Ἰλιάς

Book 9

1ὣς οἱ μὲν Τρῶες φυλακὰς ἔχον· αὐτὰρ Ἀχαιοὺς

2θεσπεσίη ἔχε φύζα φόβου κρυόεντος ἑταίρη,

3πένθεϊ δʼ ἀτλήτῳ βεβολήατο πάντες ἄριστοι.

4ὡς δʼ ἄνεμοι δύο πόντον ὀρίνετον ἰχθυόεντα

5Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον

6ἐλθόντʼ ἐξαπίνης· ἄμυδις δέ τε κῦμα κελαινὸν

7κορθύεται, πολλὸν δὲ παρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευεν·

8ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.

9Ἀτρεΐδης δʼ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ

10φοίτα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κελεύων

11κλήδην εἰς ἀγορὴν κικλήσκειν ἄνδρα ἕκαστον,

12μὴ δὲ βοᾶν· αὐτὸς δὲ μετὰ πρώτοισι πονεῖτο.

13ἷζον δʼ εἰν ἀγορῇ τετιηότες· ἂν δʼ Ἀγαμέμνων

14ἵστατο δάκρυ χέων ὥς τε κρήνη μελάνυδρος

15ἥ τε κατʼ αἰγίλιπος πέτρης δνοφερὸν χέει ὕδωρ·

16ὣς ὃ βαρὺ στενάχων ἔπεʼ Ἀργείοισι μετηύδα·

17ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες

18Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ

19σχέτλιος, ὃς τότε μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν

20Ἴλιον ἐκπέρσαντʼ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι,

21νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύει

22δυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.

23οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι,

24ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηνα

25ἠδʼ ἔτι καὶ λύσει· τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον.

26ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·

27φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

28οὐ γὰρ ἔτι Τροίην αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.

29ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ.

30δὴν δʼ ἄνεῳ ἦσαν τετιηότες υἷες Ἀχαιῶν·

31ὀψὲ δὲ δὴ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·

32Ἀτρεΐδη σοὶ πρῶτα μαχήσομαι ἀφραδέοντι,

33ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἀγορῇ· σὺ δὲ μή τι χολωθῇς.

34ἀλκὴν μέν μοι πρῶτον ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι

35φὰς ἔμεν ἀπτόλεμον καὶ ἀνάλκιδα· ταῦτα δὲ πάντα

36ἴσασʼ Ἀργείων ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες.

37σοὶ δὲ διάνδιχα δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·

38σκήπτρῳ μέν τοι δῶκε τετιμῆσθαι περὶ πάντων,

39ἀλκὴν δʼ οὔ τοι δῶκεν, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

40δαιμόνιʼ οὕτω που μάλα ἔλπεαι υἷας Ἀχαιῶν

41ἀπτολέμους τʼ ἔμεναι καὶ ἀνάλκιδας ὡς ἀγορεύεις;

42εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι

43ἔρχεο· πάρ τοι ὁδός, νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης

44ἑστᾶσʼ, αἵ τοι ἕποντο Μυκήνηθεν μάλα πολλαί.

45ἀλλʼ ἄλλοι μενέουσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

46εἰς ὅ κέ περ Τροίην διαπέρσομεν. εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ

47φευγόντων σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

48νῶϊ δʼ ἐγὼ Σθένελός τε μαχησόμεθʼ εἰς ὅ κε τέκμωρ

49Ἰλίου εὕρωμεν· σὺν γὰρ θεῷ εἰλήλουθμεν.

50ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἐπίαχον υἷες Ἀχαιῶν

51μῦθον ἀγασσάμενοι Διομήδεος ἱπποδάμοιο.

52τοῖσι δʼ ἀνιστάμενος μετεφώνεεν ἱππότα Νέστωρ·

53Τυδεΐδη περὶ μὲν πολέμῳ ἔνι καρτερός ἐσσι,

54καὶ βουλῇ μετὰ πάντας ὁμήλικας ἔπλευ ἄριστος.

55οὔ τίς τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται ὅσσοι Ἀχαιοί,

56οὐδὲ πάλιν ἐρέει· ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο μύθων.

57ἦ μὲν καὶ νέος ἐσσί, ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης

58ὁπλότατος γενεῆφιν· ἀτὰρ πεπνυμένα βάζεις

59Ἀργείων βασιλῆας, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπες.

60ἀλλʼ ἄγʼ ἐγών, ὃς σεῖο γεραίτερος εὔχομαι εἶναι,

61ἐξείπω καὶ πάντα διίξομαι· οὐδέ κέ τίς μοι

62μῦθον ἀτιμήσειʼ, οὐδὲ κρείων Ἀγαμέμνων.

63ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιός ἐστιν ἐκεῖνος

64ὃς πολέμου ἔραται ἐπιδημίου ὀκρυόεντος.

65ἀλλʼ ἤτοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ

66δόρπά τʼ ἐφοπλισόμεσθα· φυλακτῆρες δὲ ἕκαστοι

67λεξάσθων παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός.

68κούροισιν μὲν ταῦτʼ ἐπιτέλλομαι· αὐτὰρ ἔπειτα

69Ἀτρεΐδη σὺ μὲν ἄρχε· σὺ γὰρ βασιλεύτατός ἐσσι.

70δαίνυ δαῖτα γέρουσιν· ἔοικέ τοι, οὔ τοι ἀεικές.

71πλεῖαί τοι οἴνου κλισίαι, τὸν νῆες Ἀχαιῶν

72ἠμάτιαι Θρῄκηθεν ἐπʼ εὐρέα πόντον ἄγουσι·

73πᾶσά τοί ἐσθʼ ὑποδεξίη, πολέεσσι δʼ ἀνάσσεις.

74πολλῶν δʼ ἀγρομένων τῷ πείσεαι ὅς κεν ἀρίστην

75βουλὴν βουλεύσῃ· μάλα δὲ χρεὼ πάντας Ἀχαιοὺς

76ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν

77καίουσιν πυρὰ πολλά· τίς ἂν τάδε γηθήσειε;

78νὺξ δʼ ἧδʼ ἠὲ διαρραίσει στρατὸν ἠὲ σαώσει.

79ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο.

80ἐκ δὲ φυλακτῆρες σὺν τεύχεσιν ἐσσεύοντο

81ἀμφί τε Νεστορίδην Θρασυμήδεα ποιμένα λαῶν,

82ἠδʼ ἀμφʼ Ἀσκάλαφον καὶ Ἰάλμενον υἷας Ἄρηος

83ἀμφί τε Μηριόνην Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τε,

84ἠδʼ ἀμφὶ Κρείοντος υἱὸν Λυκομήδεα δῖον.

85ἕπτʼ ἔσαν ἡγεμόνες φυλάκων, ἑκατὸν δὲ ἑκάστῳ

86κοῦροι ἅμα στεῖχον δολίχʼ ἔγχεα χερσὶν ἔχοντες·

87κὰδ δὲ μέσον τάφρου καὶ τείχεος ἷζον ἰόντες·

88ἔνθα δὲ πῦρ κήαντο, τίθεντο δὲ δόρπα ἕκαστος.

89Ἀτρεΐδης δὲ γέροντας ἀολλέας ἦγεν Ἀχαιῶν

90ἐς κλισίην, παρὰ δέ σφι τίθει μενοεικέα δαῖτα.

91οἳ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.

92αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,

93τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν

94…