Ὀδύσσεια

Book 1

1ἄνδρα μοι ἔννεπε, μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα πολλὰ

2πλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσεν·

3πολλῶν δʼ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω,

4πολλὰ δʼ ὅ γʼ ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν,

5ἀρνύμενος ἥν τε ψυχὴν καὶ νόστον ἑταίρων.

6ἀλλʼ οὐδʼ ὣς ἑτάρους ἐρρύσατο, ἱέμενός περ·

7αὐτῶν γὰρ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο,

8νήπιοι, οἳ κατὰ βοῦς Ὑπερίονος Ἠελίοιο

9ἤσθιον· αὐτὰρ ὁ τοῖσιν ἀφείλετο νόστιμον ἦμαρ.

10τῶν ἁμόθεν γε, θεά, θύγατερ Διός, εἰπὲ καὶ ἡμῖν.

11ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες, ὅσοι φύγον αἰπὺν ὄλεθρον,

12οἴκοι ἔσαν, πόλεμόν τε πεφευγότες ἠδὲ θάλασσαν·

13τὸν δʼ οἶον νόστου κεχρημένον ἠδὲ γυναικὸς

14νύμφη πότνιʼ ἔρυκε Καλυψὼ δῖα θεάων

15ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι, λιλαιομένη πόσιν εἶναι.

16ἀλλʼ ὅτε δὴ ἔτος ἦλθε περιπλομένων ἐνιαυτῶν,

17τῷ οἱ ἐπεκλώσαντο θεοὶ οἶκόνδε νέεσθαι

18εἰς Ἰθάκην, οὐδʼ ἔνθα πεφυγμένος ἦεν ἀέθλων

19καὶ μετὰ οἷσι φίλοισι. θεοὶ δʼ ἐλέαιρον ἅπαντες

20νόσφι Ποσειδάωνος· ὁ δʼ ἀσπερχὲς μενέαινεν

21ἀντιθέῳ Ὀδυσῆι πάρος ἣν γαῖαν ἱκέσθαι.

22ἀλλʼ ὁ μὲν Αἰθίοπας μετεκίαθε τηλόθʼ ἐόντας,

23Αἰθίοπας τοὶ διχθὰ δεδαίαται, ἔσχατοι ἀνδρῶν,

24οἱ μὲν δυσομένου Ὑπερίονος οἱ δʼ ἀνιόντος,

25ἀντιόων ταύρων τε καὶ ἀρνειῶν ἑκατόμβης.

26ἔνθʼ ὅ γʼ ἐτέρπετο δαιτὶ παρήμενος· οἱ δὲ δὴ ἄλλοι

27Ζηνὸς ἐνὶ μεγάροισιν Ὀλυμπίου ἁθρόοι ἦσαν.

28τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·

29μνήσατο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀμύμονος Αἰγίσθοιο,

30τόν ῥʼ Ἀγαμεμνονίδης τηλεκλυτὸς ἔκτανʼ Ὀρέστης·

31τοῦ ὅ γʼ ἐπιμνησθεὶς ἔπεʼ ἀθανάτοισι μετηύδα·

32ὢ πόποι, οἷον δή νυ θεοὺς βροτοὶ αἰτιόωνται·

33ἐξ ἡμέων γάρ φασι κάκʼ ἔμμεναι, οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ

34σφῇσιν ἀτασθαλίῃσιν ὑπὲρ μόρον ἄλγεʼ ἔχουσιν,

35ὡς καὶ νῦν Αἴγισθος ὑπὲρ μόρον Ἀτρεΐδαο

36γῆμʼ ἄλοχον μνηστήν, τὸν δʼ ἔκτανε νοστήσαντα,

37εἰδὼς αἰπὺν ὄλεθρον, ἐπεὶ πρό οἱ εἴπομεν ἡμεῖς,

38Ἑρμείαν πέμψαντες, ἐύσκοπον ἀργεϊφόντην,

39μήτʼ αὐτὸν κτείνειν μήτε μνάασθαι ἄκοιτιν·

40ἐκ γὰρ Ὀρέσταο τίσις ἔσσεται Ἀτρεΐδαο,

41ὁππότʼ ἂν ἡβήσῃ τε καὶ ἧς ἱμείρεται αἴης.

42ὣς ἔφαθʼ Ἑρμείας, ἀλλʼ οὐ φρένας Αἰγίσθοιο

43πεῖθʼ ἀγαθὰ φρονέων· νῦν δʼ ἁθρόα πάντʼ ἀπέτισεν.

44τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·

45ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη, ὕπατε κρειόντων,

46καὶ λίην κεῖνός γε ἐοικότι κεῖται ὀλέθρῳ·

47ὡς ἀπόλοιτο καὶ ἄλλος, ὅτις τοιαῦτά γε ῥέζοι·

48ἀλλά μοι ἀμφʼ Ὀδυσῆι δαΐφρονι δαίεται ἦτορ,

49δυσμόρῳ, ὃς δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχει

50νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ, ὅθι τʼ ὀμφαλός ἐστι θαλάσσης.

51νῆσος δενδρήεσσα, θεὰ δʼ ἐν δώματα ναίει,

52Ἄτλαντος θυγάτηρ ὀλοόφρονος, ὅς τε θαλάσσης

53πάσης βένθεα οἶδεν, ἔχει δέ τε κίονας αὐτὸς

54μακράς, αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσιν.

55τοῦ θυγάτηρ δύστηνον ὀδυρόμενον κατερύκει,

56αἰεὶ δὲ μαλακοῖσι καὶ αἱμυλίοισι λόγοισιν

57θέλγει, ὅπως Ἰθάκης ἐπιλήσεται· αὐτὰρ Ὀδυσσεύς,

58ἱέμενος καὶ καπνὸν ἀποθρῴσκοντα νοῆσαι

59ἧς γαίης, θανέειν ἱμείρεται. οὐδέ νυ σοί περ

60ἐντρέπεται φίλον ἦτορ, Ὀλύμπιε. οὔ νύ τʼ Ὀδυσσεὺς

61Ἀργείων παρὰ νηυσὶ χαρίζετο ἱερὰ ῥέζων

62Τροίῃ ἐν εὐρείῃ; τί νύ οἱ τόσον ὠδύσαο, Ζεῦ;

63τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

64τέκνον ἐμόν, ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων.

65πῶς ἂν ἔπειτʼ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην,

66ὃς περὶ μὲν νόον ἐστὶ βροτῶν, περὶ δʼ ἱρὰ θεοῖσιν

67ἀθανάτοισιν ἔδωκε, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν;

68ἀλλὰ Ποσειδάων γαιήοχος ἀσκελὲς αἰεὶ

69Κύκλωπος κεχόλωται, ὃν ὀφθαλμοῦ ἀλάωσεν,

70ἀντίθεον Πολύφημον, ὅου κράτος ἐστὶ μέγιστον

71πᾶσιν Κυκλώπεσσι· Θόωσα δέ μιν τέκε νύμφη,

72Φόρκυνος θυγάτηρ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο μέδοντος,

73ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι Ποσειδάωνι μιγεῖσα.

74ἐκ τοῦ δὴ Ὀδυσῆα Ποσειδάων ἐνοσίχθων

75οὔ τι κατακτείνει, πλάζει δʼ ἀπὸ πατρίδος αἴης.

76ἀλλʼ ἄγεθʼ, ἡμεῖς οἵδε περιφραζώμεθα πάντες

77νόστον, ὅπως ἔλθῃσι· Ποσειδάων δὲ μεθήσει

78ὃν χόλον· οὐ μὲν γάρ τι δυνήσεται ἀντία πάντων

79ἀθανάτων ἀέκητι θεῶν ἐριδαινέμεν οἶος.

80τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·

81ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη, ὕπατε κρειόντων,

82εἰ μὲν δὴ νῦν τοῦτο φίλον μακάρεσσι θεοῖσιν,

83νοστῆσαι Ὀδυσῆα πολύφρονα ὅνδε δόμονδε,

84Ἑρμείαν μὲν ἔπειτα διάκτορον ἀργεϊφόντην

85νῆσον ἐς Ὠγυγίην ὀτρύνομεν, ὄφρα τάχιστα

86νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ εἴπῃ νημερτέα βουλήν,

87νόστον Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος, ὥς κε νέηται·

88αὐτὰρ ἐγὼν Ἰθάκηνδʼ ἐσελεύσομαι, ὄφρα οἱ υἱὸν

89μᾶλλον ἐποτρύνω καί οἱ μένος ἐν φρεσὶ θείω,

90εἰς ἀγορὴν καλέσαντα κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς

91πᾶσι μνηστήρεσσιν ἀπειπέμεν, οἵ τέ οἱ αἰεὶ

92μῆλʼ ἁδινὰ σφάζουσι καὶ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς.

93πέμψω δʼ ἐς Σπάρτην τε καὶ ἐς…

94ν…