Ἰλιάς

Book 4

1οἳ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἠγορόωντο

2χρυσέῳ ἐν δαπέδῳ, μετὰ δέ σφισι πότνια Ἥβη

3νέκταρ ἐοινοχόει· τοὶ δὲ χρυσέοις δεπάεσσι

4δειδέχατʼ ἀλλήλους, Τρώων πόλιν εἰσορόωντες·

5αὐτίκʼ ἐπειρᾶτο Κρονίδης ἐρεθιζέμεν Ἥρην

6κερτομίοις ἐπέεσσι παραβλήδην ἀγορεύων·

7δοιαὶ μὲν Μενελάῳ ἀρηγόνες εἰσὶ θεάων

8Ἥρη τʼ Ἀργείη καὶ Ἀλαλκομενηῒς Ἀθήνη.

9ἀλλʼ ἤτοι ταὶ νόσφι καθήμεναι εἰσορόωσαι

10τέρπεσθον· τῷ δʼ αὖτε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη

11αἰεὶ παρμέμβλωκε καὶ αὐτοῦ κῆρας ἀμύνει·

12καὶ νῦν ἐξεσάωσεν ὀϊόμενον θανέεσθαι.

13ἀλλʼ ἤτοι νίκη μὲν ἀρηϊφίλου Μενελάου·

14ἡμεῖς δὲ φραζώμεθʼ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα,

15ἤ ῥʼ αὖτις πόλεμόν τε κακὸν καὶ φύλοπιν αἰνὴν

16ὄρσομεν, ἦ φιλότητα μετʼ ἀμφοτέροισι βάλωμεν.

17εἰ δʼ αὖ πως τόδε πᾶσι φίλον καὶ ἡδὺ γένοιτο,

18ἤτοι μὲν οἰκέοιτο πόλις Πριάμοιο ἄνακτος,

19αὖτις δʼ Ἀργείην Ἑλένην Μενέλαος ἄγοιτο.

20ὣς ἔφαθʼ, αἳ δʼ ἐπέμυξαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη·

21πλησίαι αἵ γʼ ἥσθην, κακὰ δὲ Τρώεσσι μεδέσθην.

22ἤτοι Ἀθηναίη ἀκέων ἦν οὐδέ τι εἶπε

23σκυζομένη Διὶ πατρί, χόλος δέ μιν ἄγριος ᾕρει·

24Ἥρῃ δʼ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον, ἀλλὰ προσηύδα·

25αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες·

26πῶς ἐθέλεις ἅλιον θεῖναι πόνον ἠδʼ ἀτέλεστον,

27ἱδρῶ θʼ ὃν ἵδρωσα μόγῳ, καμέτην δέ μοι ἵπποι

28λαὸν ἀγειρούσῃ, Πριάμῳ κακὰ τοῖό τε παισίν.

29ἕρδʼ· ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι.

30τὴν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

31δαιμονίη τί νύ σε Πρίαμος Πριάμοιό τε παῖδες

32τόσσα κακὰ ῥέζουσιν, ὅ τʼ ἀσπερχὲς μενεαίνεις

33Ἰλίου ἐξαλαπάξαι ἐϋκτίμενον πτολίεθρον;

34εἰ δὲ σύ γʼ εἰσελθοῦσα πύλας καὶ τείχεα μακρὰ

35ὠμὸν βεβρώθοις Πρίαμον Πριάμοιό τε παῖδας

36ἄλλους τε Τρῶας, τότε κεν χόλον ἐξακέσαιο.

37ἕρξον ὅπως ἐθέλεις· μὴ τοῦτό γε νεῖκος ὀπίσσω

38σοὶ καὶ ἐμοὶ μέγʼ ἔρισμα μετʼ ἀμφοτέροισι γένηται.

39ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·

40ὁππότε κεν καὶ ἐγὼ μεμαὼς πόλιν ἐξαλαπάξαι

41τὴν ἐθέλω ὅθι τοι φίλοι ἀνέρες ἐγγεγάασι,

42μή τι διατρίβειν τὸν ἐμὸν χόλον, ἀλλά μʼ ἐᾶσαι·

43καὶ γὰρ ἐγὼ σοὶ δῶκα ἑκὼν ἀέκοντί γε θυμῷ·

44αἳ γὰρ ὑπʼ ἠελίῳ τε καὶ οὐρανῷ ἀστερόεντι

45ναιετάουσι πόληες ἐπιχθονίων ἀνθρώπων,

46τάων μοι περὶ κῆρι τιέσκετο Ἴλιος ἱρὴ

47καὶ Πρίαμος καὶ λαὸς ἐϋμμελίω Πριάμοιο.

