Ὀδύσσεια

Book 7

1ὧς ὁ μὲν ἔνθʼ ἠρᾶτο πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,

2κούρην δὲ προτὶ ἄστυ φέρεν μένος ἡμιόνοιιν.

3ἡ δʼ ὅτε δὴ οὗ πατρὸς ἀγακλυτὰ δώμαθʼ ἵκανε,

4στῆσεν ἄρʼ ἐν προθύροισι, κασίγνητοι δέ μιν ἀμφὶς

5ἵσταντʼ ἀθανάτοις ἐναλίγκιοι, οἵ ῥʼ ὑπʼ ἀπήνης

6ἡμιόνους ἔλυον ἐσθῆτά τε ἔσφερον εἴσω.

7αὐτὴ δʼ ἐς θάλαμον ἑὸν ἤιε· δαῖε δέ οἱ πῦρ

8γρῆυς Ἀπειραίη, θαλαμηπόλος Εὐρυμέδουσα,

9τήν ποτʼ Ἀπείρηθεν νέες ἤγαγον ἀμφιέλισσαι·

10Ἀλκινόῳ δʼ αὐτὴν γέρας ἔξελον, οὕνεκα πᾶσιν

11Φαιήκεσσιν ἄνασσε, θεοῦ δʼ ὣς δῆμος ἄκουεν·

12ἣ τρέφε Ναυσικάαν λευκώλενον ἐν μεγάροισιν.

13ἥ οἱ πῦρ ἀνέκαιε καὶ εἴσω δόρπον ἐκόσμει.

14καὶ τότʼ Ὀδυσσεὺς ὦρτο πόλινδʼ ἴμεν· ἀμφὶ δʼ Ἀθήνη

15πολλὴν ἠέρα χεῦε φίλα φρονέουσʼ Ὀδυσῆι,

16μή τις Φαιήκων μεγαθύμων ἀντιβολήσας

17κερτομέοι τʼ ἐπέεσσι καὶ ἐξερέοιθʼ ὅτις εἴη.

18ἀλλʼ ὅτε δὴ ἄρʼ ἔμελλε πόλιν δύσεσθαι ἐραννήν,

19ἔνθα οἱ ἀντεβόλησε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη,

20παρθενικῇ ἐικυῖα νεήνιδι, κάλπιν ἐχούσῃ.

21στῆ δὲ πρόσθʼ αὐτοῦ, ὁ δʼ ἀνείρετο δῖος Ὀδυσσεύς·

22ὦ τέκος, οὐκ ἄν μοι δόμον ἀνέρος ἡγήσαιο

23Ἀλκινόου, ὃς τοῖσδε μετʼ ἀνθρώποισι ἀνάσσει;

24καὶ γὰρ ἐγὼ ξεῖνος ταλαπείριος ἐνθάδʼ ἱκάνω

25τηλόθεν ἐξ ἀπίης γαίης· τῷ οὔ τινα οἶδα

26ἀνθρώπων, οἳ τήνδε πόλιν καὶ γαῖαν ἔχουσιν.

27τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·

28τοιγὰρ ἐγώ τοι, ξεῖνε πάτερ, δόμον, ὅν με κελεύεις,

29δείξω, ἐπεί μοι πατρὸς ἀμύμονος ἐγγύθι ναίει.

30ἀλλʼ ἴθι σιγῇ τοῖον, ἐγὼ δʼ ὁδὸν ἡγεμονεύσω,

31μηδέ τινʼ ἀνθρώπων προτιόσσεο μηδʼ ἐρέεινε.

32οὐ γὰρ ξείνους οἵδε μάλʼ ἀνθρώπους ἀνέχονται,

33οὐδʼ ἀγαπαζόμενοι φιλέουσʼ ὅς κʼ ἄλλοθεν ἔλθῃ.

34νηυσὶ θοῇσιν τοί γε πεποιθότες ὠκείῃσι

35λαῖτμα μέγʼ ἐκπερόωσιν, ἐπεί σφισι δῶκʼ ἐνοσίχθων·

36τῶν νέες ὠκεῖαι ὡς εἰ πτερὸν ἠὲ νόημα.

37ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἡγήσατο Παλλὰς Ἀθήνη

38καρπαλίμως· ὁ δʼ ἔπειτα μετʼ ἴχνια βαῖνε θεοῖο.

39τὸν δʼ ἄρα Φαίηκες ναυσικλυτοὶ οὐκ ἐνόησαν

40ἐρχόμενον κατὰ ἄστυ διὰ σφέας· οὐ γὰρ Ἀθήνη

41εἴα ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεός, ἥ ῥά οἱ ἀχλὺν

42θεσπεσίην κατέχευε φίλα φρονέουσʼ ἐνὶ θυμῷ.

43θαύμαζεν δʼ Ὀδυσεὺς λιμένας καὶ νῆας ἐίσας

44αὐτῶν θʼ ἡρώων ἀγορὰς καὶ τείχεα μακρὰ

45ὑψηλά, σκολόπεσσιν ἀρηρότα, θαῦμα ἰδέσθαι.

