Ὀδύσσεια

Book 5

1Ἠὼς δʼ ἐκ λεχέων παρʼ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο

2ὤρνυθʼ, ἵνʼ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν·

3οἱ δὲ θεοὶ θῶκόνδε καθίζανον, ἐν δʼ ἄρα τοῖσι

4Ζεὺς ὑψιβρεμέτης, οὗ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.

5τοῖσι δʼ Ἀθηναίη λέγε κήδεα πόλλʼ Ὀδυσῆος

6μνησαμένη· μέλε γάρ οἱ ἐὼν ἐν δώμασι νύμφης·

7Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες,

8μή τις ἔτι πρόφρων ἀγανὸς καὶ ἤπιος ἔστω

9σκηπτοῦχος βασιλεύς, μηδὲ φρεσὶν αἴσιμα εἰδώς,

10ἀλλʼ αἰεὶ χαλεπός τʼ εἴη καὶ αἴσυλα ῥέζοι·

11ὡς οὔ τις μέμνηται Ὀδυσσῆος θείοιο

12λαῶν οἷσιν ἄνασσε, πατὴρ δʼ ὣς ἤπιος ἦεν.

13ἀλλʼ ὁ μὲν ἐν νήσῳ κεῖται κρατέρʼ ἄλγεα πάσχων

14νύμφης ἐν μεγάροισι Καλυψοῦς, ἥ μιν ἀνάγκῃ

15ἴσχει· ὁ δʼ οὐ δύναται ἣν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι·

16οὐ γάρ οἱ πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ ἑταῖροι,

17οἵ κέν μιν πέμποιεν ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.

18νῦν αὖ παῖδʼ ἀγαπητὸν ἀποκτεῖναι μεμάασιν

19οἴκαδε νισόμενον· ὁ δʼ ἔβη μετὰ πατρὸς ἀκουὴν

20ἐς Πύλον ἠγαθέην ἠδʼ ἐς Λακεδαίμονα δῖαν.

21τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·

22τέκνον ἐμόν, ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων.

23οὐ γὰρ δὴ τοῦτον μὲν ἐβούλευσας νόον αὐτή,

24ὡς ἦ τοι κείνους Ὀδυσεὺς ἀποτίσεται ἐλθών;

25Τηλέμαχον δὲ σὺ πέμψον ἐπισταμένως, δύνασαι γάρ,

26ὥς κε μάλʼ ἀσκηθὴς ἣν πατρίδα γαῖαν ἵκηται,

27μνηστῆρες δʼ ἐν νηὶ· παλιμπετὲς ἀπονέωνται.

28ἦ ῥα καὶ Ἑρμείαν, υἱὸν φίλον, ἀντίον ηὔδα·

29Ἑρμεία, σὺ γὰρ αὖτε τά τʼ ἄλλα περ ἄγγελός ἐσσι,

30νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ εἰπεῖν νημερτέα βουλήν,

31νόστον Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος, ὥς κε νέηται

32οὔτε θεῶν πομπῇ οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων·

33ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπὶ σχεδίης πολυδέσμου πήματα πάσχων

34ἤματί κʼ εἰκοστῷ Σχερίην ἐρίβωλον ἵκοιτο,

35Φαιήκων ἐς γαῖαν, οἳ ἀγχίθεοι γεγάασιν,

36οἵ κέν μιν περὶ κῆρι θεὸν ὣς τιμήσουσιν,

37πέμψουσιν δʼ ἐν νηὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν,

38χαλκόν τε χρυσόν τε ἅλις ἐσθῆτά τε δόντες,

39πόλλʼ, ὅσʼ ἂν οὐδέ ποτε Τροίης ἐξήρατʼ Ὀδυσσεύς,

40εἴ περ ἀπήμων ἦλθε, λαχὼν ἀπὸ ληίδος αἶσαν.

41ὣς γάρ οἱ μοῖρʼ ἐστὶ φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι

42οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.

43ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε διάκτορος ἀργεϊφόντης.

44αὐτίκʼ ἔπειθʼ ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,

45ἀμβρόσια χρύσεια, τά μιν φέρον ἠμὲν ἐφʼ ὑγρὴν

46ἠδʼ ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν ἅμα πνοιῇς ἀνέμοιο.

47εἵλετο δὲ ῥάβδον, τῇ τʼ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγει,

48ὧν ἐθέλει, τοὺς δʼ αὖτε καὶ ὑπνώοντας ἐγείρει.

49τὴν μετὰ χερσὶν ἔχων πέτετο κρατὺς ἀργεϊφόντης.

