Ἰλιάς

Book 17

1οὐδʼ ἔλαθʼ Ἀτρέος υἱὸν ἀρηΐφιλον Μενέλαον

2Πάτροκλος Τρώεσσι δαμεὶς ἐν δηϊοτῆτι.

3βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ,

4ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτῷ βαῖνʼ ὥς τις περὶ πόρτακι μήτηρ

5πρωτοτόκος κινυρὴ οὐ πρὶν εἰδυῖα τόκοιο·

6ὣς περὶ Πατρόκλῳ βαῖνε ξανθὸς Μενέλαος.

7πρόσθε δέ οἱ δόρυ τʼ ἔσχε καὶ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην,

8τὸν κτάμεναι μεμαὼς ὅς τις τοῦ γʼ ἀντίος ἔλθοι.

9οὐδʼ ἄρα Πάνθου υἱὸς ἐϋμμελίης ἀμέλησε

10Πατρόκλοιο πεσόντος ἀμύμονος· ἄγχι δʼ ἄρʼ αὐτοῦ

11ἔστη, καὶ προσέειπεν ἀρηΐφιλον Μενέλαον·

12Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφὲς ὄρχαμε λαῶν

13χάζεο, λεῖπε δὲ νεκρόν, ἔα δʼ ἔναρα βροτόεντα·

14οὐ γάρ τις πρότερος Τρώων κλειτῶν τʼ ἐπικούρων

15Πάτροκλον βάλε δουρὶ κατὰ κρατερὴν ὑσμίνην·

16τώ με ἔα κλέος ἐσθλὸν ἐνὶ Τρώεσσιν ἀρέσθαι,

17μή σε βάλω, ἀπὸ δὲ μελιηδέα θυμὸν ἕλωμαι.

18τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·

19Ζεῦ πάτερ οὐ μὲν καλὸν ὑπέρβιον εὐχετάασθαι.

20οὔτʼ οὖν παρδάλιος τόσσον μένος οὔτε λέοντος

21οὔτε συὸς κάπρου ὀλοόφρονος, οὗ τε μέγιστος

22θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι περὶ σθένεϊ βλεμεαίνει,

23ὅσσον Πάνθου υἷες ἐϋμμελίαι φρονέουσιν.

24οὐδὲ μὲν οὐδὲ βίη Ὑπερήνορος ἱπποδάμοιο

25ἧς ἥβης ἀπόνηθʼ, ὅτε μʼ ὤνατο καί μʼ ὑπέμεινε

26καί μʼ ἔφατʼ ἐν Δαναοῖσιν ἐλέγχιστον πολεμιστὴν

27ἔμμεναι· οὐδέ ἕ φημι πόδεσσί γε οἷσι κιόντα

28εὐφρῆναι ἄλοχόν τε φίλην κεδνούς τε τοκῆας.

29ὥς θην καὶ σὸν ἐγὼ λύσω μένος εἴ κέ μευ ἄντα

30στήῃς· ἀλλά σʼ ἔγωγʼ ἀναχωρήσαντα κελεύω

31ἐς πληθὺν ἰέναι, μηδʼ ἀντίος ἵστασʼ ἐμεῖο

32πρίν τι κακὸν παθέειν· ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω.

33ὣς φάτο, τὸν δʼ οὐ πεῖθεν· ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·

34νῦν μὲν δὴ Μενέλαε διοτρεφὲς ἦ μάλα τείσεις

35γνωτὸν ἐμὸν τὸν ἔπεφνες, ἐπευχόμενος δʼ ἀγορεύεις,

36χήρωσας δὲ γυναῖκα μυχῷ θαλάμοιο νέοιο,

37ἀρητὸν δὲ τοκεῦσι γόον καὶ πένθος ἔθηκας.

38ἦ κέ σφιν δειλοῖσι γόου κατάπαυμα γενοίμην

39εἴ κεν ἐγὼ κεφαλήν τε τεὴν καὶ τεύχεʼ ἐνείκας

40Πάνθῳ ἐν χείρεσσι βάλω καὶ Φρόντιδι δίῃ.

41ἀλλʼ οὐ μὰν ἔτι δηρὸν ἀπείρητος πόνος ἔσται

42οὐδʼ ἔτʼ ἀδήριτος ἤτʼ ἀλκῆς ἤτε φόβοιο.

