Ὀδύσσεια

Book 12

1αὐτὰρ ἐπεὶ ποταμοῖο λίπεν ῥόον Ὠκεανοῖο

2νηῦς, ἀπὸ δʼ ἵκετο κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο

3νῆσόν τʼ Αἰαίην, ὅθι τʼ Ἠοῦς ἠριγενείης

4οἰκία καὶ χοροί εἰσι καὶ ἀντολαὶ Ἠελίοιο,

5νῆα μὲν ἔνθʼ ἐλθόντες ἐκέλσαμεν ἐν ψαμάθοισιν,

6ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βῆμεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης·

7ἔνθα δʼ ἀποβρίξαντες ἐμείναμεν Ἠῶ δῖαν.

8ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,

9δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάρους προΐειν ἐς δώματα Κίρκης

10οἰσέμεναι νεκρόν, Ἐλπήνορα τεθνηῶτα.

11φιτροὺς δʼ αἶψα ταμόντες, ὅθʼ ἀκροτάτη πρόεχʼ ἀκτή,

12θάπτομεν ἀχνύμενοι θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέοντες.

13αὐτὰρ ἐπεὶ νεκρός τʼ ἐκάη καὶ τεύχεα νεκροῦ,

14τύμβον χεύαντες καὶ ἐπὶ στήλην ἐρύσαντες

15πήξαμεν ἀκροτάτῳ τύμβῳ ἐυῆρες ἐρετμόν.

16ἡμεῖς μὲν τὰ ἕκαστα διείπομεν· οὐδʼ ἄρα Κίρκην

17ἐξ Ἀίδεω ἐλθόντες ἐλήθομεν, ἀλλὰ μάλʼ ὦκα

18ἦλθʼ ἐντυναμένη· ἅμα δʼ ἀμφίπολοι φέρον αὐτῇ

19σῖτον καὶ κρέα πολλὰ καὶ αἴθοπα οἶνον ἐρυθρόν.

20ἡ δʼ ἐν μέσσῳ στᾶσα μετηύδα δῖα θεάων·

21σχέτλιοι, οἳ ζώοντες ὑπήλθετε δῶμʼ Ἀίδαο,

22δισθανέες, ὅτε τʼ ἄλλοι ἅπαξ θνῄσκουσʼ ἄνθρωποι.

23ἀλλʼ ἄγετʼ ἐσθίετε βρώμην καὶ πίνετε οἶνον

24αὖθι πανημέριοι· ἅμα δʼ ἠοῖ φαινομένηφι

25πλεύσεσθʼ· αὐτὰρ ἐγὼ δείξω ὁδὸν ἠδὲ ἕκαστα

26σημανέω, ἵνα μή τι κακορραφίῃ ἀλεγεινῇ

27ἢ ἁλὸς ἢ ἐπὶ γῆς ἀλγήσετε πῆμα παθόντες.

28ὣς ἔφαθʼ, ἡμῖν δʼ αὖτʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.

29ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα

30ἥμεθα δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ·

31ἦμος δʼ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθεν,

32οἱ μὲν κοιμήσαντο παρὰ πρυμνήσια νηός,

33ἡ δʼ ἐμὲ χειρὸς ἑλοῦσα φίλων ἀπονόσφιν ἑταίρων

34εἷσέ τε καὶ προσέλεκτο καὶ ἐξερέεινεν ἕκαστα·

35αὐτὰρ ἐγὼ τῇ πάντα κατὰ μοῖραν κατέλεξα.

36καὶ τότε δή μʼ ἐπέεσσι προσηύδα πότνια Κίρκη·

37ταῦτα μὲν οὕτω πάντα πεπείρανται, σὺ δʼ ἄκουσον,

38ὥς τοι ἐγὼν ἐρέω, μνήσει δέ σε καὶ θεὸς αὐτός.

39Σειρῆνας μὲν πρῶτον ἀφίξεαι, αἵ ῥά τε πάντας

40ἀνθρώπους θέλγουσιν, ὅτις σφεας εἰσαφίκηται.

41ὅς τις ἀιδρείῃ πελάσῃ καὶ φθόγγον ἀκούσῃ

42Σειρήνων, τῷ δʼ οὔ τι γυνὴ καὶ νήπια τέκνα

43οἴκαδε νοστήσαντι παρίσταται οὐδὲ γάνυνται,

44ἀλλά τε Σειρῆνες λιγυρῇ θέλγουσιν ἀοιδῇ

45ἥμεναι ἐν λειμῶνι, πολὺς δʼ ἀμφʼ ὀστεόφιν θὶς

46ἀνδρῶν πυθομένων, περὶ δὲ ῥινοὶ μινύθουσι.

47ἀλλὰ παρεξελάαν, ἐπὶ δʼ οὔατʼ ἀλεῖψαι ἑταίρων

48κηρὸν δεψήσας μελιηδέα, μή τις ἀκούσῃ

49τῶν ἄλλων· ἀτὰρ αὐτὸς ἀκουέμεν αἴ κʼ ἐθέλῃσθα,

50δησάντων σʼ ἐν νηὶ θοῇ χεῖράς τε πόδας τε

51ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ, ἐκ δʼ αὐτοῦ πείρατʼ ἀνήφθω,

52ὄφρα κε τερπόμενος ὄπʼ ἀκούσῃς Σειρήνοιιν.