50Πιερίην δʼ ἐπιβὰς ἐξ αἰθέρος ἔμπεσε πόντῳ·

51σεύατʼ ἔπειτʼ ἐπὶ κῦμα λάρῳ ὄρνιθι ἐοικώς,

52ὅς τε κατὰ δεινοὺς κόλπους ἁλὸς ἀτρυγέτοιο

53ἰχθῦς ἀγρώσσων πυκινὰ πτερὰ δεύεται ἅλμῃ·

54τῷ ἴκελος πολέεσσιν ὀχήσατο κύμασιν Ἑρμῆς.

55ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἀφίκετο τηλόθʼ ἐοῦσαν,

56ἔνθʼ ἐκ πόντου βὰς ἰοειδέος ἤπειρόνδε

57ἤιεν, ὄφρα μέγα σπέος ἵκετο, τῷ ἔνι νύμφη

58ναῖεν ἐυπλόκαμος· τὴν δʼ ἔνδοθι τέτμεν ἐοῦσαν.

59πῦρ μὲν ἐπʼ ἐσχαρόφιν μέγα καίετο, τηλόσε δʼ ὀδμὴ

60κέδρου τʼ εὐκεάτοιο θύου τʼ ἀνὰ νῆσον ὀδώδει

61δαιομένων· ἡ δʼ ἔνδον ἀοιδιάουσʼ ὀπὶ καλῇ

62ἱστὸν ἐποιχομένη χρυσείῃ κερκίδʼ ὕφαινεν.

63ὕλη δὲ σπέος ἀμφὶ πεφύκει τηλεθόωσα,

64κλήθρη τʼ αἴγειρός τε καὶ εὐώδης κυπάρισσος.

65ἔνθα δέ τʼ ὄρνιθες τανυσίπτεροι εὐνάζοντο,

66σκῶπές τʼ ἴρηκές τε τανύγλωσσοί τε κορῶναι

67εἰνάλιαι, τῇσίν τε θαλάσσια ἔργα μέμηλεν.

68ἡ δʼ αὐτοῦ τετάνυστο περὶ σπείους γλαφυροῖο

69ἡμερὶς ἡβώωσα, τεθήλει δὲ σταφυλῇσι.

70κρῆναι δʼ ἑξείης πίσυρες ῥέον ὕδατι λευκῷ,

71πλησίαι ἀλλήλων τετραμμέναι ἄλλυδις ἄλλη.

72ἀμφὶ δὲ λειμῶνες μαλακοὶ ἴου ἠδὲ σελίνου

73θήλεον. ἔνθα κʼ ἔπειτα καὶ ἀθάνατός περ ἐπελθὼν

74θηήσαιτο ἰδὼν καὶ τερφθείη φρεσὶν ᾗσιν.

75ἔνθα στὰς θηεῖτο διάκτορος ἀργεϊφόντης.

76αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα ἑῷ θηήσατο θυμῷ,

77αὐτίκʼ ἄρʼ εἰς εὐρὺ σπέος ἤλυθεν. οὐδέ μιν ἄντην

78ἠγνοίησεν ἰδοῦσα Καλυψώ, δῖα θεάων·

79οὐ γάρ τʼ ἀγνῶτες θεοὶ ἀλλήλοισι πέλονται

80ἀθάνατοι, οὐδʼ εἴ τις ἀπόπροθι δώματα ναίει.

81οὐδʼ ἄρʼ Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα ἔνδον ἔτετμεν,

82ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπʼ ἀκτῆς κλαῖε καθήμενος, ἔνθα πάρος περ,

83δάκρυσι καὶ στοναχῇσι καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἐρέχθων.

84πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων.

85Ἑρμείαν δʼ ἐρέεινε Καλυψώ, δῖα θεάων,

86ἐν θρόνῳ ἱδρύσασα φαεινῷ σιγαλόεντι·

87τίπτε μοι, Ἑρμεία χρυσόρραπι, εἰλήλουθας

88αἰδοῖός τε φίλος τε; πάρος γε μὲν οὔ τι θαμίζεις.

89αὔδα ὅ τι φρονέεις· τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν,

90εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.

91ἀλλʼ ἕπεο προτέρω, ἵνα τοι πὰρ ξείνια θείω.

92ὥς ἄρα φωνήσασα θεὰ παρέθηκε τράπεζαν

93ἀμβροσίης πλήσασα, κέρασσε δὲ νέκταρ ἐρυθρόν.

94αὐτὰρ ὁ πῖνε…

95αὐτ…