43ὣς εἰπὼν οὔτησε κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην·

44οὐδʼ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴ

45ἀσπίδʼ ἐνὶ κρατερῇ· ὃ δὲ δεύτερος ὄρνυτο χαλκῷ

46Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπευξάμενος Διὶ πατρί·

47ἂψ δʼ ἀναχαζομένοιο κατὰ στομάχοιο θέμεθλα

48νύξʼ, ἐπὶ δʼ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·

49ἀντικρὺ δʼ ἁπαλοῖο διʼ αὐχένος ἤλυθʼ ἀκωκή,

50δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχεʼ ἐπʼ αὐτῷ.

51αἵματί οἱ δεύοντο κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι

52πλοχμοί θʼ, οἳ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ ἐσφήκωντο.

53οἷον δὲ τρέφει ἔρνος ἀνὴρ ἐριθηλὲς ἐλαίης

54χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, ὅθʼ ἅλις ἀναβέβροχεν ὕδωρ,

55καλὸν τηλεθάον· τὸ δέ τε πνοιαὶ δονέουσι

56παντοίων ἀνέμων, καί τε βρύει ἄνθεϊ λευκῷ·

57ἐλθὼν δʼ ἐξαπίνης ἄνεμος σὺν λαίλαπι πολλῇ

58βόθρου τʼ ἐξέστρεψε καὶ ἐξετάνυσσʼ ἐπὶ γαίῃ·

59τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐϋμμελίην Εὔφορβον

60Ἀτρεΐδης Μενέλαος ἐπεὶ κτάνε τεύχεʼ ἐσύλα.

61ὡς δʼ ὅτε τίς τε λέων ὀρεσίτροφος ἀλκὶ πεποιθὼς

62βοσκομένης ἀγέλης βοῦν ἁρπάσῃ ἥ τις ἀρίστη·

63τῆς δʼ ἐξ αὐχένʼ ἔαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσι

64πρῶτον, ἔπειτα δέ θʼ αἷμα καὶ ἔγκατα πάντα λαφύσσει

65δῃῶν· ἀμφὶ δὲ τόν γε κύνες τʼ ἄνδρές τε νομῆες

66πολλὰ μάλʼ ἰύζουσιν ἀπόπροθεν οὐδʼ ἐθέλουσιν

67ἀντίον ἐλθέμεναι· μάλα γὰρ χλωρὸν δέος αἱρεῖ·

68ὣς τῶν οὔ τινι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἐτόλμα

69ἀντίον ἐλθέμεναι Μενελάου κυδαλίμοιο.

70ἔνθά κε ῥεῖα φέροι κλυτὰ τεύχεα Πανθοΐδαο

71Ἀτρεΐδης, εἰ μή οἱ ἀγάσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων,

72ὅς ῥά οἱ Ἕκτορʼ ἐπῶρσε θοῷ ἀτάλαντον Ἄρηϊ

73ἀνέρι εἰσάμενος Κικόνων ἡγήτορι Μέντῃ·

74καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·

75Ἕκτορ νῦν σὺ μὲν ὧδε θέεις ἀκίχητα διώκων

76ἵππους Αἰακίδαο δαΐφρονος· οἳ δʼ ἀλεγεινοὶ

77ἀνδράσι γε θνητοῖσι δαμήμεναι ἠδʼ ὀχέεσθαι

78ἄλλῳ γʼ ἢ Ἀχιλῆϊ, τὸν ἀθανάτη τέκε μήτηρ.

79τόφρα δέ τοι Μενέλαος ἀρήϊος Ἀτρέος υἱὸς

80Πατρόκλῳ περιβὰς Τρώων τὸν ἄριστον ἔπεφνε

81Πανθοΐδην Εὔφορβον, ἔπαυσε δὲ θούριδος ἀλκῆς.

82ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν,

83Ἕκτορα δʼ αἰνὸν ἄχος πύκασε φρένας ἀμφὶ μελαίνας·

84πάπτηνεν δʼ ἄρʼ ἔπειτα κατὰ στίχας, αὐτίκα δʼ ἔγνω

85τὸν μὲν ἀπαινύμενον κλυτὰ τεύχεα, τὸν δʼ ἐπὶ γαίῃ

86κείμενον· ἔρρει δʼ αἷμα κατʼ οὐταμένην ὠτειλήν.

87βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ

88ὀξέα κεκλήγων φλογὶ εἴκελος Ἡφαίστοιο

89ἀσβέστῳ· οὐδʼ υἱὸν λάθεν Ἀτρέος ὀξὺ βοήσας·

90ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·

91ὤ μοι ἐγὼν εἰ μέν κε λίπω κάτα τεύχεα καλὰ

92Πάτροκλόν θʼ, ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκʼ ἐνθάδε τιμῆς,

93μή τίς μοι Δαναῶν νεμεσήσεται…

94ε…