46ἀλλʼ ὅτε δὴ βασιλῆος ἀγακλυτὰ δώμαθʼ ἵκοντο,

47τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·

48οὗτος δή τοι, ξεῖνε πάτερ, δόμος, ὅν με κελεύεις

49πεφραδέμεν· δήεις δὲ διοτρεφέας βασιλῆας

50δαίτην δαινυμένους· σὺ δʼ ἔσω κίε, μηδέ τι θυμῷ

51τάρβει· θαρσαλέος γὰρ ἀνὴρ ἐν πᾶσιν ἀμείνων

52ἔργοισιν τελέθει, εἰ καί ποθεν ἄλλοθεν ἔλθοι.

53δέσποιναν μὲν πρῶτα κιχήσεαι ἐν μεγάροισιν·

54Ἀρήτη δʼ ὄνομʼ ἐστὶν ἐπώνυμον, ἐκ δὲ τοκήων

55τῶν αὐτῶν οἵ περ τέκον Ἀλκίνοον βασιλῆα.

56Ναυσίθοον μὲν πρῶτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων

57γείνατο καὶ Περίβοια, γυναικῶν εἶδος ἀρίστη,

58ὁπλοτάτη θυγάτηρ μεγαλήτορος Εὐρυμέδοντος,

59ὅς ποθʼ ὑπερθύμοισι Γιγάντεσσιν βασίλευεν.

60ἀλλʼ ὁ μὲν ὤλεσε λαὸν ἀτάσθαλον, ὤλετο δʼ αὐτός·

61τῇ δὲ Ποσειδάων ἐμίγη καὶ ἐγείνατο παῖδα

62Ναυσίθοον μεγάθυμον, ὃς ἐν Φαίηξιν ἄνασσε·

63Ναυσίθοος δʼ ἔτεκεν Ῥηξήνορά τʼ Ἀλκίνοόν τε.

64τὸν μὲν ἄκουρον ἐόντα βάλʼ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων

65νυμφίον ἐν μεγάρῳ, μίαν οἴην παῖδα λιπόντα

66Ἀρήτην· τὴν δʼ Ἀλκίνοος ποιήσατʼ ἄκοιτιν,

67καί μιν ἔτισʼ, ὡς οὔ τις ἐπὶ χθονὶ τίεται ἄλλη,

68ὅσσαι νῦν γε γυναῖκες ὑπʼ ἀνδράσιν οἶκον ἔχουσιν.

69ὣς κείνη περὶ κῆρι τετίμηταί τε καὶ ἔστιν

70ἔκ τε φίλων παίδων ἔκ τʼ αὐτοῦ Ἀλκινόοιο

71καὶ λαῶν, οἵ μίν ῥα θεὸν ὣς εἰσορόωντες

72δειδέχαται μύθοισιν, ὅτε στείχῃσʼ ἀνὰ ἄστυ.

73οὐ μὲν γάρ τι νόου γε καὶ αὐτὴ δεύεται ἐσθλοῦ·

74ᾗσι τʼ ἐὺ φρονέῃσι καὶ ἀνδράσι νείκεα λύει.

75εἴ κέν τοι κείνη γε φίλα φρονέῃσʼ ἐνὶ θυμῷ,

76ἐλπωρή τοι ἔπειτα φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι

77οἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.

78ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη

79πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον, λίπε δὲ Σχερίην ἐρατεινήν,

80ἵκετο δʼ ἐς Μαραθῶνα καὶ εὐρυάγυιαν Ἀθήνην,

81δῦνε δʼ Ἐρεχθῆος πυκινὸν δόμον. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς

82Ἀλκινόου πρὸς δώματʼ ἴε κλυτά· πολλὰ δέ οἱ κῆρ

83ὥρμαινʼ ἱσταμένῳ, πρὶν χάλκεον οὐδὸν ἱκέσθαι.

84ὥς τε γὰρ ἠελίου αἴγλη πέλεν ἠὲ σελήνης

85δῶμα καθʼ ὑψερεφὲς μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο.

86χάλκεοι μὲν γὰρ τοῖχοι ἐληλέδατʼ ἔνθα καὶ ἔνθα,

87ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῦ, περὶ δὲ θριγκὸς κυάνοιο·

88χρύσειαι δὲ θύραι πυκινὸν δόμον ἐντὸς ἔεργον·

89σταθμοὶ δʼ ἀργύρεοι ἐν χαλκέῳ ἕστασαν οὐδῷ,

90ἀργύρεον δʼ ἐφʼ ὑπερθύριον, χρυσέη δὲ κορώνη.

91χρύσειοι δʼ ἑκάτερθε καὶ ἀργύρεοι κύνες ἦσαν,

92οὓς Ἥφαιστος ἔτευξεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι

93δῶμα φυλασσέμεναι μεγαλήτορος…

94ἀθανά…