Ὀδύσσεια

Book 14

1αὐτὰρ ὁ ἐκ λιμένος προσέβη τρηχεῖαν ἀταρπὸν

2χῶρον ἀνʼ ὑλήεντα διʼ ἄκριας, ᾗ οἱ Ἀθήνη

3πέφραδε δῖον ὑφορβόν, ὅ οἱ βιότοιο μάλιστα

4κήδετο οἰκήων, οὓς κτήσατο δῖος Ὀδυσσεύς.

5τὸν δʼ ἄρʼ ἐνὶ προδόμῳ εὗρʼ ἥμενον, ἔνθα οἱ αὐλὴ

6ὑψηλὴ δέδμητο, περισκέπτῳ ἐνὶ χώρῳ,

7καλή τε μεγάλη τε, περίδρομος· ἥν ῥα συβώτης

8αὐτὸς δείμαθʼ ὕεσσιν ἀποιχομένοιο ἄνακτος,

9νόσφιν δεσποίνης καὶ Λαέρταο γέροντος,

10ῥυτοῖσιν λάεσσι καὶ ἐθρίγκωσεν ἀχέρδῳ·

11σταυροὺς δʼ ἐκτὸς ἔλασσε διαμπερὲς ἔνθα καὶ ἔνθα,

12πυκνοὺς καὶ θαμέας, τὸ μέλαν δρυὸς ἀμφικεάσσας·

13ἔντοσθεν δʼ αὐλῆς συφεοὺς δυοκαίδεκα ποίει

14πλησίον ἀλλήλων, εὐνὰς συσίν· ἐν δὲ ἑκάστῳ

15πεντήκοντα σύες χαμαιευνάδες ἐρχατόωντο,

16θήλειαι τοκάδες· τοὶ δʼ ἄρσενες ἐκτὸς ἴαυον,

17πολλὸν παυρότεροι· τοὺς γὰρ μινύθεσκον ἔδοντες

18ἀντίθεοι μνηστῆρες, ἐπεὶ προΐαλλε συβώτης

19αἰεὶ ζατρεφέων σιάλων τὸν ἄριστον ἁπάντων·

20οἱ δὲ τριηκόσιοί τε καὶ ἑξήκοντα πέλοντο.

21πὰρ δὲ κύνες, θήρεσσιν ἐοικότες αἰὲν ἴαυον

22τέσσαρες, οὓς ἔθρεψε συβώτης, ὄρχαμος ἀνδρῶν.

23αὐτὸς δʼ ἀμφὶ πόδεσσιν ἑοῖς ἀράρισκε πέδιλα,

24τάμνων δέρμα βόειον ἐϋχροές· οἱ δὲ δὴ ἄλλοι

25ᾤχοντʼ ἄλλυδις ἄλλος ἅμʼ ἀγρομένοισι σύεσσιν,

26οἱ τρεῖς· τὸν δὲ τέταρτον ἀποπροέηκε πόλινδε

27σῦν ἀγέμεν μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισιν ἀνάγκῃ,

28ὄφρʼ ἱερεύσαντες κρειῶν κορεσαίατο θυμόν.

29ἐξαπίνης δʼ Ὀδυσῆα ἴδον κύνες ὑλακόμωροι.

30οἱ μὲν κεκλήγοντες ἐπέδραμον· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς

31ἕζετο κερδοσύνη, σκῆπτρον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

32ἔνθα κεν ᾧ πὰρ σταθμῷ ἀεικέλιον πάθεν ἄλγος·

33ἀλλὰ συβώτης ὦκα ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπὼν

34ἔσσυτʼ ἀνὰ πρόθυρον, σκῦτος δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.

35τοὺς μὲν ὁμοκλήσας σεῦεν κύνας ἄλλυδις ἄλλον

36πυκνῇσιν λιθάδεσσιν· ὁ δὲ προσέειπεν ἄνακτα·

37ὦ γέρον, ἦ ὀλίγου σε κύνες διεδηλήσαντο

38ἐξαπίνης, καί κέν μοι ἐλεγχείην κατέχευας.

39καὶ δέ μοι ἄλλα θεοὶ δόσαν ἄλγεά τε στοναχάς τε·

40ἀντιθέου γὰρ ἄνακτος ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων

41ἧμαι, ἄλλοισιν δὲ σύας σιάλους ἀτιτάλλω

42ἔδμεναι· αὐτὰρ κεῖνος ἐελδόμενός που ἐδωδῆς

43πλάζετʼ ἐπʼ ἀλλοθρόων ἀνδρῶν δῆμόν τε πόλιν τε,

44εἴ που ἔτι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο.

45ἀλλʼ ἕπεο, κλισίηνδʼ ἴομεν, γέρον, ὄφρα καὶ αὐτός,

46σίτου καὶ οἴνοιο κορεσσάμενος κατὰ θυμόν,

47εἴπῃς ὁππόθεν ἐσσὶ καὶ ὁππόσα κήδεʼ ἀνέτλης.

