Ἰλιάς

Book 18

1ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο,

2Ἀντίλοχος δʼ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.

3τὸν δʼ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων

4τὰ φρονέοντʼ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·

5ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

6ὤ μοι ἐγώ, τί τʼ ἄρʼ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

7νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;

8μὴ δή μοι τελέσωσι θεοὶ κακὰ κήδεα θυμῷ,

9ὥς ποτέ μοι μήτηρ διεπέφραδε καί μοι ἔειπε

10Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον ἔτι ζώοντος ἐμεῖο

11χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο.

12ἦ μάλα δὴ τέθνηκε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς

13σχέτλιος· ἦ τʼ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ

14ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μηδʼ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.

15εἷος ὃ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,

16τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς

17δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δʼ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·

18ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς

19πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.

20κεῖται Πάτροκλος, νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται

21γυμνοῦ· ἀτὰρ τά γε τεύχεʼ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.

22ὣς φάτο, τὸν δʼ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα·

23ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν

24χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δʼ ᾔσχυνε πρόσωπον·

25νεκταρέῳ δὲ χιτῶνι μέλαινʼ ἀμφίζανε τέφρη.

26αὐτὸς δʼ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς

27κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.

28δμῳαὶ δʼ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε

29θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλʼ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε

30ἔδραμον ἀμφʼ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι

31στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δʼ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.

32Ἀντίλοχος δʼ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυα λείβων

33χεῖρας ἔχων Ἀχιλῆος· ὃ δʼ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ·

34δείδιε γὰρ μὴ λαιμὸν ἀπαμήσειε σιδήρῳ.

35σμερδαλέον δʼ ᾤμωξεν· ἄκουσε δὲ πότνια μήτηρ

36ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι,

37κώκυσέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα· θεαὶ δέ μιν ἀμφαγέροντο

38πᾶσαι ὅσαι κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.

39ἔνθʼ ἄρʼ ἔην Γλαύκη τε Θάλειά τε Κυμοδόκη τε

40Νησαίη Σπειώ τε Θόη θʼ Ἁλίη τε βοῶπις

41Κυμοθόη τε καὶ Ἀκταίη καὶ Λιμνώρεια

42καὶ Μελίτη καὶ Ἴαιρα καὶ Ἀμφιθόη καὶ Ἀγαυὴ

43Δωτώ τε Πρωτώ τε Φέρουσά τε Δυναμένη τε

44Δεξαμένη τε καὶ Ἀμφινόμη καὶ Καλλιάνειρα

45Δωρὶς καὶ Πανόπη καὶ ἀγακλειτὴ Γαλάτεια

46Νημερτής τε καὶ Ἀψευδὴς καὶ Καλλιάνασσα·

47ἔνθα δʼ ἔην Κλυμένη Ἰάνειρά τε καὶ Ἰάνασσα

48Μαῖρα καὶ Ὠρείθυια ἐϋπλόκαμός τʼ Ἀμάθεια

49ἄλλαι θʼ αἳ κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.

50τῶν δὲ καὶ ἀργύφεον πλῆτο σπέος· αἳ δʼ ἅμα πᾶσαι

51στήθεα πεπλήγοντο, Θέτις δʼ ἐξῆρχε γόοιο·

52κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφρʼ ἐῢ πᾶσαι

53εἴδετʼ ἀκούουσαι ὅσʼ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.

54ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια,

55ἥ τʼ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε

56ἔξοχον ἡρώων· ὃ δʼ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος·

57τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς

58νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω

59Τρωσὶ μαχησόμενον· τὸν δʼ οὐχ ὑποδέξομαι αὖτις

60οἴκαδε νοστήσαντα δόμον Πηλήϊον εἴσω.

61ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο

62ἄχνυται, οὐδέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.

63ἀλλʼ εἶμʼ, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδʼ ἐπακούσω

64ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.

65ὣς ἄρα φωνήσασα λίπε σπέος· αἳ δὲ σὺν αὐτῇ

66δακρυόεσσαι ἴσαν, περὶ δέ σφισι κῦμα θαλάσσης

67ῥήγνυτο· ταὶ δʼ ὅτε δὴ Τροίην ἐρίβωλον ἵκοντο

68ἀκτὴν εἰσανέβαινον ἐπισχερώ, ἔνθα θαμειαὶ

69Μυρμιδόνων εἴρυντο νέες ταχὺν ἀμφʼ Ἀχιλῆα.

70τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ,

71ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο,

72καί ῥʼ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

73τέκνον τί κλαίεις; τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος;

74ἐξαύδα, μὴ κεῦθε· τὰ μὲν δή τοι τετέλεσται

75ἐκ Διός, ὡς ἄρα δὴ πρίν γʼ εὔχεο χεῖρας ἀνασχὼν

76πάντας ἐπὶ πρύμνῃσιν ἀλήμεναι υἷας Ἀχαιῶν

77σεῦ ἐπιδευομένους, παθέειν τʼ ἀεκήλια ἔργα.

78τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

79μῆτερ ἐμή, τὰ μὲν ἄρ μοι Ὀλύμπιος ἐξετέλεσσεν·

80ἀλλὰ τί μοι τῶν ἦδος ἐπεὶ φίλος ὤλεθʼ ἑταῖρος

81Πάτροκλος, τὸν ἐγὼ περὶ πάντων τῖον ἑταίρων

82ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ; τὸν ἀπώλεσα, τεύχεα δʼ Ἕκτωρ

83δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι

84καλά· τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα

85ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.

86αἴθʼ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετʼ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι

87ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.

88νῦν δʼ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη

89παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις

90οἴκαδε νοστήσαντʼ, ἐπεὶ οὐδʼ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε

91ζώειν οὐδʼ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ

92πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ,

93Πατρόκλοιο δʼ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.

94τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Θέτις…

95ὠκύ…