Ὀδύσσεια

Book 15

1ἡ δʼ εἰς εὐρύχορον Λακεδαίμονα Παλλὰς Ἀθήνη

2ᾤχετʼ, Ὀδυσσῆος μεγαθύμου φαίδιμον υἱὸν

3νόστου ὑπομνήσουσα καὶ ὀτρυνέουσα νέεσθαι.

4εὗρε δὲ Τηλέμαχον καὶ Νέστορος ἀγλαὸν υἱὸν

5εὕδοντʼ ἐν προδόμῳ Μενελάου κυδαλίμοιο,

6ἦ τοι Νεστορίδην μαλακῷ δεδμημένον ὕπνῳ·

7Τηλέμαχον δʼ οὐχ ὕπνος ἔχε γλυκύς, ἀλλʼ ἐνὶ θυμῷ

8νύκτα διʼ ἀμβροσίην μελεδήματα πατρὸς ἔγειρεν.

9ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη·

10Τηλέμαχʼ, οὐκέτι καλὰ δόμων ἄπο τῆλʼ ἀλάλησαι,

11κτήματά τε προλιπὼν ἄνδρας τʼ ἐν σοῖσι δόμοισιν

12οὕτω ὑπερφιάλους· μή τοι κατὰ πάντα φάγωσι

13κτήματα δασσάμενοι, σὺ δὲ τηϋσίην ὁδὸν ἔλθῃς.

14ἀλλʼ ὄτρυνε τάχιστα βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον

15πεμπέμεν, ὄφρʼ ἔτι οἴκοι ἀμύμονα μητέρα τέτμῃς.

16ἤδη γάρ ῥα πατήρ τε κασίγνητοί τε κέλονται

17Εὐρυμάχῳ γήμασθαι· ὁ γὰρ περιβάλλει ἅπαντας

18μνηστῆρας δώροισι καὶ ἐξώφελλεν ἔεδνα·

19μή νύ τι σεῦ ἀέκητι δόμων ἐκ κτῆμα φέρηται.

20οἶσθα γὰρ οἷος θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι γυναικός·

21κείνου βούλεται οἶκον ὀφέλλειν ὅς κεν ὀπυίῃ,

22παίδων δὲ προτέρων καὶ κουριδίοιο φίλοιο

23οὐκέτι μέμνηται τεθνηκότος οὐδὲ μεταλλᾷ.

24ἀλλὰ σύ γʼ ἐλθὼν αὐτὸς ἐπιτρέψειας ἕκαστα

25δμῳάων ἥ τίς τοι ἀρίστη φαίνεται εἶναι,

26εἰς ὅ κέ τοι φήνωσι θεοὶ κυδρὴν παράκοιτιν.

27ἄλλο δέ τοί τι ἔπος ἐρέω, σὺ δὲ σύνθεο θυμῷ.

28μνηστήρων σʼ ἐπιτηδὲς ἀριστῆες λοχόωσιν

29ἐν πορθμῷ Ἰθάκης τε Σάμοιό τε παιπαλοέσσης.

30ἱέμενοι κτεῖναι, πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι.

31ἀλλὰ τά γʼ οὐκ ὀΐω· πρὶν καί τινα γαῖα καθέξει

32ἀνδρῶν μνηστήρων, οἵ τοι βίοτον κατέδουσιν.

33ἀλλὰ ἑκὰς νήσων ἀπέχειν εὐεργέα νῆα,

34νυκτὶ δʼ ὁμῶς πλείειν· πέμψει δέ τοι οὖρον ὄπισθεν

35ἀθανάτων ὅς τίς σε φυλάσσει τε ῥύεταί τε.

36αὐτὰρ ἐπὴν πρώτην ἀκτὴν Ἰθάκης ἀφίκηαι,

37νῆα μὲν ἐς πόλιν ὀτρῦναι καὶ πάντας ἑταίρους,

38αὐτὸς δὲ πρώτιστα συβώτην εἰσαφικέσθαι,

39ὅς τοι ὑῶν ἐπίουρος, ὁμῶς δέ τοι ἤπια οἶδεν.

40ἔνθα δὲ νύκτʼ ἀέσαι· τὸν δʼ ὀτρῦναι πόλιν εἴσω

41ἀγγελίην ἐρέοντα περίφρονι Πηνελοπείῃ,

42οὕνεκά οἱ σῶς ἐσσὶ καὶ ἐκ Πύλου εἰλήλουθας.

43ἡ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον,

44αὐτὰρ ὁ Νεστορίδην ἐξ ἡδέος ὕπνου ἔγειρεν

45λὰξ ποδὶ κινήσας, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·

46ἔγρεο, Νεστορίδη Πεισίστρατε, μώνυχας ἵππους

47ζεῦξον ὑφʼ ἅρματʼ ἄγων, ὄφρα πρήσσωμεν ὁδοῖο.

