενος Ἥρη·

93μή με θεὰ Θέμι ταῦτα διείρεο· οἶσθα καὶ αὐτὴ

94οἷος κείνου…

95ἀλλὰ…

96…