48ὣς εἰπὼν κλισίηνδʼ ἡγήσατο δῖος ὑφορβός,

49εἷσεν δʼ εἰσαγαγών, ῥῶπας δʼ ὑπέχευε δασείας,

50ἐστόρεσεν δʼ ἐπὶ δέρμα ἰονθάδος ἀγρίου αἰγός,

51αὐτοῦ ἐνεύναιον, μέγα καὶ δασύ. χαῖρε δʼ Ὀδυσσεὺς

52ὅττι μιν ὣς ὑπέδεκτο, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·

53Ζεύς τοι δοίη, ξεῖνε, καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι

54ὅττι μάλιστʼ ἐθέλεις, ὅτι με πρόφρων ὑπέδεξο.

55τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφης, Εὔμαιε συβῶτα·

56ξεῖνʼ, οὔ μοι θέμις ἔστʼ, οὐδʼ εἰ κακίων σέθεν ἔλθοι,

57ξεῖνον ἀτιμῆσαι· πρὸς γὰρ Διός εἰσιν ἅπαντες

58ξεῖνοί τε πτωχοί τε· δόσις δʼ ὀλίγη τε φίλη τε

59γίγνεται ἡμετέρη· ἡ γὰρ δμώων δίκη ἐστὶν

60αἰεὶ δειδιότων, ὅτʼ ἐπικρατέωσιν ἄνακτες

61οἱ νέοι. ἦ γὰρ τοῦ γε θεοὶ κατὰ νόστον ἔδησαν,

62ὅς κεν ἔμʼ ἐνδυκέως ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσεν,

64οἶκόν τε κλῆρόν τε πολυμνήστην τε γυναῖκα,

63οἷά τε ᾧ οἰκῆϊ ἄναξ εὔθυμος ἔδωκεν,

65ὅς οἱ πολλὰ κάμῃσι, θεὸς δʼ ἐπὶ ἔργον ἀέξῃ,

66ὡς καὶ ἐμοὶ τόδε ἔργον ἀέξεται, ᾧ ἐπιμίμνω.

67τῷ κέ με πόλλʼ ὤνησεν ἄναξ, εἰ αὐτόθʼ ἐγήρα·

68ἀλλʼ ὄλεθʼ—ὡς ὤφελλʼ Ἑλένης ἀπὸ φῦλον ὀλέσθαι

69πρόχνυ, ἐπεὶ πολλῶν ἀνδρῶν ὑπὸ γούνατʼ ἔλυσε·

70καὶ γὰρ κεῖνος ἔβη Ἀγαμέμνονος εἵνεκα τιμῆς

71Ἴλιον εἰς εὔπωλον, ἵνα Τρώεσσι μάχοιτο.

72ὣς εἰπὼν ζωστῆρι θοῶς συνέεργε χιτῶνα,

73βῆ δʼ ἴμεν ἐς συφεούς, ὅθι ἔθνεα ἔρχατο χοίρων.

74ἔνθεν ἑλὼν δύʼ ἔνεικε καὶ ἀμφοτέρους ἱέρευσεν,

75εὗσέ τε μίστυλλέν τε καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειρεν.

76ὀπτήσας δʼ ἄρα πάντα φέρων παρέθηκʼ Ὀδυσῆϊ

77θέρμʼ αὐτοῖς ὀβελοῖσιν· ὁ δʼ ἄλφιτα λευκὰ πάλυνεν·

78ἐν δʼ ἄρα κισσυβίῳ κίρνη μελιηδέα οἶνον,

79αὐτὸς δʼ ἀντίον ἷζεν, ἐποτρύνων δὲ προσηύδα·

80ἔσθιε νῦν, ὦ ξεῖνε, τά τε δμώεσσι πάρεστι,

81χοίρεʼ· ἀτὰρ σιάλους γε σύας μνηστῆρες ἔδουσιν,

82οὐκ ὄπιδα φρονέοντες ἐνὶ φρεσὶν οὐδʼ ἐλεητύν.

83οὐ μὲν σχέτλια ἔργα θεοὶ μάκαρες φιλέουσιν,

84ἀλλὰ δίκην τίουσι καὶ αἴσιμα ἔργʼ ἀνθρώπων.

85καὶ μὲν δυσμενέες καὶ ἀνάρσιοι, οἵ τʼ ἐπὶ γαίης

86ἀλλοτρίης βῶσιν καί σφι Ζεὺς ληΐδα δώῃ,

87πλησάμενοι δέ τε νῆας ἔβαν οἶκόνδε νέεσθαι,

88καὶ μὲν τοῖς ὄπιδος κρατερὸν δέος ἐν φρεσὶ πίπτει.

89οἵδε δὲ καί τι ἴσασι, θεοῦ δέ τινʼ ἔκλυον αὐδήν,

90κείνου λυγρὸν ὄλεθρον, ὅτʼ οὐκ ἐθέλουσι δικαίως

91μνᾶσθαι οὐδὲ νέεσθαι ἐπὶ σφέτερʼ, ἀλλὰ ἕκηλοι

92κτήματα δαρδάπτουσιν…

93ὅσσαι…

94οὔ…

95…