48τὸν δʼ αὖ Νεστορίδης Πεισίστρατος ἀντίον ηὔδα·

49Τηλέμαχʼ, οὔ πως ἔστιν ἐπειγομένους περ ὁδοῖο

50νύκτα διὰ δνοφερὴν ἐλάαν· τάχα δʼ ἔσσεται ἠώς.

51ἀλλὰ μένʼ εἰς ὅ κε δῶρα φέρων ἐπιδίφρια θήῃ

52ἥρως Ἀτρείδης, δουρικλειτὸς Μενέλαος,

53καὶ μύθοις ἀγανοῖσι παραυδήσας ἀποπέμψῃ.

54τοῦ γάρ τε ξεῖνος μιμνήσκεται ἤματα πάντα

55ἀνδρὸς ξεινοδόκου, ὅς κεν φιλότητα παράσχῃ.

56ὣς ἔφατʼ, αὐτίκα δὲ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς.

57ἀγχίμολον δέ σφʼ ἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,

58ἀνστὰς ἐξ εὐνῆς, Ἑλένης πάρα καλλικόμοιο.

59τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησεν Ὀδυσσῆος φίλος υἱός,

60σπερχόμενός ῥα χιτῶνα περὶ χροῒ σιγαλόεντα

61δῦνεν, καὶ μέγα φᾶρος ἐπὶ στιβαροῖς βάλετʼ ὤμοις

62ἥρως, βῆ δὲ θύραζε, παριστάμενος δὲ προσηύδα

63Τηλέμαχος, φίλος υἱὸς Ὀδυσσῆος θείοιο·

64Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφές, ὄρχαμε λαῶν,

65ἤδη νῦν μʼ ἀπόπεμπε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·

66ἤδη γάρ μοι θυμὸς ἐέλδεται οἴκαδʼ ἱκέσθαι.

67τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·

68Τηλέμαχʼ, οὔ τί σʼ ἐγώ γε πολὺν χρόνον ἐνθάδʼ ἐρύξω

69ἱέμενον νόστοιο· νεμεσσῶμαι δὲ καὶ ἄλλῳ

70ἀνδρὶ ξεινοδόκῳ, ὅς κʼ ἔξοχα μὲν φιλέῃσιν,

71ἔξοχα δʼ ἐχθαίρῃσιν· ἀμείνω δʼ αἴσιμα πάντα.

72ἶσόν τοι κακόν ἐσθʼ, ὅς τʼ οὐκ ἐθέλοντα νέεσθαι

73ξεῖνον ἐποτρύνει καὶ ὃς ἐσσύμενον κατερύκει.

74χρὴ ξεῖνον παρεόντα φιλεῖν, ἐθέλοντα δὲ πέμπειν.

75ἀλλὰ μένʼ εἰς ὅ κε δῶρα φέρων ἐπιδίφρια θείω

76καλά, σὺ δʼ ὀφθαλμοῖσιν ἴδῃς, εἴπω δὲ γυναιξὶ

77δεῖπνον ἐνὶ μεγάροις τετυκεῖν ἅλις ἔνδον ἐόντων.

78ἀμφότερον, κῦδός τε καὶ ἀγλαΐη καὶ ὄνειαρ,

79δειπνήσαντας ἴμεν πολλὴν ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν.

80εἰ δʼ ἐθέλεις τραφθῆναι ἀνʼ Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος,

81ὄφρα τοι αὐτὸς ἕπωμαι, ὑποζεύξω δέ τοι ἵππους,

82ἄστεα δʼ ἀνθρώπων ἡγήσομαι· οὐδέ τις ἡμέας

83αὔτως ἀππέμψει, δώσει δέ τι ἕν γε φέρεσθαι,

84ἠέ τινα τριπόδων εὐχάλκων ἠὲ λεβήτων,

85ἠὲ δύʼ ἡμιόνους ἠὲ χρύσειον ἄλεισον.

86τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·

87Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφές, ὄρχαμε λαῶν,

88βούλομαι ἤδη νεῖσθαι ἐφʼ ἡμέτερʼ· οὐ γὰρ ὄπισθεν

89οὖρον ἰὼν κατέλειπον ἐπὶ κτεάτεσσιν ἐμοῖσιν·

90μὴ πατέρʼ ἀντίθεον διζήμενος αὐτὸς ὄλωμαι,

91ἤ τί μοι ἐκ μεγάρων κειμήλιον ἐσθλὸν ὄληται.

92αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,

93αὐτίκʼ ἄρʼ ᾗ ἀλόχῳ ἠδὲ δμῳῇσι κέλευσε

94δεῖπνον…

95ἀ…