53εἰ δέ κε λίσσηαι ἑτάρους λῦσαί τε κελεύῃς,

54οἱ δέ σʼ ἔτι πλεόνεσσι τότʼ ἐν δεσμοῖσι διδέντων.

55αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τάς γε παρὲξ ἐλάσωσιν ἑταῖροι,

56ἔνθα τοι οὐκέτʼ ἔπειτα διηνεκέως ἀγορεύσω,

57ὁπποτέρη δή τοι ὁδὸς ἔσσεται, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς

58θυμῷ βουλεύειν· ἐρέω δέ τοι ἀμφοτέρωθεν.

59ἔνθεν μὲν γὰρ πέτραι ἐπηρεφέες, προτὶ δʼ αὐτὰς

60κῦμα μέγα ῥοχθεῖ κυανώπιδος Ἀμφιτρίτης·

61Πλαγκτὰς δή τοι τάς γε θεοὶ μάκαρες καλέουσι.

62τῇ μέν τʼ οὐδὲ ποτητὰ παρέρχεται οὐδὲ πέλειαι

63τρήρωνες, ταί τʼ ἀμβροσίην Διὶ πατρὶ φέρουσιν,

64ἀλλά τε καὶ τῶν αἰὲν ἀφαιρεῖται λὶς πέτρη·

65ἀλλʼ ἄλλην ἐνίησι πατὴρ ἐναρίθμιον εἶναι.

66τῇ δʼ οὔ πώ τις νηῦς φύγεν ἀνδρῶν, ἥ τις ἵκηται,

67ἀλλά θʼ ὁμοῦ πίνακάς τε νεῶν καὶ σώματα φωτῶν

68κύμαθʼ ἁλὸς φορέουσι πυρός τʼ ὀλοοῖο θύελλαι.

69οἴη δὴ κείνη γε παρέπλω ποντοπόρος νηῦς,

70Ἀργὼ πᾶσι μέλουσα, παρʼ Αἰήταο πλέουσα.

71καὶ νύ κε τὴν ἔνθʼ ὦκα βάλεν μεγάλας ποτὶ πέτρας,

72ἀλλʼ Ἥρη παρέπεμψεν, ἐπεὶ φίλος ἦεν Ἰήσων.

73οἱ δὲ δύω σκόπελοι ὁ μὲν οὐρανὸν εὐρὺν ἱκάνει

74ὀξείῃ κορυφῇ, νεφέλη δέ μιν ἀμφιβέβηκε

75κυανέη· τὸ μὲν οὔ ποτʼ ἐρωεῖ, οὐδέ ποτʼ αἴθρη

76κείνου ἔχει κορυφὴν οὔτʼ ἐν θέρει οὔτʼ ἐν ὀπώρῃ.

77οὐδέ κεν ἀμβαίη βροτὸς ἀνὴρ οὐδʼ ἐπιβαίη,

78οὐδʼ εἴ οἱ χεῖρές τε ἐείκοσι καὶ πόδες εἶεν·

79πέτρη γὰρ λίς ἐστι, περιξεστῇ ἐικυῖα.

80μέσσῳ δʼ ἐν σκοπέλῳ ἔστι σπέος ἠεροειδές,

81πρὸς ζόφον εἰς Ἔρεβος τετραμμένον, ᾗ περ ἂν ὑμεῖς

82νῆα παρὰ γλαφυρὴν ἰθύνετε, φαίδιμʼ Ὀδυσσεῦ.

83οὐδέ κεν ἐκ νηὸς γλαφυρῆς αἰζήιος ἀνὴρ

84τόξῳ ὀιστεύσας κοῖλον σπέος εἰσαφίκοιτο.

85ἔνθα δʼ ἐνὶ Σκύλλη ναίει δεινὸν λελακυῖα.

86τῆς ἦ τοι φωνὴ μὲν ὅση σκύλακος νεογιλῆς

87γίγνεται, αὐτὴ δʼ αὖτε πέλωρ κακόν· οὐδέ κέ τίς μιν

88γηθήσειεν ἰδών, οὐδʼ εἰ θεὸς ἀντιάσειεν.

89τῆς ἦ τοι πόδες εἰσὶ δυώδεκα πάντες ἄωροι,

90ἓξ δέ τέ οἱ δειραὶ περιμήκεες, ἐν δὲ ἑκάστῃ

91σμερδαλέη κεφαλή, ἐν δὲ τρίστοιχοι ὀδόντες

92πυκνοὶ καὶ θαμέες, πλεῖοι μέλανος θανάτοιο.

93μέσση μέν τε κατὰ σπείους κοίλοιο δέδυκεν,

94ἔξω δʼ ἐξίσχει…

95α…