48οὐ γάρ μοί ποτε βωμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης

49λοιβῆς τε κνίσης τε· τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς.

50τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·

51ἤτοι ἐμοὶ τρεῖς μὲν πολὺ φίλταταί εἰσι πόληες

52Ἄργός τε Σπάρτη τε καὶ εὐρυάγυια Μυκήνη·

53τὰς διαπέρσαι ὅτʼ ἄν τοι ἀπέχθωνται περὶ κῆρι·

54τάων οὔ τοι ἐγὼ πρόσθʼ ἵσταμαι οὐδὲ μεγαίρω.

55εἴ περ γὰρ φθονέω τε καὶ οὐκ εἰῶ διαπέρσαι,

56οὐκ ἀνύω φθονέουσʼ ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐσσι.

57ἀλλὰ χρὴ καὶ ἐμὸν θέμεναι πόνον οὐκ ἀτέλεστον·

58καὶ γὰρ ἐγὼ θεός εἰμι, γένος δέ μοι ἔνθεν ὅθεν σοί,

59καί με πρεσβυτάτην τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης,

60ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτις

61κέκλημαι, σὺ δὲ πᾶσι μετʼ ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις.

62ἀλλʼ ἤτοι μὲν ταῦθʼ ὑποείξομεν ἀλλήλοισι,

63σοὶ μὲν ἐγώ, σὺ δʼ ἐμοί· ἐπὶ δʼ ἕψονται θεοὶ ἄλλοι

64ἀθάνατοι· σὺ δὲ θᾶσσον Ἀθηναίῃ ἐπιτεῖλαι

65ἐλθεῖν ἐς Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπιν αἰνήν,

66πειρᾶν δʼ ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς

67ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι.

68ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

69αὐτίκʼ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

70αἶψα μάλʼ ἐς στρατὸν ἐλθὲ μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς,

71πειρᾶν δʼ ὥς κε Τρῶες ὑπερκύδαντας Ἀχαιοὺς

72ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι.

73ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην,

74βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα.

75οἷον δʼ ἀστέρα ἧκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω

76ἢ ναύτῃσι τέρας ἠὲ στρατῷ εὐρέϊ λαῶν

77λαμπρόν· τοῦ δέ τε πολλοὶ ἀπὸ σπινθῆρες ἵενται·

78τῷ ἐϊκυῖʼ ἤϊξεν ἐπὶ χθόνα Παλλὰς Ἀθήνη,

79κὰδ δʼ ἔθορʼ ἐς μέσσον· θάμβος δʼ ἔχεν εἰσορόωντας

80Τρῶάς θʼ ἱπποδάμους καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς·

81ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·

82ἦ ῥʼ αὖτις πόλεμός τε κακὸς καὶ φύλοπις αἰνὴ

83ἔσσεται, ἢ φιλότητα μετʼ ἀμφοτέροισι τίθησι

84Ζεύς, ὅς τʼ ἀνθρώπων ταμίης πολέμοιο τέτυκται.

85ὣς ἄρα τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν τε Τρώων τε.

86ἣ δʼ ἀνδρὶ ἰκέλη Τρώων κατεδύσεθʼ ὅμιλον

87Λαοδόκῳ Ἀντηνορίδῃ κρατερῷ αἰχμητῇ,

88Πάνδαρον ἀντίθεον διζημένη εἴ που ἐφεύροι.

89εὗρε Λυκάονος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε

90ἑσταότʼ· ἀμφὶ δέ μιν κρατεραὶ στίχες ἀσπιστάων

91λαῶν, οἵ οἱ ἕποντο ἀπʼ Αἰσήποιο ῥοάων·

92ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

93ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο Λυκάονος υἱὲ δαΐφρον.

94τλαίης κεν Μενελάῳ ἐπιπροέμεν ταχὺν ἰόν,

95πᾶσι δέ κε…

96ἐκ…

97το…